“Aldaketaren  bigarren  urteurrena”  -Alvaro  Castillo-

“Aldaketaren bigarren urteurrena” -Alvaro Castillo-

Badira bi urte Gasteizera aldaketaren lehen izpia heldu zenetik; itxaropenez beteriko izpi beroa. Izan ere, 2015eko ekainaren 13an, gasteiztarrok hautetsontzietan zein kaleetan esandakoari jarraiki, gehiengo aurrerakoi batek Javier Maroto alkate ohia kaleratu zuen, Gorka Urtaran gure hiriko alkate eginez. Egun hartan poza eta zirrara izan ziren nagusi. Garai ilun eta lotsagarri bat atzean utzi genuen, guztion artean Gasteiz anitz, parekide, koloredun eta euskalduna eraikitzeko.
Aski ezagunak diren egun hartako sentipenak albo batera utzita, gogoeta egin daiteke bi urte bete diren honetan, nahiz eta proiektu eta erronka nagusiak etortzeke dauden.
Lehenengo eta behin, ezin da ahaztu zer-nolako herentzia jaso zuen Urtaranen Gobernuak: 68 milioi euroko zulo ekonomikoa, alajaina! Arazo honi, erantzunak eman zitzaizkion akordio historiko batek ahalbideturiko neurrien bitartez. Jakina denez, 2016ko aurrekontua Gasteizko indar politiko guztiek babestu zuten. Guztiak, bat izan ezik: zein eta Alderdi Popularra (PP)! Neurri horiek arazo ekonomiko larri hura konponduz joan dira, hiritarron bizi kalitatean eragin kaltegarririk izan gabe.
Programa politikoa betetzeaz beste, ideologikoki ezinbestekoa da Gasteizek eman duen 180ºtako bira aztertzea. Hori aunitz ikusgarria da Urtaranen gobernuak izan dituen oinarriei so eginez. Esate baterako, garrantzi handia eman zaio elkarbizitzaren babesari, tentsio politiko eta sozialaren jaitsiera sustatuz, akordioak bilatuz eta gatazkak ekidituz.
Gasteizen eman den beste aldaketa bat ekonomiarekin zerikusia du, langabezi-tasa nabarmenki egin baitu behera. 20.000 langabetu gasteiztar izatetik, 17.000 izatera pasatu gara. Hau da, 3.000 langabetu gasteiztar gutxiago daude. Nahikoa ez den arren, berri ona da, eta hiria bide onetik doala berretsi baino ez du egiten.
Aldaketaren egunetik, gutxi batzuk aurreko urteetan gure hiriari jarritako usan garratzak ihes egin du. Hiritarron parte-hartzea sustatu da. Gardentasunean pauso erraldoiak eman dira, Gasteiz abangoardian jarriz. Mugikortasuna hobetu da, hala nola, laster martxan jarriko diren tranbiaren proiektuekin, bus expresarekin eta trenaren lurperatzearekin. Auzo zaharrentzako makina bat proiektu aurkeztu dira, Koroatze auzoaren berriztea edota diru-laguntzak kasu. Eta, besteak beste, erdiguneako merkataritzaren suspertzea ondorio izango duen Masterplana aurkeztu da. Beste era batean esanda, berri usaina Gasteizera heldu da.
Proiektu hauen eta beste askoren emaitza nagusiak 2017 urte honetan zehar ikusiko dira, ziur. Eman eta emango diren aldaketa guztiak gizarte eta indarpolitikoen arteko akordioen bidez lortzeaz gain, instituzioen arteko elkarlanari zor zaizkio. Aurreko urteetako giro gatazkatsua alde batera utzita, lankidetza eta elkarrizketa oinarritzat hartu dira. Eta, erabaki honen onurak agerikoak izan dira; besteak beste, Eusko Jaurlaritzak Gasteizen hiriburutasun kanona bikoiztu izana, 40 miloi eurotara helduta.
Edonola ere, jazo den aldaketa mota definitzeko hitza OREKA izango litzateke: Gasteizek aurrera egiteko, gasteiztarron gehiengoaren aburua batzeko gai izatea. PPren
eskuin muturrak edonolako akordioak zeharo baztertzen ditu, hiriaren kaltetan, Urtarani EH Bilduren mende egotea egozten dion bitartean; EH Bilduk, bere aldetik, datu guzti hauekin ezikusiarena egiten du, eta Urtarani PPren alboan egotea aurpegiratzen dio.
Bi muturrek horrelakoak esatea esanguratsua da, oso, hiri honetan aldaketak zentralitatea irudikatzen duela esan nahi baitu.
Muturren jarrera, ez da, ordea, berri ona, inolaz ere. Tamalez, badirudi batzuk aldaketa egun horretarik, ekainaren 13 horretarik, ezer ikasi ez dutela. Irakaspenik atera ez dutela. Gasteiz guztion artean eraiki nahi ez dutela.
Hala ere, hiritarrok Gasteizek emandako aldaketak suposaturiko progesua kontuan harturik, argi dugu itxaropentsu egon bagaudela. Baita exijente izan gaitezkeela ere, gure ordezkariei hiriaren onerako akordioak bila ditzatela eskatuz.
Badira bi urte alkatez aldatu ginenetik eta alkateak akordioaren bide hori hartu zuenetik. Ea gainontzeko taldeak berriro batzen zaizkion, 2016an gertatu bezala. Ez da berandu. Aurrera jarraitu nahi dugu.

Entzun
“Femeninotasunak  eta  keriak”  –  Blanca  Urgell  –

“Femeninotasunak eta keriak” – Blanca Urgell –

Orotariko Euskal Hiztegia-n begiratu eta ikusiko duzue ez dagoela honbre-rik euskaraz, neuk behintzat Onbre! harridura-esapidea irakurri eta entzun badut ere (erabili ere erabili dut inoiz, mea culpa, jeje). Ostera, ez dago matxo ere, ezpada Bermion ‘handia’ esateko-edo. Aldiz, bada enbra, Bizkaian oso sartua hiztegi horretako datuengatik ez ezik, belarri hauek entzun dutenagatik ere (baina ez errepikarazi entzun nuena, desatsegina baitzen oso). Bada baita femenino ere, Etxeberri Sarakoak gramatika-adieran erabilia XVIII. mendearen hasieran. Arxu zuberotarrak emea erabili zuen horretarako; adibidez, frantsesezko eme izenak aipatzen ditu, eta ez izen femeninoak; halaber, Martin Harrietek urrixa erabili zuen horrela —ezagutzen hitz eder hau? ez da egunero entzuten eta!—. Halere, Etxeberri Sarakoa izan denez, gaztelania hutsarekin batera, euskara batuko gramatika terminologiaren oinarria, ba femeninoa guk ere.

            Urrixa-ren etimologiarik ez dakit, baina eme ezin gertuago dago frantses idatzizko femme-tik, ezta?, eta aspaldi lotu izan da etorki bereko bearnesezko hemne-rekin. Etimologiak zailtasunak ditu, baina, nolanahi ere, politena da hitza Euskal Herri osokoa izatea, hots, polit hitzarekin batera okzitanierazko edo, nahiago bada, gaskoierazko mailegu orokor zaharrenen multzo urrikoa.

            Eme hitzean bildutako Voltoireren “Hitzak dire emeak eta obrak harrak” esapide honek ez luke huts egin behar matxismo historikoaren antologia batean. Euskaraz garatu du hitz honek, eme-k, ‘leun, goxo’ adiera, “Minzo emeak bihotz gogorra bera diro” dioen Oihenarten atsotitzak erakusten diguna. Baina badu beste adiera bat, Txomin Agirrek bakarrik lekukotua, ‘beldurtia, koldarra’, gure hitzek norabide gaitzesgarria hartzea zeinen erraza den berriro ere gogoratzen diguna; hala bada, esaten du norbaitek norbait “Bildurti-emetzat eukala, gudara ezeioalako”.

            Iraingarririk ez dute bildu Orotariko-koek oro har, baina ezta laudatzekorik ere emakume sarreran. Beno, Juan Antonio Irazustaren 1950eko perla hau kenduta: “Emakume jaio ez bazan gizon aundia izango zana”. Ai, ene!

            Oro har, zer espero genezake, ia bakarrik ikuspegi maskulino, tradizional, atzerakoi eta sarritan erreakzionario batetik idatziak izanik euskal idatzitan gehienak? Beno, Orotarikoa-ren corpusa 1970ean edo amaitzen dela jakinik, ez da harrigarria lesbiana eta lesbianismo hitzak behin ere ez agertzea, adibidez. Eta, halaz ere, beti dago ezustekorik genero kontuetan: izan ere, Agirre Asteasuko apaizaren idatzietatik hauxe jaso du Orotarikoa-k: “Atsegiñ lotsagarriak artzea gizonak gizonakin, emakumeak emakumeakin”. Hara! Pasarte hori lortu beharko da, ezta?

Entzun
Preso  eta  iheslarien  etxeratzearen  aldeko  dinamikari  amaiera  emango  dio  Ireki-k  larunbatean  Gasteizen

Preso eta iheslarien etxeratzearen aldeko dinamikari amaiera emango dio Ireki-k larunbatean Gasteizen

Hilabeteetako lanaren ostean, Ireki dinamikak amaiera emango dio bere ibilbideari larunbat honetan Gasteizen antolatutako manifestazio nazional batekin. Fabrika, ikastola edo ospitaleetako lana ez da amaituko, lan eremuan ere preso eta iheslarien etxeratzea lantzen jarraituko dute, baina beste formatu eta izen batekin.

Urrian hasi zen martxan Ireki. Sindikatuen sigletatik haratago, langileen artean euskal preso eta iheslarien etxeratzea mahai gainean jartzea izan da haien helburua. Ikasturtea amaitzera doan honetan, dinamikak ere azken txanpari egingo dio aurre hurrengo egunetan: larunbatean amaituko du Irekik bere bidea, Gasteizen. Hilabete guzti hauetan zehar, elkarretaratzeak, zutabeak, ekimen ezberdinak eta lantegiz lantegiko lana egin du, sinadurak biltzeaz gain, lankide ezberdinen artean egoera azalduz.

Dinamikaren helburu nagusietako bat sinadurak biltzea izan da, langileen artean eta aurrez aurre, online sinadurak ekidituz. Horretarako, gainera, Korrika amaiera jaia, Gazte Akelarrea edo beste ekimen jendetsu batzuk baliatu dituzte lortu nahi dituzten 15.000 sinadurak eskuratzeko. Eneko Yurramendik ARABA HIZPIDEn azaldu duenez -elkarrizketa beherago entzungai-, larunbateko manifestazioaren amaieran emango dute sinaduren kopuruaren berri. Gainera, preso eta iheslariak etxeratzeko borroka lan esparru ezberdinetan mantenduko dutela baieztatu dute, baina beste ordezkari batzuek hartuko dute lekukoa: larunbatetik aurrera emango duten honen berri ere bai.

Manifestazio nagusia Gasteizko Postas kaletik 12:30etan abiatuko den arren, ez da eguneko zita bakarra izango. 11:00etan, bi zutabe abiatuko dira langileen bi eremu ezberdinetatik: Otazu eta Arangiz, azken mobilizazioarekin bat egiteko. Euskal Herriko txoko ezberdinetatik langile ugari hurbilduko dira Gasteizera; horretarako, autobusak antolatu dituzte, batez ere hiriburuetatik.

 

 

 

 

Entzun
“Low  cost  harategia”  -Koldo  Sagasti-

“Low cost harategia” -Koldo Sagasti-

Iragan maiatzaren 7an gertatu zen. Fabiana Goicoechea Caracaseko hiribide nagusian zebilen paseoan. 16 urte baino ez zituen, zertarako den bizitza jakitera iritsi gabea. Erregimeneko soldadu bati ez zitzaion; nonbait; nerabearen aurpegiera, jarrera edota begirada desafiatzailea gustatu; mehatxugarritzat hartu zuen. Ikararen ikaraz fusilaren kolpekariari eragin eta bi tiro jaurti zizkion. Adingabearen zerraldoa azken hatsetan zetzala ordu horietan hiribidea lepo betetzen zuen jendea saiatu zen zaurituari laguntzen, alferrik, soldaduek piper-gasa jaurtiz oldartu baitzizaizkion jendetzari. Eta hortxe utzi zuten botata neskatoa apurka-apurka odolustu zedin. Gerora, armadak, borreroaren erantzunkizuna zuritzearren, neskatilak labana batez hamar soldadu eraso nahi izan zituela argudiatuko zuen prentsa-ohar batean. Eta horrelaxe amaitu zen afera. Ez zen inongo ikerketarik ireki; ez inolako erantzulerik bilatu; gertaera ez zen, antza, prentsako albiste labur bat ere betetzeko adinakoa izan.

Baina zergatik egin ote zuten ezikusiarena mundu osoko prentsaren hedabideek Fabianaren erailketaren aurrean? Akaso Fabiana ez zutelako Carakaseko hiribide nagusian exekutatu, Damascus Atean baizik, Jerusalemeko alde zaharrerako sarreretako batean. Eta erregimeneko soldaduek akatu zuten, bai, baina ez bi tiro jaurtita, hogei baizik. Eta hil zorian zegoen neskatoa lagundu nahi izan zutenak piper-gasaz sakabanatu zituzten zauritua odolustu zedin. Eta gerora, soldaduak labana batez erasotu nahi izana leporatu zioten hildakoari. Eta Fabianak 16 urte zituen, bai, baina ez zen Fabiana, Fatima Hajiji baizik, eta palestinarra zen. Eta neskatila palestinar baten debaldeko erailketa ohikoegia da, egunerokoegia prentsako albiste bilakatzeko.

Zergatik ote da batzuen heriotza hizki larriz eta besteena hizki xehez idazten dela prentsa hegemonikoko komunikabideetan? Zergatik ote da gehiago hunkitzen gaituela Fabiana baten erailketa Fatima batena baino? Badira lehenengo, eta bigarren mailako hiladakoak, eta palestinarren haragia oso merke saltzen da nazioarteko merkatuetan. Low cost haragia da.

Entzun
Dani  Zuazagoitia  (Gasteiz  Zero  Zabor):  “Azken  hamar  urteetan  erreziklatze  mailak  berdin  jarraitzen  du”

Dani Zuazagoitia (Gasteiz Zero Zabor): “Azken hamar urteetan erreziklatze mailak berdin jarraitzen du”

Gasteiz Zero Zabor elkarteko Dani Zuazagoitia eta Josu Aranbarri kezkatuta daude Gasteizko erreziklatze mailekin. Beren ustez, oso datu txarrak dira:  %21 inguru erreziklatzen da, zaborraren %80-90 inguru erreziklatu daitekeenean. Zuazagoitiak horrela dio: “Gasteizen dauden azpiegitura eta bilketa sistemek ez dute uzten birziklatze plan eraginkorrik egiten.” 

 

Entzun
Armentia-2  putzua  ustiatzeko  lehiaketa  bertan  behera  utzi  dute

Armentia-2 putzua ustiatzeko lehiaketa bertan behera utzi dute

“Interes orokorreko” arrazoiak aipatu dituzte agirian.

alea.eus bidez

SHESA Euskadiko Hidrokarburoen Erakunde Publikoak bertan behera utzi du Armentia-2 putzua ustiatzeko lanen lizitazioa, Europako Batasuneko esleipenen webgunean (TED) agertutako iragarki baten arabera.

Lehiaketa iazko azaroan argitaratu zuten, eta orain bertan behera utzi behar izan dute. Agirian zehazten denez, “prozedura eten egin da”. Horren arrazoia ez dute eman, baina SHESAk “interes orokorreko arrazoiak” direla eta, kontratuaren gauzatzeari uko egiten diola zehaztu du.

Lehiaketaren helburua zen Armentia-2 putzuko zundaketa, “eta iraupen gutxiko probak egiteko beharrezkoak diren zerbitzu eta materialen horniketa ziurtatzea”.

Maiatzaren 18an jakin zen Jaurlaritzak Armentia-2 putzuaren ingurumen inpaktuko txostena egin behar zuela, Espainiako Ingurumen Ministerioak hala eskatuta. Berriztu mugimenduak orduan nabarmendu zuenez, erabaki horrek epeak luzatzea ekarriko zuen, proiektuaren inguruko kezkak azaltzeko aukera emango zuen.

“Erantzun  bati  erantzuna”  -Iban  Zaldua-

“Erantzun bati erantzuna” -Iban Zaldua-

Lehengo astean Amelia Barquínek eskutitz ireki bat idatzi zion Gorka Urtaran alkateari, Errekaleorreko suntsiketaren asmoen inguruan alegia, eta, egun batzuk geroago, erantzuna eman zion alkateak berak, adeitsu, Facebook bitartez. Poztekoa da alkateak eztabaidei itzuri ez egitea.

         Erantzunak ez nau ase, ordea, eta hori dela eta kontraerantzun bat ematen saiatuko naiz hemendik. Lehenik eta behin, noski daudela desberdintasunak, baina niri bai iruditzen zaidala zilegi Gora Gasteiz mugimenduarekiko konparaketa. Alde batetik aniztasuna sumatzen dudalako Errekaleor Bizirik-en aldeko sinpatiazko mugimenduan (okupazioaren mugimendutik edo ezker abertzalearen inguruetatik harago doala uste dut, eta EAJren boto-emaile ez gutxi hartzen dituela orobat, nik dakidala behintzat: batzuek seme-alabak edo senideak dauzkate Errekaleorren bizitzen). Eta, bestetik, estigmatizazio kanpaina bat egon delako, kasu honetan aipatu mugimendu okuparen kontra, ziurrenik alkateak berak pentsatzen duena baino anitzagoa dena: ez al da bada estigmatizazioa (nahiz eta ez arrazakeriazkoa, Marotok egin bezala) hango bizilagun guztiak zaku berean sartzea eta haiei buruz esatea direla kolektibo bat “frogatu duena jada bere ondare  demokratiko eskasa eta antzinako garaiekiko nostalgia, biolentzia helburua lortzeko bitartekoa zenean”? Zure hitzak dira.

         Bestetik, segurtasunarekiko zure ardura goraipagarria da, baina ez dakit ze puntutaraino ezkontzen den ondo errealitatearekin. Santo Domingo kaleko etxe asko (egunero pasatzen naiz bertatik) okerrago daudela ematen du Errekaleorrekoak baino, eta han ez da urgentziazko interbentziorik egiten. Ziur nago konponketa batzuk, ez dakit zein puntutaraino sakonak, egitearekin nahikoa izan daitekeela eta, edonola ere, ni beti nago gehiago birziklatzearen alde, gauzak bota eta berriak egitearen (edo erostearen) alde baino: ekologikoagoa iruditzen zait (auzora bizikletaz joatea bezainbat, edo gehiago, bide batez esanda). Eta are okerrago ezkontzen dira segurtasunarekiko ardura eta auzo oso bati argindarra, publikoa eta pribatua, kentzea. Neurri bat soilik uler daitekeena kaleratzeko presio-ahaleginen logikatik. Logika perbertso batetik, gehituko nuke nik: jendea bizi da han, familiak, umeak. Ez al zen Gasteiz babes-hiri bat?

         Jakina udalak 22 milioi gastatu zituela espropiazioak, kaleratzeak eta birkokapenak bideratzeko. Baina, oker ez banago, Errekaleorren aurrera eraman nahi zen higiezinen operazioarekin gehiago irabaztea espero zuen Udalak. Ekimen horrek berak (beste kontu batzuen artean) elikatutako burbuilak utzi zituen hutsuneak bihurtu zituen milioi horiek guztiak “galera”. Okupazioa hutsune hori betetzera baino ez da etorri. Sozialki birziklatu zuen  Merkatuak alferrik galdutzat ematen zuen espazioa, hain zuzen ere.

         Eskubideez eta betebeharrez hitz egiten duzu. Ez, guztiok ez ditugu eskubide berberak, aberastasun-desberdintasunak hazi eta etxebizitza eskuratzeko aukerak zaildu diren garai batean. Lana edukitzea eta pobre ez izatea gauza diferenteak diren aro batean. Pobrezia murrizteko tresnak, RGI delakoa bezala, gero eta gehiago mugatzen diren sasoi batean. Ez garelako hiri utopiko batean bizi, hain justu, alternatibak behar ditugu. Denok ez dugu bat egingo alternatiba horiek eraikitzeko bideekin eta moduekin, baina arnasa eman behar zaiela uste dut, are gehiago, Errekaleorrekoa bezala, jadanik lau urtez funtzionatzen ari bazen arazorik sortu gabe. Alemaniako, Danimarkako, Europa demokratikoena ordezkatzen duten eremuetan udalak akordioetara iritsi izan dira antzeko mugimenduekin, eta gaur egun auzune horiek hirien identitatearen eta aniztasunaren parte bihurtu dira. Zergatik ez hemen, Gasteizen?

         Hiri moderno bat aldarrikatzen duzu, besteak beste, zure eskutitzean. Horregatik harritu nau, ondoan, “libertad / libertinaje” kontzeptu-bikote zaharkitua topatzea, hots, gure aiton-amonek eta gurasoek frankismo garaian hainbestetan jasan behar izan zutena, eta gaur egun ironikoki baino ez dena erabiltzen. Tira, agian ironikoki erabiltzen ari zinen eta ez naiz ohartu; barkatu, hala izan bada.

         Urtaran jauna: garaiz zaude gauzak bere onera ekartzeko, eta negoziazio mahaira atzera itzultzeko. Ez dezagun zauria gehiago ireki.

Adeitasunez,

Iban Zaldua

Entzun
“Kanta  zaharrak  dioen  bezala…”  -Oier  Azkarraga-

“Kanta zaharrak dioen bezala…” -Oier Azkarraga-

Nire txikitako garaietatik zerbait ondo gogoratzen badut, hori abestiak dira. Etxe abeslari batetan sortu nintzen nik, bazkarietan abesten duen horietako batetan, kantutegiak nonhai topatu daitezkeen etxe batetan. Gurasoak erdaldunak izanik ere, memoriaz zekizkiten abesti zahar horiek, euren gazte garaikoak, eta oso ongi jakin gabe zer zioten, abesten zituzten.

Borrokarako abestiak ziren, herria goratzen zuten, baita herrikideak ere, injustizia salatzen zuten, baina bereziki herri izan nahia adierazten ziguten. Guk gurasoen antzera ez genekien zer esan nahi zuten abesti horien letrak, baina kantatzen genituen, baita haiekin hamaika sentimendu atera ere.

Ahaztuta genituen hamaika sentimendu hain zuzen, urteak pasa ahala, eta herri honen alde, baina bereziki herri langilearen alde engaiatuz joan ahala, abesti horiek ahaztu eta berri batzuei ekin genien, garaikoagoak, gai sozialak tratatzen zituztenak, sistemarekiko gure nazka adierazi eta berri baten alde borrokatzeko indarra ematen zizkigutenak. Abesti zahar horiek memoriaren kutxan sartu genituen, betiko ez ordea.

Abesti horien letrak ongi gogoratzen ditut oraindik, gehiengoarena behintzat, eta noizean behin, horietako batenbat kantatzen hasten naiz egoera batetan edo bestean. Azkenaldian ordea, guzti horiek, lehenengo planora bueltatu zaizkit, hemen nire ondoan daude, lehen azalerazten zituzten sentimendu guzti guztiak berriro ere gaurkotasuna hartzen doaz nire baitan.

“Abertzale izanez gero gaur, gauden denok anai!” Zioen horietakoren bat, ez ditut kasi plazak igaro Pantxo eta Peioren abesti horiek entzunez, apenas! Gauden denok anai, ahizpa be gehituko nioke nik orain. Baina ideia da indarra duena. Ezberdintasunak alde batera utzi, aterako ditugu eta, eta goazen batzen gaituenari begiratzera, momentu batez baino ez bada ere.

Hori da Gure Esku Dago iniziatibak eta bereziki azken hilabeteotako herri galdeketek ekarri dutena. Esan beharra dut, iniziatiba honen berri izan nuen lehenengo aldian, mesfidati hartu nuela, guk horiekin? Nora eta nola? Denboraz ordea, Gure Eskuren iniziatiba potentea iruditzen zait, herritarrok gure eskubideak eskuetan hartu eta inoren zain egon gabea urrera urratsak ematea.

Larunbatean elkartuko gara, ezberdintasunak alde batetan utzirik, penak alde batetara utzita eta oso argi edukita gure herrian gertatzen ari diren injustizia guztiei aurre egitea ere, ere gure esku dagoela, gure esku dago euskal errepublika eraikitzea, gure esku falta ditugunak etxera ekartzea, gure eskuak elkarri lotuz aurrera egiteko. Galdera ikur koloretsu, eraikitzaile, desobedientea eraikitzeko, gaur eskuak ematen ditugulako eskubideak eskuratzeko, bihar kateak askatzeko emango ditugun bezala, goazen bada, Aurrera!

Entzun

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies