Jon Altza (Hala Bedi): “Gero eta pertsona gehiago hartzen du parte”

Jon Altza (Hala Bedi): “Gero eta pertsona gehiago hartzen du parte”

Amaitu da 21. korrika eta orain balorazio garaia hasi da. Jende mordoak parte hartu du korrikan, momentu hunkigarriz betea egon dena, karrusel emozional bat baita. Baloraziorik handiena, berriz, Maialen Lujanbioren testua da: “zergatik goratzen eta miresten gaituzte korrika goazenean eta gutxiesten oinez goazenean?”. Honetan sakontzeko, Hala Bediko kidea eta Korrikaren koordinatzaila izandako Jon Altza izan dugu telefonoaren bestaldean. Hemen entzungai:

“La identidad lésbica tiende a ser invisibilizada por otros discursos y el transfeminismo recupera un poco esa identidad”

“La identidad lésbica tiende a ser invisibilizada por otros discursos y el transfeminismo recupera un poco esa identidad”

foto de: umgarotoalternativo.blogspot.com

En el espacio de feminismos de esta semana hemos querido hablar del Día internacional de la visibilidad lésbica o Día internacional de las rebeldías lésbicas, que según dónde se organice, es llamado y convocado de maneras y en días diferentes. Para ello hemos tenido en estudios a Elena y Txiki, componentes del colectivo 7menos20 de Gasteiz y a Leire de Sare lesbianista de Bilbo. Haciendo un ejercicio de visibilidad, rebeldía e historia lésbica desde sus experiencias, nos han contado sus orígenes, acciones y diferentes alianzas que han tenido en estos años.

Además, hemos hablado de diferentes actividades en un futuro no muy lejano como es un encuentro bollero mirando a las jornadas feministas de Euskal Herria que serán en noviembre de 2019, y el cual será un poco antes de estas, también sobre el documental “La rara de la familia” que ha hecho Sare lesbianista y que están movimiendo por diferentes certámenes de cine lésbico como en Zinegoak en 2018 y sobre el mismo 26 de abril, entre otras temas.

Luces y sombras de la filmografía de Almódovar de la mano de María Castejón

Luces y sombras de la filmografía de Almódovar de la mano de María Castejón

Colaboración mensual con María Castejón, experta en cine, y colaboradora del mismo espacio en Zebrabidea de Arrosa Sarea, así como de Pikara magazine y del diario.es. Esta es la segunda colaboración que hacemos con ella este curso, en esta recién estrenada sección charlaremos de cine, series y el mundo audiovisual el general siempre con perspectiva feminista.

El pasado mes de marzo, y enmarcadas en el 8 de marzo, buscamos referentes cinematográficos de huelgas y mujeres en lucha. Y hoy hemos hablado de Almodóvar, haciendo un repaso de su filmografía y también de su nueva película, que se ha estrenado estas semanas, tomamos como referencia un artículo que María acaba de publicar en Pikara.

 

“Maitemina” -Estitxu Villamor eta Uzuri Albizu-

“Maitemina” -Estitxu Villamor eta Uzuri Albizu-

Orain dela hilabete batzuk nire bikote harremana eten egin nuen. Gogorra egiten ari zait dolua, desintoxikazio prozesu baten antzekoa; izan ere, gorputzeko dopamina maila bat-batean jaitsi zait, eta abstinentzia sindromea igarotzen ari naiz. Lagun batek ere duela gutxi eten du bere harremana, baina bere kasuan ezberdina izan da; berak bost urte zeramatzan harremanean eta jadanik maitasuna agortua zegoen, hormona jarioa aspaldi eten zitzaien. Ez da harritzekoa, hortaz, harremana amaitu izana. Beste lagun batek harreman ireki bat du, eta une honetan bi pertsonarekin dago aldi berean. Zaila egiten ari zaio, aldibereko bi harreman izatea ez baita oso naturala: biziraupen eta erreprodukzio sena dela eta, gizakiok berez monogamoak gara.

Gehienok izan ditugu horrelako elkarrizketak noiz edo noiz, esperientzia pertsonalean edota komunikabideetan irakurritako ikerketaren baten harira. Harreman sexu-afektiboak medikuntza eta biologiaren aztergai izan dira maiz, eta oraindik ere hala izaten jarraitzen dute. Izan ere, zientziaren ustezko neutraltasuna egungo gizarte eredua justifikatzeko erabiltzen den honetan, harreman eredu erromantiko, heterosexual eta monogamoak naturalizatzeak mesede handia egiten dio, besteak beste, genero binarismoa, lehiakortasuna eta kontsumismoa bultzatzen dituen eredu kapitalista heteropatriarkalari.

Inork galdetu al dio inoiz bere buruari laguntasun harremanetan jariatzen ditugun hormonak zeintzuk diren? Harreman mota horiek fisiologikoki zer eragiten diguten? Biologikoki nola justifikatzen diren? Harreman sexu-afektiboei zientziak berak ematen dien garrantzia iruditegi erromantikoak sortzen duen harreman ezberdinen arteko hierarkiaren adierazle garbia da. Iruditegi horren arabera, bikote harremanak dira gizartean garrantzitsuenak, familia harremanak doaz hurrengo, eta, laguntasuna edo bestelako harremanak dituzte atzetik.

Bikote-harremanen garrantzi soziala ikuspegi erreproduktibotik azaldu daiteke, espeziearen biziraupena argudio gisa erabilita. Argudio berberekin, harreman naturalenak heterosexualak izatea defenda daiteke, noski, baita gizon eta emakumeen arteko ezberdintasuna ere. Gure ezberdintasunean osagarriak izatearen ideia eta hortik eratorritako sexuen araberako lan banaketa ere biologikoki justifikatzen dute zenbaitek. Diskurtso horiek guztiek erreprodukzio (eta produkzio) nukleo goren izatera daramate familia.

Halaber, hautapen naturalaren zenbait irakurketa postdarwinistak monogamiara erraz aski eraman gaitzakete; izan ere, gure espeziearen eboluzioaren mesedetan, pertsona onenez (eta soilik onenez) maiteminduko gara, gure oinordekoek ahalik eta generik aurreratuenak izan ditzaten. Gutxik bilatzen dute azalpena egungo gizartearen lehiakortasunean, arrazoi biologikoek sinesgarritasun handiagoa baitaukate.

Azkenik, oso ohikoa da harreman sexu-afektibo bat eta horrek gugan sorrarazten duen oro jariatzen ditugun hormonen bitartez irakurtzea: adrenalina, dopamina edota norepinefrina lehenbizi, plazera, energia eta euforia sentiarazten digutenak; serotonina eta oxitozina ondoren, loturak sortu eta harremana egonkortzearen erantzule direnak. Eta ondoren? Bada, ondoren hormona jarioa bukatu egiten da (bi urteren buruan aditu batzuen ustez, bost urteren buruan zorte handiena dutenen kasuan), maitasunarekin batera. Harreman sexu-afektibo asko eten egiten dira une horretan. Izan ere, Brigitte Vasallok bere azken liburuan ondo baino hobeto azaltzen duen moduan, bikote harreman batetik eskuratu dezakegun bakarra hormona gaindosi hori dela sinetsarazi digute. Kontsumismoa ardatz duen gizarte honetan, hormona jarioa amaitzen den unetik harremanek zentzua galtzen dutela dirudi. Baina lasai egon gaitezke, hutsune hori betetzeko, Vasallok dioen moduan, maitasunaren supermerkatura joan eta harreman berri bat erostea besterik ez baitugu.

Mari Luz Esteban mediku eta antropologoaren esanetan, giza portaera azaltzeko erabiltzen diren teoria biologikoak sinpleegiak dira eta esperientzia erabat estereotipatuetan oinarritzen dira. Ez dago maitasunak bi edo bost urtez irauten duela justifikatzeko adinako datu enpiriko unibertsalik eta, era berean, hormonen eta gure jarreren arteko kausa-efektu erlazioak ez dira planteatzen zaizkigun bezain errazak; gure gorputzak substantzia batzuk jariatzen dituela jakitea ez da gure jokabideak azaltzeko nahikoa, alegia. Estebanen arabera, gizarte zientzietan dago gakoa, galdera egokiak planteatuz gero erantzun konplexuagoak eskaintzen baitizkigute.

Estitxu Villamor eta Uzuri Albizu

Garbiñe Aranburu (LAB): “Ohiko Kapitala-Lana terminoetatik haratago, Kapitala eta Bizitzaren arteko talkan kokatzen gara”

Garbiñe Aranburu (LAB): “Ohiko Kapitala-Lana terminoetatik haratago, Kapitala eta Bizitzaren arteko talkan kokatzen gara”

Garbiñe Aranburu LAB sindikatuko idazkari nagusia da 2017ko maiatzetik, Ainhoa Etxaideri lekukoa hartu zionetik. Aranburu bera izan dugu gaur Hizpidean. LAB sindikatuaz eta euskal sindikalgintzaren egoeraz hitz egiteko.

Faxismoa eta kapitalismoaren papera gaur egun, euskal lan harremanetarako esparrua, sindikatuen autonomia, EAEko eta Nafarroako Gobernuak eta beste hainbat gauza izan ditugu hizpide Garbiñe Aranbururekin.

Elkarrizketa osoa hemen entzungai.

“Batzuk lasterka, beste batzuk Korrika” -Patxi Goenaga-

“Batzuk lasterka, beste batzuk Korrika” -Patxi Goenaga-

 

Gaurkoan Patxi Goenagak bete digu iritzi tartea.

Batzuk lasterka, beste batzuk Korrika

Korrikak egin du bere aurtengo bidea. Bi urterik behin, arrakasta gero eta handiagoarekin. Gasteizen amaiera eta jai bikaina azken igande honetan. Euskal Herriko hainbat bazterretatik bildutako jendeak ongi ospatu zuen. Alderdikeria politikoetatik urrun mantendu da euskararen aldeko festa ikaragarri hau. Baina, jakina, hizkuntzaren aldeko mezu politiko nabarmena zeraman eskuz-esku eraman den lekukoak.

Alderdi politikoak ere aspaldi dabiltza lasterka, hauteskunde haizeak lagun.. Eta ahoberokeriak eta bestelako keriak ugari. Nire irudiko, luzeegi doa kanpaina. Eta egun bakoitzak eskaintzen digu barrena nahastu eta odola irakiten jartzen digun zerbait. Aspalditik ari da España una, grande y libre delako horren aldeko zenbait berbalapiko euskara eta beste hizkuntzak mintzagai dituztela, hizkuntza koofizialen kontra, hizkuntza bakoitzari bere lekua ziurtatu nahian bezala: espainol ahalguztidunak gainean behar du, omen, hori praktikan hala ez balitz bezala, eta besteak, ofizialkideak, nagusiaren menpean, subordinatuak behar dute. Baina azken egunotan gehiago zehaztu dute beren ideia. Ez da bakarrik hizkntza koofizialak espainolaren menpeko izan behar dutela. Ezin onartuzkoa dela diote hizkuntza koofizailak espainolaren gainean ezartzea. Gaztelania diskriminatua omen dago. Gaixoa gaztelania! Euskara, katalana… zapaltzaileak. Zauria egin baino lehen zapitxoa jartzea bezala da hori. Alegia, adarra jotzea. Besterik ez. Txarrena da holako ideiak, edo hobeki esanda, okurrentziak, kaleratzen dituztenean horrek botoak galarazi beharrean, boto gehiago emango dizkiela uste dutela. Horrek ematen dit zer pentsa. Inozo aurpegia jartzen zaigu holakoak entzutean. Nahiko burukomin badugu euskaldunok  geure hizkuntzari arnasa eman eta iraun araztearekin, albotik, dena alde duen edozein txoropito gure hizkuntzarekin zer egin behar dugun edo zer egin dezakegun esatera etorri gabe. Erabilpenaren aldetik hizkuntza nagusiaren azpian aurkitzen den hizkuntza koofiziala hizkuntza nagusiaren gainean dagoela sinistarazi nahi izatea ere … gogorra da. Adibide bat jartzeko: larrialdietako telefonora deitzen duzu, istripu bat izan duzulako; beharbada, lehenbiziko solaskidea euskaraz mintzatzeko gai izan daiteke, baina bigarrenarekin hitz egin behar duzunean, seguru asko erdaraz aritu beharko duzu, agian telefonoaren bestaldean dagoenak oraingoan euskara nahikoa ez dakielako. Eta jakina, holakoetan: osasuna jokoan denean, hizkuntza gorabehera, badaezpada ere, bide seguruena laburrena hautatzen dugu. Euskara aldi oro eta nonahi erabili ahal izateko eskubidea ez dago ziurtatua eta ez nago ziur inoiz izango ote den ere. Orduan, badaezpada ere, erdaraz egin behar. Hori euskaldun guztiok aitortzen dugu eta horrela jokatzen dugu. Hala iruditzen zait. Beraz, ez dakidala inor etorri esaten, identitate hitza baliatuz, gure hizkuntza gainetik ezarri nahi dugula. Euskarari eta gainerako hizkuntza koofizialei zein errol esleitzen zaien argi dago. Zenbait politikoren lasterketa badakigu zein den, beranduegi baino lehen bideak itxi, eta gauzak alderantziz ikus arazi.

Baina politikarien lasterketa honez gainera, beste lasterketa bat ere bada, euskararen aldeko lasterketa, Korrika, alegia. Eta hemen aipatu nahi nuke aurtengo Korrikak azken momentuarte gorderik eraman duen mezua. Maialen Lujanbioren bihotz-ahoetatik iritsi zitzaigun mezu hori. Bikaina: hitz ondo neurtuak, esanahi zuzenekoak, asmo argikoak. Ez testu arina. Sakona eta pentsaraztekoa bai. Ederra benetan.

Eta nire prediku hau amaitzeko hona hemen testu horretatik hautatu ditudan zenbait ahapaldi. Baina nire gomendioa da osorik irakurri eta ahal baduzue kantatzea. Interneten erraz aurkituko duzue. Hona hemen ahapaldi batzuk:

KLIKA! Hizkuntza ez da edukitzekoa.

Lizuna egiten zaio barruan gordeta, lika.

Beraz, KLIKA!

instalatu eta elika!

Euskara, ez da euskararen gauzetarako aplikazioa.

Euskarak behar du herri honen Sistema Eragilean.

Memoria handiko lur honen

hizkuntza beti eguneratua,

eta software librekoa.

Ez dut jarraituko. Eskura duzue Internet-en, osorik. Aste santuko egun hauetan gogoeta egiteko aski gai baduzue. Kantatzeko aukera ere bai. Zeren bertsolariak dioen moduan: Egin, eragiteko. Eragin, eginarazteko. Norbanakoak egin. Herri mugimenduek eragin. Erakundeek eginarazi.

 

Hemen entzungai:

 

Argelia | Las movilizaciones populares continúan ante los intentos de perpetuar el régimen de Bouteflika sin Bouteflika

Argelia | Las movilizaciones populares continúan ante los intentos de perpetuar el régimen de Bouteflika sin Bouteflika

Este lunes, en la corresponsalía internacional de Suelta la Olla, hemos abierto una ventana a la situación sociopolítica argelina. El analista internacional Samuel Pulido nos ha actualizado el análisis que compartió con nosotras hace algo más de un mes. Desde entonces el Estado ha movido ficha ante la presión popular: dimitió Bouteflika, el presidente interino anuncia elecciones para el 4 de julio. Pero las convocatorias anti-régimen de cada viernes siguen siendo masivas y rechazan esta oferta continuista. Samuel pulido nos aporta claves para entender una realidad compleja y abierta.

‘Fotografía e Igualdad’, reflexiones feministas a través de la fotografía

‘Fotografía e Igualdad’, reflexiones feministas a través de la fotografía

Leire Arana y Eider Bernaola en estudios.

El pasado 11 de abril se inauguraba en los locales de Talur la exposición “Fotografía e Igualdad”, que reúne los proyectos artísticos de cuatro jóvenes vitorianas, Leire Arana, Elixabet Peciña, Nerea Garcés y Marta Núñez, en torno a la igualdad de género que, a través de diferentes temáticas y perspectivas, nos muestran su visión más personal y reflexiva sobre el feminismo en el contexto que nos rodea. Exposición basada en unos talleres fotográficos guiados por la fotógrafa y activista feminista Eider Bernaola.

Hemos entrevistado a Eider Bernaola, encargada de la formación, dirección y coordinación del taller fotográfico, y a Leire Arana y Elixabet Peciña, ambas participantes del taller y la exposición.

Prestaciones sociales | Nuevo caso de suspensión injusta de la RGI y saturación de las oficinas de Argilan-ESK

Prestaciones sociales | Nuevo caso de suspensión injusta de la RGI y saturación de las oficinas de Argilan-ESK

En la colaboración quincenal con Iñaki Uribarri de Argilan-ESK volvemos a traer un nuevo caso de suspensión injusta (aunque legal) de las prestaciones sociales. Es el caso de una mujer que está en fase judicial, que es de una enorme gravedad y que no saben por dónde puede salir la sentencia. La enseñanza de este caso será: 1) si obtenemos una sentencia favorable, se demostrará que sólo a través de la vía judicial es posible corregir la aplicación injusta que hace Lanbide la legislación de la RGI; y, 2) si la sentencia es negativa, la necesidad de cambiar la ley de la RGI para que las injusticias que se dan en la aplicación de los requisitos y obligaciones para la gente perceptora de la prestación de RGI, pueda ser frenada.

El caso es el siguiente:

·         Mujer boliviana mayor de 50 años perceptora de la RGI y PCV.

·         Viaja a Bolivia, lo que le supone un enorme coste para su muy precaria economía, para tramitar el cobro de una mísera pensión de jubilación (en Bolivia las mujeres pueden percibir esta prestación a partir de 50 años). Consigue la pensión, que asciende a unos 27 € mensuales al cambio. Decide que la pensión la perciban sus nietos, que viven en la pobreza.

·         Incumple la obligación de comunicar a Lanbide que ha comenzado a percibir la pensión de jubilación, así como el requisito de tomar posesión de una derecho económico que le pertenece. El incumplimiento de este requisito es porque cede a sus nietos su mísera pensión de jubilación.

·         Lanbide resuelve: 1) suspender la RGI y PCV desde el momento en que tuvo derecho a percibir la pensión de jubilación boliviana; y, 2) reclamarle algo más de 14.000 € por cobros indebidos.

La aplicación que ha hecho Lanbide, a pesar de atenerse a la legalidad es muy injusta. Cabe hacer otra interpretación menos injusta, que es la que esperan haga la magistrada de lo contencioso administrativo:

·         Por no comunicar en los 15 días correspondientes el hecho del percibo de la prestación de jubilación, un mes de suspensión de la RGI y PCV.

·         La reclamación de cobros indebidos no debería ser por el total de la RGI y PCV, sino exclusivamente por los 27 € mensuales a los que asciende su pensión de jubilación.

El segundo tema a tratar hoy no tiene que ver con un caso, sino con una reflexión que vienen haciendo en ARGILAN-ESK sobre cómo hacer más eficaz nuestro trabajo de asesoría. Esta reflexión, muy esquemáticamente, tiene los siguientes ángulos:

·         Sobre todo en Bilbao, estan superados por la cantidad de demandantes/as de consultas que recibimos. Nuestros plazos de espera de las consultas presenciales superan sistemáticamente el mes.

·         Las organizaciones y colectivos que les envían casos son variopintas, pero la mayoría de ellas podrían atender un asesoramiento básico que ARGILAN-ESK estaríamos en disposición de ofertar (cursos de formación a demanda).

·         Les interesa, tanto por razones de eficacia para ganar casos, como por razones políticas (para dar visibilidad a la nefasta e injusta gestión que hace Lanbide de las prestaciones de RGI y PCV), llevar el máximo de casos y, siempre que sea posible en primera instancia, a los juzgados de lo contencioso a través de la justicia gratuita.

·         Algunos datos significativos extraídos de preguntas parlamentarias realizadas, por escrito, por parte de la parlamentaria de ELKARREKIN-PODEMOS, Tinixara Guanche, a la Consejera Beatriz Artolazabal:

–          Suspensiones de la RGI a lo largo de 2018 = 19.668 UC

–          Extinciones de la RGI a lo largo de 2018 = 2.557 UC

–          Total de UC que han sido suspendidas o extinguidas en su prestación de RGI en 2018 = 22.225

–          Las extinciones suponen el 11,5% y las suspensiones el 88,5%.

–          Suspensiones y extinciones que han afectado a UC con menores a cargo = 8.227 (37% del total)

–          Sentencias dictadas en demandas realizadas contra Lanbide por personas perceptoras en la actualidad o en el pasado de la RGI, en el año 2018 = 346 ( sólo suponen un 1,5% del total de suspensiones y extinciones)

–          Sentencias ganadas por la personas demandantes = 104 (30% del total de demandas interpuestas contra Lanbide). El registro de casos que llevamos en ARGILAN-ESK supera con mucho el 50%.

Jesus Gonzalez (Laikotasuna): “Nahi edo nahi ez, dirua ematen diogu guztiok elizari”

Jesus Gonzalez (Laikotasuna): “Nahi edo nahi ez, dirua ematen diogu guztiok elizari”

Hasi da zerga aitorpena, eta horrekin batera eragozpen fiskalerako kanpainak eta eliza katolikoari ematen diogun diruari buruzko protestak. Laikotasuna elkarteak zerga aitorpeneko laukitxo bat bera ere ez markatzera deitu du, eta Batzar Nagusiei eskatu die, beste behin ere, laukitxoen sistema kendu dezatela aitorpenetik.

Laikotasuna elkarteko Jesus Gonzalez izan dugu gaur Hizpidean. Laukitxoen sistemaren funtzionamenduaz hitz egin digu, eta baita Elizak dauzkan pribilegioez ere. Elkarrizketa osoa hemen entzungai.

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies