Elkartasun astea: Gasteizko Gaztetxea, Sare, Etxerat y Salhaketa en solidaridad con las personas presas

Elkartasun astea: Gasteizko Gaztetxea, Sare, Etxerat y Salhaketa en solidaridad con las personas presas

Elkartasun Astea, del 21 al 26 de mayo en el Gaztetxe de Gasteiz, dentro de la dinámica de su 30 aniversario. Este mes, se ha tomado la lucha anticarcelaria, de apoyo a personas presas y al colectivo de presos políticos vascos. Para ello, este año han trabajado conjuntamente Salhaketa, Sare, Etxerat y el Gaztetxe de Gasteiz.

Hemos tenido en estudios a Marta Aldanondo de Salhaketa y a Zumai Olalde de Sare, quienes nos han ido desmenuzando la programación de esta semana reivindicativa, a la vez que solidaria.

Se permiten actitudes LGTBIfóbicas

Se permiten actitudes LGTBIfóbicas

¿Fiesta? La que te van a dar estas – Gurekin jai duzue

En Hala Bedi y bajo las plumas de la Asamblea de Mujeres de Álava, seguimos calentando motores feministas de cara a jaias de Gasteiz. Esta vez hablamos de deseo, fobias varias y subversión LGTBI.

4 de agosto

18.00 Baja un hombre hetero vestido de casero desde una torre a una casa que tiene balcón y que está perfectamente ordenada y limpia. ¡Pereza!

20.00 Calle inundadas de gente dispuesta a divertirse sin control: “hoy mojo pase lo que pase” ¡Sensación de inseguridad!

5 de agosto

12.00 Hombres con faja y blusa y mujeres con falda y delantal travisten la ciudad ¡Demasiado binarismo para nuestro cuerpo!

18.00 Paseillo de ida. Cientos de voces al unísono: “Maricón el que no baile, la la la”. ¡Cari, que no se te note la pluma!

20.00 Paseillo de vuelta. “Ya venimos de joder de Salamanca” “la la la la y a la rubia también” ¿De joder o de violar?

00.00 Primer cubata en una cafetería pija del centro. Nos besamos y “a vosotras lo que os hace falta es una buena polla” ¡Nos vamos a otro sitio!

03.00 Txosnagunea. Húmedas y cachondas nos bajamos las bragas entre txosna y txosna y “¿tú no eras una tía?, ¿Por qué tienes rabo? ¡Sí, soy una tía y tengo polla!

07.00 Vuelta a casa. El camino está oscuro y nosotras cansadas. Y, ¿si para terminar la fiesta nos matan?

Y así hasta el 9 de agosto, cuando el casero hetero abandona la ciudad dejando su segunda vivienda vacacional hecha unos zorros y a nosotrxs con la sensación de que en esta fiesta hay poca purpurina y demasiada heternormatividad. Si no fuera porque hace unos años llegó Transzeledontzia con lubricante para todas, pelos en las piernas y ganas de llenar de deseos abyectos la ciudad; la cosa iría más de un funeral que de una fiesta. 

Vuestras fiestas no sólo son rancias, sino que excluyen nuestros deseos, que, por cierto, son disidentes y muy políticos. Os atrevisteis a colgar la bandera arcoíris el 17 de mayo de la sede de vuestro partido, pero nunca os habéis calzado un arnés con dildo. Os aseguramos, alcalde, concejala y demás fauna política hetero que eso metidito por el culo da mucho gustito. Porque esta buena práctica sexual os va a ayuda a empezar a cargaros la masculiniad

Esto no va de dejarnos existir en la parranda a base de carteles de “no se admiten actitudes homófobas”. Nosotrxs existimos/resistimos desde siempre y construimos desde un margen al que le gusta mucho el centro de la pista de baile. Si hasta ahora no nos habéis visto es porque vuestras fobias nos obligan a escondernos y porque vuestra heteronorma recalcitrante no os deja mirar más allá.

Que tu compa de casa sea un marica no te da vía libre si giras la cara cuando la LGTBIfobia inunda la fiesta. De nada sirve una chapita arcoíris en tu blusa si pretendes unirte a nuestra fiesta cuando ves cómo nos comemos la boca. Un oxímoron eso de no que no “admites” cuando lo que realmente es haces es permitir. La siguiente vez que le hagas el juego a la violencia LGTBifóbica acuérdate de que le anuncias a toda la ciudad lo repulsivo que no es ser heterosexual. 

La cosa no va de abrir armarios sino de airear nuestras fiestas con mucha pluma y alguna peineta. Nos aburre el pinkwashing institucional y el asistencialismo heterosexual, nosotrxs hemos venido a transformar la calle, a convertirla en un lugar de visibilizacion y experimentación. 

Llenemos, pues, las fiestas de cuartos oscuros, orgias bolleras, látigos, fluidos y cuerpos monstruosos. Experimentémoslas y habitémoslas desde la disidencia de género para construirlas desde el compromiso político de romper con el régimen heterosexual.

Así que hermanas bolleras, maricas y trans estas son nuestras fiestas. 

A vosotras hermanas heteras si queréis una buena gaupasa traeros el latex y uniros a nuestra disidencia.

“La respuesta internacional es ofensiva, el comunicado de España pone al mismo nivel a las víctimas y al verdugo”

“La respuesta internacional es ofensiva, el comunicado de España pone al mismo nivel a las víctimas y al verdugo”

Buscamos la última hora de la actualidad palestina y la analizamos con Jaldia Abubakra, activista palestina nacida en Gaza y actualmente residente en Madrid, integrante de Alkarama, un colectivo de mujeres palestinas, feministas, laicas y anticolonialistas del estado español, es también parte de la campaña BDS.

El pasado 15 de mayo se cumplía el 70 aniversario de la Nakba, el momento en el que el movimiento sionista proclamó unilaterálmente el estado de Israel, hecho que supuso el comienzo de la masacre y el exilio del pueblo palestino. El día anterior Donald Trump trasladaba su Embajada a Jerusalén y volvíamos a asistir a nuevos asesinatos por parte de Israel. Los más de 60 muertos y los más de 2.700 heridos de estas últimas protestas de estos días se suman al funesto balance que desde el pasado 30 de marzo apunta a 142 fallecidos y 19.000 heridos, según el Ministerio de Salud palestino. Mientras la Franja de Gaza sufre la peor crisis humanitaria y de recursos de su historia.

 

“Presoen auzia sozializatzea” lortu nahi dute Gaztetxeko Elkartasun Astean

“Presoen auzia sozializatzea” lortu nahi dute Gaztetxeko Elkartasun Astean

30 urteurrenaren harira Gasteizko Gaztetxean antolatzen ari diren aste tematikoen barruan, elkartasun astea antolatu dute Maiatzaren 21etik 26ra, presoen eskubideen alde lanean dabiltzan hainbat kolektibok.

Zumai izan dugu Araba Hizpiden, aste honetarako egitarauaz eta elkartasun astearen helburuez hitz egiten, besteak beste.

“STI-en prebentziorako onena gure osasun sexualaz jabetzea eta besteei komunikatzea da”

“STI-en prebentziorako onena gure osasun sexualaz jabetzea eta besteei komunikatzea da”

Hilabetero lez, Sexologiaren inguruan hitz egiteko aukera izan dugu Josu Pedrosaren eskutik. Oraingoan sexu-seguruaz aritu gara, sexu praktiken bidez transmitizen diren infekzioen baina bereziki hauek prebenitzeko sexu praktika seguruen inguruan informazio eta gomendio anitz eman digu Josuk. Hau dena eta askoz gehiago entzungai podcastean:

Nicole Salgarren mural berria Errekaleorren, emakumeen borroka ardatz hartuta

Nicole Salgarren mural berria Errekaleorren, emakumeen borroka ardatz hartuta

Nicole Salgar artista estatubatuarrak mural berria egin du Errekaleor auzoan. Emakumeen borroka islatu nahi izan du mural honetan, izan ere, martxoaren 10ean hasi zen honekin lanean, hilabete bereko Greba Feminista arrakastatsua eta 48 ordutara. Haren Instagram kontuan adierazi duenez, aurreko urtean Espainiako Estatuan erail zituzten 49 emakumeak izan nahi ditu gogoan, baita emakume guztien borroka ere. Gainera, 60 ordu baino gehiago behar izan ditu hau egin ahal izateko.

“Herriko zazpi lagun fusilatu zituztela jakin behar da”

“Herriko zazpi lagun fusilatu zituztela jakin behar da”

Iñaki Resa eta Ekain De Olano Hipolito Ajamil Langraiz Okako okinaren senideak dira. Iruña Okako udalbatzan egon ziren, joan den astean, frankistek hil zuten senidearen memoria aldarrikatzeko.

Alea.eus bidez

Suminduta atera ziren bertatik, fusilatutako langraiztarren senideekiko PPk eta PSOEk erakutsi zuten jarrera “lotsagarria” ikusirik. Argi dute biek, Udalarekin edo gabe, omenaldia egingo dietela hildako zazpi lagunei, “zauriak ixteko”.

1936ko kolpe frankistan fusilatu zuten Hipolito Ajamil.

Ekain De Olano: 1936ko irailean etxetik atera zuten, eta Gasteizko espetxera eraman zuten. Hortik hilabete batera errekete edo falangista talde batek Ameyugora (Burgos, Espainia) eraman zuen, eta bertan fusilatu. 

Iñaki Resa: Hipolitok okindegia zuen Langraizen, eta dena galdu zuten. Nire ama da Hipolitoren alaba, Langraiz Okan jaio zen, baina txikitan joan behar izan zuten Gasteizera amonarekin. Lau seme-alaba ziren eta oso trantze gogorrak bizi izan zituzten. Agirietan ere ez zuten jaso senarra hilda zegoenik, desagertuta zegoela baizik. 

Ba al dakizue zehazki non hilobiratu zuten?

E.d.O.: Amak kontatu dit 2000. urtean Eusko Jaurlaritza hasi zela frankismoan fusilatutako lagunen datuak biltzen. Eta eskutitz bat bidali zuen bere aitonari buruz zerbait jakiteko. Horren ondorioz, gizon bat agertu zen esanez berak bazekiela Ameyugoko leize batean fusilatu batzuk zeudela, eta uste dugu Ameyugon dagoela.

I. R.: Badirudi leize batean hil zituztela, baina egun autobidea pasatzen da hortik. Obrak egin zituztenean agian zerbait topatuko zuten, baina ezkutatu egin zuten. Hobi komun hori hor dago, eta orain arte ez dute lortu ezer aurkitzea. Dena dela, amak DNAren lagina utzi du, etorkizunean zerbait aurkitzen badute konparatu ahal izateko.

Beste sei pertsona hil zituzten.

E.d.O.: Hainbat historiagilek jaso dituzte zazpi lagunen izenak. Aipatzen dute, gainera, Espainiako gerra baino lehen Langraiz Okan Errepublikaren etxe bat zegoela, eta pentsatzen dugu herrian aktiboenak izango zirela fusilatu zituztenak. Ez dakigu historia berdina izango zuten denek; soilik Pilar Ruiz de Austri ezagutzen dugu, aita eta anaia hil zioten. 

Hildakoen memoria aitortzeko eskatu diozue Udalari. 

I. R.: Gerra hasi zenean Langraiz Oka herri txikia zen, oso jende gutxi bizi zen. Orain jende asko bizi da, ez dira hemengoak, eta ez dute ezagutzen hemen gertatu zena. IruÒa Okako webgunea begiratzen baduzu ez da ezer jasotzen, aipatzen da kontzentrazio eremu bat egon zela, baina herriko jendea fusilatu zutela ez dute esaten, eta uste dut derrigorrezkoa dela zauri luze hau ixtea. Guk ez dugu eskatzen salaketarik, ezta epaitegietara joatea ere, baina herrian jendeak ezagutu behar du gertatu zena, eta izenak jakin behar ditu.

Zergatik orain mozioa?

E.d.O.: Pilar Ruiz de Austrik duela bi urte hitz egin zuen alkatearekin, eta zerbait egiteko eskatu zion. Alkateak baietz erantzun zion, zerbait egingo zutela. Zergatik ez da ezer egin, beraz?

I. R.: EH Bildu prest agertu zen gure eskaera ekartzeko, eta horregatik aurkeztu zen mozioa.

Zer gertatu zen udalbatzan?

I.R.: Kataluniari buruz, pentsioei buruz, hainbat gauzari buruz hitz egin zuten, baina gure proposamena iritsi zenean ez zuten eztabaidatu nahi izan, forma arazoak aipatu zituzten, eta atzera bota zuten mozioa. Lotsatuta atera ginen bertatik.

E.d.O.: Zinegotzi batzuen erantzunak oso mingarriak izan ziren, gaizki tratatu gintuzten.

I.R.: Argazkia nahi genuela leporatu ziguten!! Guk nahi duguna da zauri luze hau ixtea. Nire ama eta Ekainen amona zaharrak dira, eta kontu hau luzatzen bada, hilko dira, eta lekukorik gabe geratuko gara, ezin dugu onartu. Aitortu behar da mina eta sufritu dutena ere. Tristea da, ematen du historiaren zati bat ezkutatzen ari direla, eta ezin da onartu. Ez dira lagun bat edo bi, zazpi dira, herri txiki batean… ez da normala.

Zer egiteko asmoa duzue orain?

I.R.: Aitortza eta omenaldia egin behar diegu senideei, alkatearekin, zinegotziekin edo guk bakarrik. Omenaldia egiten badugu herriko jendea etorriko da, ziur. Jendeak jakin nahi du herrian gertatu dena. Niri esan didate Langraizko ikasleek: “IÒaki, ez genekien ezer honen inguruan, eskerrik asko; orain badakigu zer gertatu zen gure herrian orain dela 82 urte”.

E.d.O.: Udazken honetan Udalak ezer egiten ez badu, guk zerbait egingo dugu. Aitortza instituzionala izan behar da, baina zinegotzi hauen jarrera ikusita, oso susmo txarra dugu. 

Libia | Actualidad política y atomización del poder en Libia

Libia | Actualidad política y atomización del poder en Libia

Abrimos ventana al exterior a través de nuestra corresponsalía internacional. Hoy posamos la mirada en la actualidad de Libia. Hablamos de nuevo con Karlos Zurutuza, periodista (Donostia, 1971). Ha trabajado en Iraq, Irán, Afganistán, Kurdistán, Siria, Pakistán y Libia, entre otros lugares. Es colaborador habitual de IPS, Al Jazeera , GARA, Middle East Eye,The Guardian, Vicenews, Politico o Monocle. Varios son las incógnitas que despejamos, empezando por la actualidad política en Libia. Un país sumido en una guerra no contada entre distintos gobiernos, milicias tribales, mafias de traficantes y grupos terroristas vinculados al ISIS.

Elkartasun astea, ohiturak eta aldarrikapenak mantenduz

Elkartasun astea, ohiturak eta aldarrikapenak mantenduz

Aste honetan zehar Gasteizko Gaztetxera sartuz gero, sorpresa batekin egingo duzu topo. Ez, ez zaude kartzelan, baina kartzela bateko zelda dago irudikatuta muinoko etxeko ateak ireki bezain pronto.

Ikasturte osoan zehar bezala, Gasteizko Gaztetxea herri mugimenduko inpresio ezbedinen bila dabil. Horretarako, hilabete bakoitzean gai konkretu batekin lotu dute, hori lantzen duten eragileen parte-hartze eta lanarekin: ekologismoa, okupazio mugimendua, gazte mugimendua, feminismoa…

Euskal preso eta iheslari politikoei eta euren senideei elkartasuna adierazteko astea maiatzaren 22tik 26ra bitartean ospatuko dute.

Erakusketa bat aste guztian zehar egongo da ikusgai eta asteazkenean eta ostegunean hitzaldiak eta dokumentala.

Urtero legez, asteburuari ongi etorria emateko elkartasun guatekea egongo da, karaokea lagun eta 60-70-80 hamarkadetako musikarekin. Larunbatean, berriz, elkartasun martxa, mahaingurua eta kontzertuak.

Egitaraua osorik:

26 langile kaleratu dituzte Gometeguin, epaitegiak Enplegua Erregulatzeko Espedientea onartuta

26 langile kaleratu dituzte Gometeguin, epaitegiak Enplegua Erregulatzeko Espedientea onartuta

Ostiral goizean jaso dute kaleratze-gutuna, laneguna amaitzean. Gainontzeko langileen etorkizuna hartzekodunen konkurtsoaren araberakoa izango da.

Aiaraldea.eus bidez

Talleres Gometeguiko zuzendaritzak aurkeztutako Enplegua Erregulatzeko Espedientea gauzatzea onartu du Gasteizko Merkataritza Epaitegiak. Gaur eman diete kaleratze-gutuna beharginei. “Bajan daudenek oraindik ez dute jaso, baina imajinatzen dugu laster jakinaraziko zaiela”, azaldu dute Laudioko LABeko kideek. “Gainontzeko langileen etorkizuna ekoizpen unitatearekin gertatzen denaren araberakoa izango da”.

Hartzekodunen konkurtsoan sartuta dago Gometegui, eta hiru inbertitzailek azaldu dute “errentagarria den ekoizpen unitatea” erosteko interesa. Baina sindikatuko kideek salatu dute enpresaren egungo zuzendaritza prozesua oztopatzen ari dela. “Behin baino gehiagotan eskatu dugu balizko erosleekin biltzea, eta erantzuna ezezkoa izan da beti. Inbertitzaileetako bat gurekin jarri zen harremanetan, baina bilera fabrika barruan egitea galarazi zigun egungo gerentziak”. Hori dela eta, LABeko kideek uste dute zuzendaritza “zer edo zer ezkutatzen” ari dela, “inbertitzaileetako bati mesede egiteko”.

Sindikalisten kaleratzea

LABek errekurtsoa jarriko du Enplegua Erregulatzeko Espedientearen aurka, kaleratuen artean euren ordezkari sindikala dagoelako eta sindikalistak kaleratzeetatik babestuak egon beharko luketelako. “Prozesua erabat narratsa izan da”, salatu dute.

 

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies