“Gora ikasle mugimendua!” -Samuel Pasandin-
Ezin dugu ukatu azkenaldian ikasle borrokan gorabeherak, karentziak eta eztabaida potoloak ikusi ditugula. Lerro hauetan, Ikasle Abertzaleak atzean utzita eta ikasle mugimenduaren parte izaki, gogoeta bat plazaratu nahi dut. Urte luzeetan militatu dut IAn, antolakundeari eta kideei zor diedan errespetu eta miresmenarekin jokatu izan dut, baina atzeko atetik irtetzera gonbidatu nauten honetan, ezin trapu zaharrak etxe barruan garbitu. Izan ere etxe gabe geratu naiz eta nire antzera ikasle ugari dira azken 4 urteetan etxerik gabe geratu direnak. Ez dira hauek nire egoera pertsonala nolakoa izan den azaltzeko lerroak, ezta egungo zuzendaritzako kide askok nirekiko izan duten jarrerak salatzekoak. Tristuran eta etsipenean harrapatzeko aukerak oso nabarmenak ziren, baina ez da hori ikasle iraultzaile baten jarrera eta altxatu eta injustiziak salatzeko berriro ere prest agertzen naiz.
Lehenik eta behin ikasle borrokalariok, edozein jendarte sozialista eta feministaren eraikuntzan dugun garrantzia azpimarratu beharra dago, baita Euskal Herrian ere. Gu geu baikara arbela arrotzetako edukia ezbaian jartzen dugunak, ikastetxeak borrokarako plaza bilakatzen ditugunak, hezkuntzatik ere Euskal Herria burujabea nahi dugula oihukatzen dugunak. Ikasturtez ikasturte, klaseak hustu eta kaleak beteaz idatzi dugu herri honen eguneroko historia. Baina guzti hori iraganeko memoria kolektiboan txertatuko oroitzapenak dira. Ikasleok mobilizatzen eta borrokan jarraitu dugu (egunerokoan eta txikitasunetik), baina atzean utzi ditugu garaipenak. Atzean utzi ditugu estrategia falta nabaria dugulako, edo hobeto esanda, estrategia okerrera bultzatzen gaituztelako. Espektakuluan eta hitz potoloetan oinarritzen den estrategiara abokatu gaituzte. Ikasleon behar eta nahiak albora utziz, ustezko “iraultzailetasunaren” ikur bilakatu nahi dute ikasle antolakundea; gure baldintza materialak eraldatzeko gaitasunik gabe utziz ikasle mugimendu osoa. Urteetan zehar irabazitakoa usteltzen ari da, galtzera eramaten ari dira, eta hau ez da kasualitatea.
Ez da kasualitatea lege eta azterketa arrotzen inposizioari aurre egiteko apustuaren gainetik, beste subjektuetan eragiteko diskurtso jakin bat goratzea eta ikasleriaren beharrei entzungor egitea. Ez da kasualitatea gutxi batzuek nahi dutena betetzen ez dutenak zapaltzea, presionatzea eta alde batera uztea. Ez da kasualitatea herri hau burujabetza prozesua martxan jartzen ari den honetan beste alde batera begiratzea. Ez da kasualitatea bidea ikasle guztiekin egitea baino, gutxi batzuekin egin nahi izatea eta hori garaipen bat dela pentsatzea. Ez da kasualitatea gure hezkuntzarekin egiten ari direlaren delirioan hezkuntza errealitatetik oso urruti egotea.
Azken lau urteetan egoera aldatu egin dute, eta inolako eztabaida kolektiborik gabe. Uste dut ikasle antolakundea ordutik, ikasleongandik, ikasle borroketatik eta hezkuntzatik izugarri aldendu dela. Herrietako egoera ikusterik besterik ez dago. Non daude Ikasle Abertzaleak-en talde indartsuak? Non egunero borrokan dauden ikastetxeak? Non daude ikastetxeetako garaipen “txikiak”? Ikastetxeetan egoteak ez duelako esan nahi hezkuntza eraldatzen denik. Ondorioz, herri hau hezkuntzatik errotik eraldatu nahi duenak ez du lekurik ikasle antolakundean; ikasleriaren indarrean sinesten dugunok ere ez, feministak garenok eta feminismoaren eta emakumeen borrokaren zentralitatea aitortzen dugunok ere ez. Finean, ikasle borrokalariok ez dugu lekurik aldatu duten IA honetan.
Azken urteetan egoera nola okertu den barrutik bizitzea tokatu zait, ahaleginak eta bi egin ditut egoerari buelta emateko baina azkenean, kanpoan utzi naute. Antza, egungo zuzendaritzan ez dituzte gust uko ikasleak aktibatuko dituzten planteamenduak, soilik gero eta zirkulu itxiagoak sortu eta termino oso konkretuetan (soilik teorikoki) eta ildo zehatz bati erantzuteko “fomatzeko” balio duten planteamenduak bultzatzen dituzte, oztopo ez diren planteamenduak hain zuzen. Ikasle mugimendua pixkanaka pixkanaka ahultzen joan da, eta guzti honen atzean erabaki politikoak egon dira.
Bukatzeko, ezin aipatu gabe utzi, barne demokrazia eskasa eta eztabaida kolektiboen gogo falta. 2016an zegokion IAri VII. kongresua egitea, ia bi urte pasa dira eta bitartean erabakiak hartzen jarraitu dute bai, baina gutxi batzuen artean eta militantzia guztia albo batera uzten. Azken urteetako neurriak ikasleriarekin zein militantziarekin adostu ez direnaren adierazle argia da kongresu prozesua burutu ez izana; are gehiago esango nuke, oztopatu izana. Puritanismoaren izenean ulertezinak bilakatzen diren leloak, masiboak izateari utzi dioten ekimenak, emakumeen espazio berezituen beharra ez onartzea… izebergaren punta besterik ez dira. Finean, ikasleona izateari utzi dio Ikasle Abertzaleak-ek.
Herri honek burujabetza prozesuari ekarpena egingo dion ikasleria behar du, ikasle mugimendu indartsu eta aktibo batekin eta nora zuzendu nahi duen dakien ikasle antolakunde borrokalari batekin; Euskal Herri burujabe, sozialista, feminista eta ekologista egunez egun, ikasgelaz ikasgela eta borrokan eraikiko duena.
Gora ikasle mugimendua, gora herria!
Samuel Pasandin Sanchez
Ikasle Abertzaleak-eko kide ohia
2018ko otsailean
Hala Bedi babestu nahi duzu?
Hala Bedin proiektu komunikatibo libre, komunitario eta eraldatzailea eraikitzen ari gara. Egunero, ehundaka gara proiektuan parte hartzen dugun pertsonak, eragiten digun errealitatea behatuz eta hura eraldatzen saiatuz, herri mugimenduekin batera.
Gure edukiak libreak dira, inork ez digulako agintzen zer argitaratu dezakegun eta zer ez. Eta eduki hauek dohainik eta modu libre batean zabaltzen ditugu, hedapena, elkarbanatzea eta eraldaketa helburu.
Halabelarririk gabe, Hala Bedi ekonomikoki sostengatzen duten bazkiderik gabe, hau ez litzateke posible izango. Egin zaitez halabelarri eta babestu Hala Bedi!
¿Quieres apoyar a Hala Bedi?
En Hala Bedi construimos un proyecto comunicativo libre, comunitario y transformador. En el día a día, cientos de personas participamos en este proyecto, observando la realidad que nos afecta y tratando de transformarla junto a los movimientos populares.
Nuestros contenidos son libres porque nadie nos dicta qué podemos publicar y qué no. Y porque difundimos estos contenidos de forma libre y gratuita, con el objetivo de difundir, compartir y transformar.
Sin halabelarris, las socias y socios que apoyan económicamente a Hala Bedi, esto no sería posible. ¡Hazte halabelarri y apoya a Hala Bedi!
5 thoughts on ““Gora ikasle mugimendua!” -Samuel Pasandin-”
Samuel, ez da beharrezkoa horrelako artikulu luzea idaztea. Kontua askoz errezagoa da. Gazte antolakundeko kidea zara (hortaz ez zara etxerik gabe gelditu) eta IAk hartutako bideak ez du bat egiten Ezer Abertzale ofizialaren bidearekin. Mozorrotu ezazu hitz politekin, baina egun, ez dut uste zentzurik duenik Ernain eta IAn militatzea aldi berean, estrategia ezberdinetan murgilduta baitaude. Zein den estrategia egokiena…? Denborak esango digu. Amaitzeko galdera bat: burujabetza prozesua martxan dagoela diozu, serio ari zara? Militanteon ardura da egoeraren analisi zintzoa egitea, egokia, eta abiapuntu hau hartuta… Gure buruari tranparik ez, Jai dugu bestela!
Aupa artista! Zure diskursoarekin eta estrategiarekin bat ez egiteak ez du esan nahi IAk ezer egiten ez duenik. Aurreko urteekin konparatuz azken grebak potenteagoak izan dira eta begira Herri Unia bezalako proiektuen sorrera besteak beste.
Klase diskurtso gogor bat edukitzeak ez du esan nahi emakume langilearen askapena bigarren mailan jartzen denik.
Mobilizaziorik egiten ez dela? Txikiari garrantzirik ez zaiola ematen? Bihar bertan Arrasateko ikastola (bai ongi irakurtzen duzu, IKASTOLA) bateko IAk greba egiteko dituen oztopoak direla eta mani nazionala egingo da.
Ez zaitut ezagutzen baina irakurri dudanarengatik imajina dezaket «klase» hitza entzuteak goragalea eragiten dizula. Animo!
Denborak esango du nor dabilen egoki, bere garaian Rosa Luxemburgok (bai emakumea zen, emakumea eta marxista) idatzi zuen: erreforma edo iraultza. Zu zurera, baina kakarik ez sartu. Eskerrik asko!
Ez dakit zein den kezka hau plazaratzeko gune egokia, ez eta plazaratzea ere aproposa den giroa nola dagoen ikusita. Urte ugariz aritu naiz IAn lanean eta ezin dut ukatu egoera honek tristetzen nauela, bai, tristetu. Klase borrokaren irakurketa zorrotz bat egitearen aldekoa naiz erabat eta perspektiba hori presente edukitzea ezinbestekoa deritzot. Baina esaten badut oraintxe IAk testuinguraketa falta sakona duela? Klase irakurketa ez duela bere errealitatera ondo egokitzen? Orduan zer naiz erreformista bat? Sozialdemokrata bat? Burgesa? Iraultzaren etsaia? Barkaidazue baina… Uste dut iraultzaileen lehen premisa autokritikoa izatea eta kritikak kudeatzen ikastea dela… Badirudi azken aldian espazio askotan ahaztu dugula hori eta… IAk ere ahaztu duelakoan nago. Iritzi kritiko bat jaso bezain laister etsaia da?
Guztiz logikoa ikusten dut bestalde antolakunde berean desadostasunak sortzea eta ez dakit zein izan den egoera zehatza Samurekin, esan dezakedan bakarra da berarekin konpartitu dudan espazio apurrean konprometitua eta langilea ikusi dudala, hortaz nire errespetu guztia du. Gero mahai baten bueltan desadostasunak edukiko bagenitu ere, nire errespetua du, beraz Bilintx mesedez, bere indarra ta gogoa jartzeko prest dagoenari errespetu minimo bat. Kritikak, autokritikak eta desadostasunak naturalak dira eta gure artean, kontzientzia dugunon artean, gehiago. Ikas dezagun behingoz hauek kudeatzen eta garrantzitsuena, testuinguruaren hausnarketa zorrotza egiten. Hau ez da IArentzat soilik, orokorra da, baina emozionalki hainbeste lotzen nauen antolakunde honi, IAri zuzenean esan nahi diot. Inork ez du egiaren jabegoa… Hausnartu horretan… Eta azkenik. Herri txiki honetan neoliberalismoaren garaipen bat da bi estrategia hain desberdin egotea. Hortaz Iker, ikusiko dugu zein den bide egokiena? Ez bagara mahai baten bueltan eseri eta ondo hitz egiteko gai sistemak nola irabazten duen da ikusiko duguna.
Galdera motz bat: neoliberalismoarentzat zer da hobeagoa ordun, estrategia bakarra egotea? EH Bildurena, Confebaskekoei eskua luzatzen??? Mesedez…
Ez, hobe da bere aurkako indarrak beti bezela elkar joka ibiltzea. Eta mesedez ez jarri nere ahotan esan ez ditudan hitzak. Hori errespetu falta eta manipulazioa baita. Ez baitut estrategia zehatza baten defentsa egin. Mahai baten bueltan eseri eta behingoz sistemaren aurka egiteko indar batuketa zentzudun baten aldekoa naiz eta. En fin!