Gasteizko Txosnek urteko lehen ekimena aurkeztu dute: Banda Lehiaketa

Gasteizko Txosnek urteko lehen ekimena aurkeztu dute: Banda Lehiaketa

Prozesuan zehar kanporaketa ezberdinak egongo dira eta talde irabazleak kontzertua eskainiko du Gasteizko Txosnetan. Ez da urteko ekimen bakarra izango.

Gasteizko Txosnek urteko lehen agerraldia eskaini dute. Urtarrilean izan da hau, urtarrilaren 18an, eta beraz, ez da jaietako egitaraua aurkezteko agerraldia izan. 2019.urteko lehen ekimena (baina ez bakarra) aurkeztu dute: Banda Lehiaketa.

Ekimena aurkeztu aurretik, Gasteizko Txosnak urtean zehar “lanean etengabe gauden eragileok” osatzen dituztela gogoratu dute. “Aurten, beste urrats bat egin nahi izan dugu eta urte guztian zehar ekimen puntualak antolatzeko ardura hartu dugu”. Ekimen hauen oinarri nagusia parte hartzea izango dela argitu dute.

Gasteizko Txosnetan jotzeko aukera

Banda Lehiaketaren helburua, besteak beste, “talde ez-ezagunei eszenatoki gainean aukera bat ematea izango da”. Horretarako, edozein taldek har dezake parte txapelketan, urtarrilaren 18an bertan irekiko den eta martxoaren 8ra arte luzatuko den izen-ematearen bitartez.

Apuntatzeko gasteizkotxosnak.org webgunean sartu eta bertan dagoen formulario bat bete behar da: taldekideen datuak txertatzeaz gain, bost abesti igoko dituzte. Bost hauetatik, hiru gutxienez euskaraz egon behar dira. Horretaz gain, argazkiak, bideoak edota sare sozialen berri emateko aukera izango dute webguneko inprimakian.

Hurrengo fasea martxoaren 15etik 21era izango da. 10 talde sailkatuak iragarriko dituzte orduan Gasteizko Txosnek.

10 talde hauetatik, bost finalera igaroko dira. Bost horietatik, bat ikuslegoak aukeratuko du. Beste bat, gutxienez, Arabakoa izan behar da; eta, beste batek gutxienez, emakumeen presentzia izan beharko du.

Bost talde finalistek zuzeneko kontzertua eskainiko dute aurrerago zehaztuko duten egun batean Jimmy Jazz aretoan. Eta, bukatzeko, bost horietako irabazleak Gasteizko Txosnetan jotzeko aukera izango du, jaietako egun batean. Horretaz gain, 500 euroko saria ere jasoko du talde irabazleak.

 

Gemma Orobengoaren erakusketarekin abiatu du 2019. urtea ARTgiak, emakume kirolarien lana ikusarazteko

Gemma Orobengoaren erakusketarekin abiatu du 2019. urtea ARTgiak, emakume kirolarien lana ikusarazteko

Performance batekin aurkeztuko dute larunbatean erakusketa, eta emakumea, kirola eta artea izango ditu hizpide. Hilabeteak egin ditu Arrasateko argazkilariak Gasteizko Niksqueash taldearekin lanean.

Gemma Orobengoaren erakusketarekin abiatu du 2019. urtea ARTgia Sorgune Aretoak. larunbat honetan, performance batekin aurkeztuko dute emakumea, kirola eta artea hizpide dituen erakusketa.

Hilabeteak egin ditu Arrasateko argazkilariak Gasteizko Niksqueash taldearekin lanean. Kitxia argazkiak-en argazkilaria da Orobengoa eta haren hezkuntza kutsu artistiko baten inguruan egon dela narbarmendu du aurkezpen agerraldian: musika, antzerkia, margolaritza eta argazkilaritza uztartu ditu. Hainbat arlotan aritu den arren, gustukoena argazkilaritza izan da.

Familiako argazkilaritzan espezializatuta egon arren, NikSquash-ek sortutako proiektu honetan zen “Kilipo muralak eta artisautza”-ren eskutik. Orain aurkeztu duen erakusketaren helburua, emakume kirolariak ikusgai egitea da: “Emakumeak bagarelako eta bagaudelako mundu horretan, maila askotan; irol munduan bizi izan ditugun sentimenduak helarazi nahi izan dugu”.

Erakusketa honetan, egindako lanaren argazki batzuk eskuratzeko aukera egongo da. “Nahiz eta hasierako proiektuaren helburua salmentan dagoen 2019ko egutegia egitea izan, ez genuen gehiago erakusteko aukera galdu nahi izan”.

Bouchra, cuando la violencia machista y la dejadez institucional se cruzan

Bouchra, cuando la violencia machista y la dejadez institucional se cruzan

Su marido le maltrató desde el embarazo y meses más tarde fue encarcelado. Desde entonces, no le paga la pensión que le debe y con las ayudas que recibe consigue llegar muy justa a final de mes pero consigue pagar su alquiler mensualmente. A pesar de ello, la quieren desahuciar de su piso ubicado en la calle Pintorería de Gasteiz. “Si te desahucian acude con la maleta al servicio de urgencia de la calle San Antonio”, le dijeron desde el Ayuntamiento. Es el caso de Bouchra, una mujer que quieren desahuciar el próximo martes junto a su hijo.

Bouchra, junto a una miembro de Kaleratzeak Stop, en la rueda de prensa ofrecida el jueves día 17

Se llama Bouchra, nombre que significa buen augurio. Es una mujer que lleva viviendo en la calle Pintorería de Gasteiz desde hace seis años junto a su hijo que ya tiene siete. Ha dado la cara frente a los medios de comunicación: están en peligro de ser desahuciados el próximo martes día 22.

Esta mujer llegó a Zaragoza en el año 2002 aunque en el 2006 ya estaba viviendo en Gasteiz. Desde que llegó, trabajó en diferentes lugares, por ejemplo, en una residencia de la capital alavesa.

Años después partió a Marruecos para casarse. “Desde ese momento y en el mismo embarazo sufrí malos tratos”, relata. Malos tratos que denunció, por lo que la Audiencia Provincial de Araba condenó a su ex marido a prisión en una sentencia dictada en el año 2013. Debido a las agresiones, a día de hoy Bouchra está medicada ya que padece ataques de epilepsia constantes.

El exmarido también fue condenado a pagarle una pensión de 200 euros mensuales, algo que, según afirma, no le ha hecho llegar en todo este tiempo.

Por si eso fuera poco, la caldera de la casa la tienen estropeada desde hace cuatro años. “Llamo al dueño, sabe que soy yo. Pero no quiere contestar”. Por lo tanto, no tiene agua caliente en el domicilio.

Bouchra, con el respaldo de Kaleratzeak Stop Araba, ha explicado que a día de hoy se encuentra viviendo en este piso de alquiler de la calle Pintorería. Pero no sabe hasta cuando. Por si las dudas, lo ha dejado claro: paga su renta mensualmente. A día de hoy, cobra 750 euros de ayudas y paga una renta mensual de 450 euros a los que hay que sumarle los gastos del día a día y de la comunidad. “No llego”, explica pese a no poder hablar bien castellano.

Pero, por circunstancias que se desconocen, el dueño quiere echarla de la casa y el 19 de diciembre se consiguió retrasar el desahucio hasta el próximo martes 22 de enero. En todo este tiempo, los informes médicos demuestran que “la enfermedad que padezco ha empeorado”.

El propietario de la vivienda en la que reside junto a su hijo no quiere prorrogarle el contrato. Eso es lo único que se sabe. Bouchra lleva meses buscando otra casa en la que pueda pagar el alquiler y poder mudarse cuanto antes. Sin embargo, todavía no ha encontrado nada. “Búscate un alquiler”, le dicen los servicios sociales.  “Me piden una nómina y un aval de 3.000 euros. Es imposible”, responde.

Sigue sin respuestas

Kaleratzeak Stop Araba denuncia que el escrito remitido a ETXEBIDE exponiendo su situación no ha tenido respuesta. Los servicios sociales del Ayuntamiento de Gasteiz le dieron cita en diciembre para el 23 de enero, es decir, para 24 horas más tarde que el día previsto para el desahucio. Si no se para el desahucio, cuando llegue la hora de la cita, Bouchra no tendrá casa.

“Desde los servicios sociales me dijeron que si me desahuciaban acudiera con la maleta al servicio de urgencia del Ayuntamiento en la calle San Antonio”, critica Bouchra. Y así lo hará el próximo día 22 de enero si no consigue retrasar el desahucio.

Cabe recordar que una reciente sentencia judicial ha recordado la STS, de 20 de enero de 2016, dictada en función unificadora, en la que se dice que “ser víctima de violencia de genero no es una situación, sino una cualidad o estado que se anuda a la esencia de la persona, y acompaña a quien la sufrió”.

Si las próximas horas o días no hay cambios, Kaleratzeak Stop Araba lo tiene claro: “Habrá movilizaciones“. De momento, anuncian que el mismo día que está previsto el desahucio estarán en la casa: calle Pintorería 90.

 

Hezkuntza sistemari termometroa jartzen dion ‘Hezkuntza Salgai’ dokumetala ikusgai

Hezkuntza sistemari termometroa jartzen dion ‘Hezkuntza Salgai’ dokumetala ikusgai

Aukera berdintasuna, segregazioa, gaitasunetan oinarritutako ikaskuntza, ebaluazioa, berrikuntza  pedagogikoa… Gaur egun, ohikoa da gure hezkuntza sistemaren osasunaz eztabaidatzea eta asko dira eztabaida horri aurre egiteko ikuspuntu ezberdinak. STEILAS sindikatuak Hezkuntza Salgai dokumentala ekoitzi du eta, behin Gasteizen estreinatuta, lana sarera igotzea erabaki dute.

Dokumental honek, hezkuntza paradigma berriaren atzean zein dagoen eta pertsonen behar eta eskubideak non geratzen diren aztertzen du. Euskal Eskola Publikoa momentu historiko batean aurkitzen den honetan, dokumental honek momentu honetako egoera ulertzeko tresna izatea du helburu, alternatiba berriak eskainiz bai Euskal Herrian baita munduan ere.


“Zentsura gainditu dugu, beste behin ere”- ADI! elkartea-

“Zentsura gainditu dugu, beste behin ere”- ADI! elkartea-

Korrupzioa guztion ahotan dabilen garaiak dira honakoak. Politikoki erabili egiten da, hedabideetan zein tabernetako eztabaida sutsuetan. Baina errealitateak erakusten diguna da maila politikoan ez dagoela inolako asmorik ustelkeriari aurre egiteko, ezer gutxi egiten da haren aurka eta ez dira bitartekoak jartzen egoera aldatzeko, eta hau gutxi balitz hiritargoak ere ez ditu normalean korruptoak zigortzen horretarako aukera duenean.

Egoera honakoa delarik, gai larri honen inguruan kontzientzia pizten ahalegintzen garen taldeoi ez gaitu batere harritzen gure eguneroko jardunean zentsura saiakera ezberdinei aurre egin behar izatea. Azkena, Amurrioko Udalaren eskutik, honakoa aurreneko aldia ez delarik.

Ahoztar Zelaietak idatzitako De Miguel auziari buruzko liburuaren aurkezpena zentsuratzeko ahalegin berri hau gainditu izanarekin pozik gaude ADIko kideok baina hala ere hausnarketa batzuk azpimarratu nahi ditugu jarraian:

  • Liburu baten aurkezpena debekatzen saiatu izana ez da larriena. Beste lekuren batean egiteko aukera izango genuke. Eskaintza ezberdinak izan ditugu horretarako eta zinez eskertzen ditugu. Larriena da Amurrioko Udalean gune publikoak erabiltzeko orduan zentsura sistema bat indarrean egotea, eta halaber zenbait politikarik publikoa dena haien jabetza partikularra balitz bezala erabiltzea.
  • Josune Irabien alkatesak hori aipatu arren, ez da inongo gaizki ulerturik egon. Behin gure eskaera esku artean izan zuelarik, gaiaz arduratzen zen teknikariak jakinarazi zigun alkatesarekin kontsultatu beharra zuela. Deigarria iruditu zitzaigun honako jarrera, izan ere eskaera mota hauek normalean berehala argitzen dira baldin eta aretoa libre badago zehaztutako egunean eta orduan. Egiazki eskaera guztiak alkatetzatik pasatzen dira?
  • Harrigarria benetan. Handik egun batzuetara, arestian aipaturiko teknikariaren ahotik erantzuna jaso genuen: ezezko biribila. Ezezko erantzuna ematea alkatesaren erabakia zela gaineratu zigun ere. Hau da, gaizki ulerturen bat ematekotan, alkatesa eta teknikariaren artekoa beharko luke izan. Dena dela, hemen garrantzitsuena da Amurrioko kultur etxean egiten dena aurretiazko filtro moduko batetik pasatuarazi nahi izan dela. Zein zen bestela eskaerari erantzuna emateko teknikariak alkatesarekin halabeharrez kontsultatu behar izanaren arrazoia?

Argi dago korrupzioaren gaiak ez duela salmenta errezik eta orohar bere erabilera politiko-folklorikoaz aparte askori traba egin eta desorosoa suertatzen zaiela. ADItik ordea merezi duen garrantzia ematen diogu, izan ere gizarte honetako arazo larrienetakoa da duda barik, gure eguneroko bizitzan eragin zuzena duelarik, batez ere biztanleriaren gune ahul eta babesgabetuenetan. Guzti honengatik, otsailaren 5ean Ahoztar Zelaietaren liburuaren aurkezpena emango den Amurrioko Kultur Etxera bertaratzeko deia luzatu nahi diegu herritar guztiei, hartara sistema ustel honi aurre egiteko asmoa agertu eta korruptoak behingoagatik jazarriak izan eta haien jarduerei babesa emateari utz diezaioten lortu arte urrats berri bat emateko.

AHT-ri alternatibak daudela berretsi eta manifestazioa deitu dute maiatzerako

AHT-ri alternatibak daudela berretsi eta manifestazioa deitu dute maiatzerako

Espainiar Gobernuko Sustapen Ministroa Gasteizen zela aprobetxatuta, AHT-rik Ez Araba Plataformak trenaren lurperatzea eta Abiadura Handiko Trena gai ezberdinak direla aldarrikatu du,  tren sozialaren aldeko apustuan berretsiz. Maiatzaren 18rako manifestazioa deitu dute Gasteizen.


Espainiar Gobernuko Sustapen Ministroa José Luis Ábalos Gasteizen egon da urtarrilaren 17an, ostegunean, Gorka Urtaran Gasteizko alkatearekin eta Eusko Jaurlaritzako arduradunekin bilduta. Mahaiaren gainean, gai konkretu bat: Gasteizko trenaren lurperatzea (gutxienez 680 milioi euroko gastua izango duena) eta Abiadura Handiko Trena bere osotasunean.

AHT-rik EZ plataformako kideek ministroari eskutitza eman dioten unea

AHT-rik Ez Araba Plataformak, bitartean, protesta egin du Olagibel Kaleko Gobernu Ordezkaritzan. Bertan argi utzi nahi izan dute trenaren lurperatzea eta Abiadura Handiko Trena gai ezberdinak direla: “Ez dugu nahi lurraldearen suntsiketa milionarioa egitea aitzaki horrekin”. Elkarretaratzean ohartarazi dutenez, “inpaktu sozial, kultural eta ekonomikoa oso handia izango litzateke”. Eta ohar guzti hauek Abalos berari pertsonalki aurkezteko aukera izan dute AHT-rik Ez Araba Plataformako kideek.

Eta, berriz ere, alternatiba bat proposatu nahi izan dute dozenaka lagunek: ez daude trenaren aurka, proiektu konkretu honen kontra baizik. Beraz, tren sozialaren aldeko apostua beharrezkoa ikusten dute. “Tren publiko eta soziala behar dugu, lurraldea bateratzen duena, hiriburuez gain, herriak, eskualdeak eta industrialdeak lotuko dituena.

Horren alde borrokan jarraitzeko determinazioarekin, datozen aste eta hilabeteetarako ekimen ezberdinak antolatu dituzte. Guztien artean, bat nabarmendu dute: maiatzaren 18an manifestazio “erraldoia” Gasteizen.

Datozen asteetan ekimen ezberdinak burutuko dituzte:

  • Otsailaren 27an Aulas de la tercera edad hitzaldia.
  • Martxoaren 23an mendi martxa Zaldiaran mendira.
  • Martxoaren 28an Desobedientzia tailerra Errekaleorren. Julio Villanuevak emango du.
  • Apirilaren 10ean politikarien inguruko mahaingurua Gasteizko Kanpusean (EHU).
  • Maiatzaren 8an hitzaldia Aldabe Gizarte-etxean.
  • Maiatzaren 18an manifestazioa Gasteizen.

Hala ere, urtarrilaren 17ko kontzentrazioa ez da lehenengo mobilizazioa izan. Orain dela urtebete, 2018ko otsailaren 27an, antzeko protesta bat egin zuten leku berdinean. Orduan, Espainiako Gobernu Ordezkaritzan 7.000 sinadura baino gehiago aurkeztu zituzten Lautadatik AHT pasatzea nahi duen proiektuaren aurka.

Izan ere, Nafarroako korridorearen eta ‘Euskal Y’-ren arteko lotura Lautadan zehar egiteko aukera zabaldu da, eta Lautadako herritarrak horren aurka antolatzen hasi ziren orain dela urtebete. Kalte ekologiko eta gizarte aldetikoak eragingo lituzke AHT-ren lerro berriak, eta tren soziala aldarrikatzen dute, alternatiba gisa.

Gerrarako Eusko Label marka, etxe alboan ekoizten diren armak

Gerrarako Eusko Label marka, etxe alboan ekoizten diren armak

Araban, eta Euskal Herrian orokorrean, ez dira soilik piperrak, babarrunak edo patatak ekoizten. Armak ere ekoizten dira, eta nola gainera: euskal industria militarrak 500 milioi eurotik gorako irabaziak ditu urtero, besteak beste, AERNNOVA edo ITP enpresei eta erakunde publiko eta pribatuen konplizitateari esker. Etxe ondoko enpresetatik Turkiara, Israelera edo Saudi Arabiara  esportatzen diren ‘Eusko Label’ armak dira.

Eurofighter hegazkinetarako piezak Euskal Herrian ekoizten dira

Babarrunak, sagardoa, orburuak, patatak, ardoa, piperrak… Eta armak. Euskal Herrian ere armak ekoitzen dira, gerrarako armak, pertsonak hiltzen dituzten arma horiek: ‘Eusko Label’ armak. Eta uste baino arma gehiago ekoizten dira gurean, etxe ondoko fabrika eta enpresetan, baina instituzio eta alderdi ezberdinen konplizitatearekin.

Euskal industria militarrak 500 milioi eurotik gorako irabaziak ditu urtero. Hala ere, zifra asko ezkutatzen dituzte enpresa ezberdinek, beraz, irabaziak askoz gehiago izan daitezke. Gaur egun, 100 euskal enpresa baino gehiagok haien produkzio osoa edo zati bat armen ekoizpenera bideratzen dute, haietako batzuk Espainiako sektore militarrean garrantzitsuenen artean daudenak. Besteak beste, adierazgarrienak hurrengoak dira:

  • Araban, arlo aeroespazialean aritzen den AERNNOVA enpresa.
  • Bizkaian, misil eta elektronika militarra jorratzen duen SENER enpresa eta arlo aeroespazialean aritzen den ITP. Azken honek, adibidez, ikerketa-gune bat dauka Euskal Herriko Unibertsitatean.
  • Gipuzkoan, gerra-tanke eta ibilgailu militarrak ekoizten dituen SAPA enpresa.
  • Iparralden, berriz, arlo aeroespazialean jarduten diren DASSAULT eta TURBOMECA enpresak.

Hori gutxi balitz, produkzioaren %80a baino gehiago esportatu egiten da. Gehiengo, Europako herrialdeetara NATO, MEB eta beste gerra operazio batzuetan erabiltzeko. Beste zati bat gatazka eta zapalkuntza herrialdeetara bidaltzen da, hala nola, Saudi Arabia, Turkia, Israel edo Egiptora.

Inplikazioa, hipokresia eta salaketa

Datuak mahaiaren gainean jarrita, zenbait elkarte eta kolektibok –Askapena, Bake Ekintza Antimilitarista, Bardenas Libres, Emakumeok Gerraren Aurka, Gasteizkoak, Greenpeace, Iruña Harrera Hiria, KEM-MOC, La Guerraz Empieza Aquí, Ongi Etorri Errefuxiatuak, OXFAM Intermon, SETEM eta batzea espero duten beste askok- euskal instituzio publiko eta pribatuen “inplikazioa eta hipokresia” salatu dute Gasteiz Zapateneo gunean egindako agerraldi batean.

Unibertsitateek, Lanbide Heziketako zentroek eta ikerkuntza zentroek, adibidez, produkzio militarra areagotzeko ikerkuntza lanak egiten dituztela salatu dute. Eusko Jaurlaritzak, berriz, babesa eta diru publikoa eskaintzen dio euskal industria militarrari: “Gastu militarrean etengabeko gorakada duten aurrekontu ofizialak babestu, onartu eta finantzatzen ditu, baita industria militarrarentzako dirulaguntzak bideratu ere”.

Modu berean, zenbait banku-erakundek (BBVA nagusi) armagintza industria finantzatu eta bertan inbertitzen dutela gaitzetsi dute. Zentzu honetan, zenbait alderdi politikoren ordezkarien hipokresia salatu dute, “sektore militarra bultzatu eta eta finantzatzen duten enpresariak jendaurrean goratu eta aitortzen dituztelako”.

Aperribay, Sendagorta… Izen propioak industria militarraren atzetik

Insituzioei ez ezik, sinatzaileek ere jendarteari dei egin diote gerraren inguruan dagoen konplizitateari buruz hausnatu dezan. “Nola liteke euskal futbol talde baten lehendakaria, Errealarena, gerra-tanke fabrika baten zuzendaritzako kide izatea? Nola liteke fabrika mota honetako jabeek –Aperribay, Sendagorta…- instituzio publiko eta pribatuen sari eta goraipatzeak jasotzea?”, galdetu dute.

Bestalde, gerraren negozioak milioika pertsonen bizitzen “ondorio ezin latzagoak” uzten dituela gogoratu dute: heriotza, suntsipena edo etsipena jarri dituzte adibidetzat. “Emakumeak eta umeak dira kaltetuenak, bortizkeria sexual sistematikoa gerra arma bezala erabilia delarik”.

Zifren gainetik, pertsonak

Gatazka armatuek, batez beste, 150.000 heriotza eragiten dituzte urtero. 70 milioi pertsonek euren etxetik ihes egin behar izan dute biziraun ahal izateko. Gehienak inguruko herrialdeetan geratzen dira, baina horietako gutxi batzuk bidaia gero eta luze eta arriskutsuagoak abiatzen dituzte. “Gurera iristen direnean kriminalizazioa, jazarpena eta muturreko pobreziarekin egiten dute topo”.

Sinatzaile guztiek, euskal industria militarraren produkzioaren birmoldaketa aldarrikatu dute egoera honi buelta emateko. “Produkzio honen helburua erabilpen zibila izatea, irizpide etiko, jasangarri eta solidarioak jarraituz eta bizitza erdigunean jarriz”. Eta instituzioei ere “gure herrira etortzen diren guztiei harrera duina” egiteko baliatu dute agerraldia: “Gure lehergailuek milaka pertsonen ihesaldi behartua eragiten badute, harrera herria izateko betebeharra dugu”.

Jardunaldiak urtarrilaren 22tik otsailaren 2ra

Hau guztia hobeto azaltzeko, datozen asteetarako jardunaldi ezberdinak antolatu dituzte antolatzaileek, Gasteizen burutuko direnak:

  • La guerra empieza aquí. Paremos el envío de armas a Arabia Saudi hitzaldia. Ina Robles Bizkaiko suhiltzaileak eskainiko duen hitzaldia, urtarrilaren 22an 19:00etan  Aldabe Gizarte-Etxean.
  • Florida zinemetan estreinatuko den eta Joseba Sanzek ekoitzi duen Gerra hemen hasten da dokumentala. Urtarrilaren 24an, ostegunean: gonbidapenak Hala Bedi Tabernan eskuragai.
  • Banca armada, ¿Cómo se financia la guerra? hitzaldia Xavi Mojal eta Mónica Vegaren eskutik. Urtarrilaren 30ean, asteazkenean, 19:00etan Aldabe gizarte-etxean.
  • Bidaiek ez dute bueltarik antzerkia otsailaren 1ean Monstrenka aretoan. Itziar Rekalderen ikuskizuna 21:00etan izango da.
  • Otsailaren 2an, larunbatean, Bertako produktuen azoka tradizionala egingo dute 11:30etatik 15:00ak arte Correos Plazan.
Emakume migratzaileak lehen lerroan, Gasteiz koloretsua aldarri

Emakume migratzaileak lehen lerroan, Gasteiz koloretsua aldarri

Emakume migratzaileak buru, ehunka lagun bildu dira Gasteizko autobus bateko eraso arrazista salatzeko elkarretaratzean. Arrazismoaren Aurkako Gasteizko Plataformak manifestu bat aurkeztu du, norbanako zein kolektiboek sinatzeko.

Argazkiak: Hala Klik

Ehunka lagun bildu dira asteazken arratsaldean Gasteizko Andra Maria Zuriaren plazan Mujeres Migradasek, Arrazakeriaren Aurkako Gasteizko Plataformak, Amalurrek, Sareak Jostenek, Gasteizko Mugimendu Feministak, Lumagorrik, Baterak, Talka espazio feministak eta Ongi Etorri Errefuxiatuak eragileek deituta iragan astean Tuvisako 7. linean jazotako eraso arrazista salatzeko.

Egun hartan, emakume beltz batek eta bere alabak mehatxuak eta irainak jasan behar izan zituzten Tuvisa autobuseko 7.linean. “Militarra naiz eta eta hogei urte daramatzat zu bezalako jendea hiltzen”. Hori da besteak beste, bidaiari batek emakume beltz baten alabari esan ziona. Horretaz gain, txoferrak emakumearen eta bere alabaren kontra izan zuen jarrera oldarkorrak ere zer esana eman du azken egunetan, are gehiago, Gorka Urtaran Gasteizko alkateak txoferraren jarrera babestu zuenean (erasoaren bideoa beherago ikusgai).

Erantzuna, irmoa eta zuzena izan da. Sare sozialetan elkartasun mezu ugari egoteaz gain, kalera irten dira oraingoan emakume beltzari elkartasuna adieraztera eta arrazismoa salatzera. Eta, eskatu bezala, eguneko eta elkarretaratzeko protagonistak emakume migratzaileak izan dira. Haiek egon dira lehen lerroan elkarretaratzean eta haiek hartu dute hitza hau amaitzerakoan. Atzean, ehunka herritar eragileen edo espr

Ekitaldiaren amaieran, soilik manifestu bat irakurri dute eta, ostean, atxikimendu kanpaina bati ekin diote. Norbanako zein kolektiboak batu daitezke manifestu honetara (beherago irakurgai), plataforma.antirracista@gmail.com

Manifestua osorik:

Pertsona etorkinek egunero jasaten duten arrazismo instituzionala, ideologikoa, ahozkoa eta sinbolikoa ezkutatu ezin den errealitatea da. Erasoak modu batean edo bestean bizi izan ditugunok argi dugu eta kontziente gara, egoera eta jarrera hauen atzean, aspaldi batzuek arrazaren aitzakiarekin sortutako nagusitasunaren uste okerra dagoela. Aipatutako arrazismo-nagusitasun ideia hori argi antzematen dugu arraza baten gailentasunaren gezurra baliatu dutenen jardunbidean: ipar-hego ardatzeko erabaki politiko globalen atzean, modu lotsagabean eta makilatuta dauden nagusitasun diskurtsoetan, adierazpen pasibo eta oldarretan, bazterketa eta marjinazio moldeetan, edozein espazioko diskurtsoen edukian zein boterea adierazteko moduetan. Boterearen narratiba guztiak ezaugarritu eta transmisioaren bitartez betikotu dituzte autokonbentzimendu iruzurti eta kaltegarri horietatik mintzatu direnak, euren burua gizaki ereduaren, gizartearen, politikaren, ekonomiaren, nahiz epistemologiaren paradigma gisa aurkeztuta eta bestelako ezagutzak, izateko moduak eta kulturak baztertuta.

Migrazioaren fenomenoa kontu berritzat edota gizakiak historian zehar inoiz ezagutu ez duen gertakaritzat jotzen dute. Etorkin gisa sailkatzen dituzten pertsonak kriminalizatzen dituzte, edonori etorkin izateko eskubidea ukatzen diote, norbaitek etorkina ez izateko aukera izango balu bezala. “Aizu arrazista: mendeetan zehar gizartearen berezko ezaugarria izan dira migrazioa, mugimendua eta joan-etorriak eta bere egungo izaera fluxu horiei zor die. Seguruenik, arrazista jasanezin hori, migraziotik zatoz, bestela honezkero desagertuta egongo zinateke”.

Europako kontinentea, beste lur batzuetara zihoazen migratzaileen exodoaren lekuko nagusietakoa izan da. Batzuetan sistemak berak etxean nahiz kanpoan sortzen zituen gerrek eragindako gosete eta heriotzatik ihesian. Historiako beste pasarte batzuetan  berriz, migrazio belikoa eta suntsitzailea burutu zuten, lurrak indarrez espoliatuz, inbadituz eta bertakoak akabatuz. Ezbairik gabe, egun Hegoaldetik Iparraldera egiten den migrazioaren oso bestelakoa.

Gorroto arrazistaren atzean ez dago barne ekonomia kaltetzeko kezka, alderantziz; jakin badakigulako etorkinei zuzendutako gaizki ordaindutako bazterreko lan prekarioei  esker bizirauten duela zorigaiztoko sistema kapitalistak. Gu gatozen herrietatik ateratzen, espoliatzen eta xahutzen dituzten lehengaietatik bizi da Europa. Askotan, bidaiari ekiten zaio, askok eurenak ez diren jabetzak bereganatu dituztelako eta azkenean gurea denaren atzean joatea besterik ez zaigu geratzen.

Gorroto arrazistaren jatorria gezurren metaketan oinarritzen da, kultura zehatz batzuk besteak baino hobeak direla sinisten jarraitzeko, horregatik autobus gidari bat gai da, beste pertsona arrazista batzuekin batera, euren ustetan gutxiago den emakumea iraindu, mespretxatu eta umiliatzeko. Egungo arrazismoaren eskema mental eta diskurtsiboa gizaki guztion jatorria den kontinentean esklabotza nagusi zen garaiko ideologian errotuta dago. Bai arrazista zu ere hortik zatoz!

Ez zen garraiobide publikoaren araua kolokan jarri, sistema kolonialista, heteropatriarkal eta kapitalista beraren kontrako erantzuna izan zen, “ahotsik ez eta betirako besteen menpe bizitzera kondetzen duzuen pertsonaren oihua”. Eta menpekoei ez dagokie hitz egitea noski”.

Horregatik guztiagatik:

  • Hemen gaude ozen esateko gehiegikerien, umiliazioen eta biolentzia ororen kontra aurkituko gaituzuela beharrezkoa den guztietan. Gero eta gehiago gara eta are gehiago izango gara.
  • Hemen gaude jendarte euskaldun prestuarekin batera. Euren erantzukizun historikoa onartu eta gure oinordekoentzako mundu hobea eraikitzeko benetako asmoa dutenekin borrokatuko gara. Gure ahizpak dira, buruan haiek inbaditzeko asmoa ere baduzu arrazista kolonialista hori!
  • Gaur hemen gaude, garai hauetan sasi artean ere saretzeak eta aliantzak loratzen direlako. Gu, migratutako pertsonok, bere herriak eurengan eragindako zapalkuntzen kontra borrokatzen direnekin gaude: ijitoen ahizpak gara, arrazismoak indarrez hustu, jazarri duen eta egun jazarrita, baztertuta eta gutxietsita jarraitzen duen kultura handiaren ahizpak. Izan ere, zapalkuntzek berdin jokatzen du gure kultura anitzekin.
  • Aniztasun funtzionala duten pertsonen borrokan gaude, zapalketa eta bazterketa sistemek beti persona horiek kaltetu dituztelako. Hain da larria, non aurreko asteazkenean arrazista talde batek adin txikiko neska bat ahoz iraindu eta tratu txarrak eman zizkion. Horrekin batera ama iraindu eta bere izaerari ez erreparatzeari uko egin zioten.
  • Gure kideak diren emakume beltzekin gaude eta egongo gara, gaurko egunean hemen egoteko indarra izateko arrazoia direlako. Gure familia dira, horregatik elkar babestuko dugu eta elkarrekin sendotuko gara. Zure itxiturak, muga geografikoek eta afektiboek ez dute DEUS esan nahi guretzat!
  • Hemen gaude eta EZ DIRA PASAKO!!! ozen esaten dugu. Migratutako emakume eta gizonak mugimendu feminista, antirrazista, antifaxista eta LGTBIQ+ekin batera fronte komuna eraikitzen ari gara .
  • Nahiz eta zuk ez sinistu, zure seme-alabentzako mundu hobea nahi dugulako gaude hemen.

  • Urtarrilaren 9ko eraso arrazista

Martxoaren 8ko grebaren planteamendua eta ideia nagusiak aurkeztu ditu Mugimendu Feministak

Martxoaren 8ko grebaren planteamendua eta ideia nagusiak aurkeztu ditu Mugimendu Feministak

Nori bideratuta dago Martxoaren 8ko Greba Feminista? Zer aldarrikatzen dute? Nola izango da greba eguna bera? Zer egin behar dute gizonek egun honetan? Mugimendu Feministak Martxoaren 8ko Greba Feminista aurkeztu du Gasteizko Talka espazioan.


Hiru hilabete baino gutxiago geratzen dira Martxoaren 8rako. Hiru hilabete baino gutxiago Euskal Herriak Greba Feminista berri bat bizitzeko. Eta egun hori aurkezteko, agerraldi nazionala egin du Mugimendu Feministak Gasteizen, orain dela hilabete bat okupatutako Talka espazio feministan. “2019ko Martxoaren 8an emakumeok, transok eta bollerok lan guztiak utziko ditugu eta kaleak hartuko ditugu berriro ere”, azaldu dute. Agerraldia amaitu bezain laster jakin dute berria: Iberdrolak argia moztu dio Talka espazio feministari.

Orain arte egindako prozesuari dagokionez, herri, eskualde eta maila nazionalean antolatzen hasi dira asanblada ireki zein batzordeetan. Aurten, grebaren aldarrikapenak ondo zehaztu nahi zituztenez, oinarri politiko amankomun batzuk ipintzeko ahalegina egin dute. Horretarako kolektibo ezberdinekin elkartu dira Mugimendu Feministako kideak, dossier bat aurkeztuz eragilez-eragile. gaur prentsaren aurrean aurkeztu dutena. “Greban, jendarte osoa eta instituzioak interpelatuko ditugu”, azaldu dute.

Bost galdera eta bost erantzun, zalantzak argitze aldera

Bost galdera erantzun dituzte datorren Martxoaren 8ko Greba Feminista kontestualizatzeko:

  • Zer da Greba Feminista bat?

Greba Feminista “bizitzako esparru guztietan kokatzen da, soldatapeko zein doako lanetan, sexualitatean, kontsumo ereduan, familia eraikitzeko moduan, jakintzak ekoizteko eran, arrazakeriaren aurrean, edertasun ereduan eta zapalkuntza guztien aurrean. Beraz, Martxoaren 8an, transen, bolleren eta emakumeen bizitzak erdigunean jartzea da egunaren asmoa.

Horregatik, bost ardatzetan antolatu dute greba: pentsionista, ikasle, zaintza, enplegu eta kontsumo Greba Feminista izango da.

  • Zer eskatzen dute?

Bizitza sostengatzeko ardura kolektiboa eskatzen dute. Horretarako, zaintzaren “berrantolaketa soziala” aldarrikatzen dute, alegia, pertsonen zaintza ez dadila zapalduen bizkarrean geratu. Finean, paktu sozial berri bat aldarrikatzen dute.

Aurten, gainera, zaintzaren gatazkari zentralitatea eman nahi dio Mugimendu Feministak. Horregatik, “etxeko eta zaintza lanetan, soldatapean zein modu doakoan, dauden emakumeekin* aliantzak sortzera, estutzera eta indartzera goaz eta lan hauek azaleratzeko moduak bilatzearekin batera”.

Bestetik, Martxoaren 8an bertan, gizonei zaintza lanen ardura guztia modu autonomoan hartu eta antolatzea eskatzen diete.

  • Zein da grebaren subjetua? Nork egingo du greba?

Emakumeak, bollerak eta transak, hau da, “heteropatriarkatuak zapaltzen dituen subjektuak”. Argitu nahi izan dutenez, “Greba Feministaren subjektu guztiak ez gara emakume bezala izendatzen. Are gehiago, iruditzen zaigu emakume eta gizon kategoria patriarkalekin amaitu beharra dagoela”. Beraz, emakume* hitza erabiltzerakoan, heteropatriarkatuak zapaldutako subjektuez ari da Mugimendu Feminista.

Zalantzak argitze aldera, Greba Euskal Herriko Mugimendu Feministak deitzen du. Egun honetan, beraz, Mugimendu Feministak hiri eta herrietan deitutako mobilizazioetan parte hartzera animatu dute eta ez beste eragile batzuk deitu dezaketen ekimenetan. Modu berean, Greba feminista dinamikaren irudi eta aldarrikapenak erabiltzera deitu dute sindikatu, alderdi edo beste edozein erakunderen sigla eta koloreen protagonismoa ekidituz. “Ez dugu Mugimendu Feministaren borroka inor xurgatzerik onartuko, ezta honen erabilpen alderdikoi edo korporatibista interesaturik ere”.

  • Nola egingo da greba?

Aurreko urtean bezala, greba egiteko eta grebaren parte izateko hainbat modu egongo dira emakumeentzat*:

1. Lantoki eta ikasgeletan greba egitea.

2. Herri eta hirietako mobilizazioetara joatea.

3. Zaintzeari uztea eta, hori irudikatzeko, amantala balkoian eskegitzea.

4. Eskualde edo arlo konkretu batean greba antolatzea eta zabaltzea.

5. Besoko morea eta txapa ipintzea, grebarekin bat egiten dela adierazteko.

Hala ere, ez dute ahaztu nahi izan kontsumo greba batean aurrean gaudela. Beraz, Martxoaren 8an ez kontsumitzera deitzen dute Mugimendu Feministatik. “Greba Feministarekin eguneroko normaltasunarekin apurtu nahi dugu, hiriak, herriak eta auzoak geldiaraziz. Beraz, dena itxita egotea da helburua”.

  • Zeri egingo zaio planto Martxoaren 8an?

Galdera honek ere bost erantzun ezberdin ditu, izan ere, Mugimendu Feministaren esanetan, “egungo zapalkuntza sistema basatia ezin dugu termino bakar batekin definitu”.

  1. Kapitalismoari planto. “Kapitalaren interesak erdigunean jartzen direlako eta ez bizitza edo pertsonen beharrak”. Gainera, lan antolaketaren oinarrian emakumeek musutruk egiten duten etxeko eta zaintza lana ere marko honen baitan biltzen dute.
  2. Patriarkatuari planto. “Botere sistematzat” definitu dute egungo sistema, “gizon bezala eraikiak izan direnen gobernua eta emakume bezala eraikiak garenon dominazioa dakarrena”. Beraz, alor honetan  enplegu prekarioari, indarkeria matxistari, feminizidioei, injustizia patriarkalari, gorputzen kontrolari, publizitate sexistari… Egingo diote planto.
  3. Heteroaruari planto. Heterosexualitatea ez dute desira edo orientazio kontu bat bezala definitu, sistemak “behar-beharrezkoa” duen egitura bat baizik. “Arauaren bazterrean kokatzen garenok LGTBIQ+ fobiaren bitartez zigortzen gaituzte, eta, emakumeoi*, bizitza eredu bakarra markatzen digu: feminitatearen eredua jarraitzea, derrigorrezko heterosexualitatea, gizonen desirak asebetetzea, amatasun normatiboa, familia nuklearraren eta etxearen zaintza…”.
  4. Kolonialismoari planto. Pertsonen eta lurraldeen arteko harremanen artean desoreka bat dagoela ulertzen duten heinean, “mundu kolonial” batean bizi garela uste du Mugimendu Feministak eta horrek bazterketak eragiten dituela hainbat mailatan: arraza, kultura, kosmobisioa, ezagutzak, sinesmen erlijiosoak, bizitza ereduak, hizkuntzak…
  5. Kapazitismoari planto. Horrela definitu dute kapazitismoa: aniztasun funtzionala duten pertsonak alboratzea eta ez-gaitu bezala eraikitzea. “Ekoizpen sistemara egokitzen diren gorputz ahaldun eta ez ahaldunak ezartzen dira, eta azken hauek inklusiboak ez diren bizi ereduetara egokitu behar gara”.

Azkenik, Euskal Herriko Mugimendu Feministak asteazken arratsaldean Gasteizen burutuko den elkarretaratzearekin bat egin du. “Gure lagunak bere arrazaren ondorioz autobusean pairatutako umiliazioa ezin da erantzunik gabe gelditu”.

Martxoaren 8ko kartela

Iberdrola corta la luz al espacio feminista Talka

Iberdrola corta la luz al espacio feminista Talka

Iberdrola ha cortado la luz a Talka el mismo día en el que se cumple un mes de que se inaugurase este espacio feminista okupado y el mismo día en el que el Movimiento Feminista ha llevado a cabo una rueda de prensa en el mismo local para presentar la Huelga Feminista del 8 de Marzo.

Iberdrola ha cortado la luz al espacio feminista Talka. Y lo ha hecho en una fecha muy especial: el día en el que se cumple un mes desde que se inaugurase este nuevo espacio okupado y feminista en Gasteiz y el mismo día en el que el Movimeinto Feminista de Euskal Herria ha presentado la Huelga Feminista del 8 de Marzo en una rueda de prensa nacional fuera del local.

El proyecto feminista Talka es una realidad desde el pasado 15 de diciembre cuando más de un centenar de mujeres* hicieron pública la okupación del Palacio de los Álava-Velasco para llevar a cabo en él un proyecto de mujeres* y para mujeres*. Las integrantes de este nuevo espacio liberado, lo tenían y lo siguen teniendo claro: van a quedarse para poner en marcha un proyecto que llevan meses trabajando. Y lo harán con el apoyo total de los diferentes colectivos feministas de la ciudad.

Se trata de un edificio construido en el siglo XVII y abandonado durante las últimas décadas. Hasta día de hoy, estaba tapiado y en posesión de un grupo de inversores cuya identidad se desconoce. Sin embargo, se encontraría en proceso de expropiación por parte del Ayuntamiento desde hace años. A pesar de ello, el Gabinete de Gorka Urtaran ya avisó a la empresa propietaria (Promociones Irene) sobre la okupación para que pusiesen la denuncia pertinente.

“Gestionado por nosotras mismas y que responde a nuestras necesidades y deseos”. Así funcionará este nuevo edificio, que pretenden sea un “espacio seguro” ante la “inacción” de las instituciones que “no tienen en cuenta nuestras necesidades y que se llenan la boca de igualdad mientras toman medidas contra nosotras mismas“.

Minutos antes de las 22:00 horas del jueves 3 de enero, las compañeras del espacio feminista Talka situado en el Palacio Álava-Velasco se llevaron una sorpresa inesperada. Una patrulla de la Policía Local de Gasteiz intentaba entrar en el espacio feminista que se okupó hace ya tres semanas. Lo han hecho, según afirman las integrantes, por la puerta de atrás, la del jardin.

Los agentes lo intentaron hacer por las “bravas”, sin ningún tipo de orden en mano, según confirmaron fuentes del espacio feminista a Hala Bedi.

Según el Ayuntamiento de Gasteiz, la intervención policial buscaba una identificación “para dar cumplimiento a un oficio judicial que pide identificar a las personas ocupantes“. A día de hoy, no lo han conseguido.

Sin embargo, estas identificaciones ya se dieron las primeras horas de la okupación, tal y como lo contó Hala Bedi en un seguimiento especial de las primeras horas. Desde Talka han querido responder a los argumentos del Consistorio Local y la Policía: “Los agentes de la Policía Local ya identificaron a unas cuantas compañeras cuando inauguramos el espacio. No entendemos a que vienen estos intentos de entrar por las bravas”.


Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies