Valdor eta Martinez de Aguirreren kontrako eskaerei eutsi die fiskaltzak

Valdor eta Martinez de Aguirreren kontrako eskaerei eutsi die fiskaltzak

4 urteko eta 6 hilabeteko espetxe zigorrak daude eskaeren artean. Bigarren saioan, lehenengoan bezala, akusazioaren frogak hankaz gora jarri dituzte ertzainek eta lekukoek.

Xabi Valdor eta Ander Martinez de Aguirreren aurkako epaiketa amaitu da azaroaren 28an. Fiskaltzak, eskaera guztiak mantendu ditu: 4 urte eta 6 hilabeteko espetxe eskaera gazte bakoitzari. Hori gutxi balitz, 3.581€-ko isuna eskatzen diete, 5.000€-ko fiantzarekin batera -fiantzaren kopuru hau kendu diete jada-.

Valdor eta Martinez de Aguirreren abokatuak bi gazteen absoluzioa eskatu du, froga guztiak hankaz gora jarri zituztelako ertzainek beraiek. Orain, datozen asteetan espero da sententzia.

Akusazioaren etengabeko kontraesanak

Azaroaren 13an, epaiketaren lehenengo saioan, Ertzainen kontraesanak izan ziren protagonistak saioan. Hauetako batzuk Valdorrek eta Martinez de Aguirrek erresistentzia jarri zutela adierazi zuten, beste batzuek, ez, ez zituztela lurrera bota behar izan atxilotzeko.

Koherentzia eza nagusi izan zen momentu oro. Ertzainetako batek, atxiloketa unean, ez zuen kimiko usainik inondik inora ere aipatu; orain bai, ordea. Salfuman bola batzuk ere izan zituzten etengabe hizpide. Bola horiengatik galdetu zute epaileak eta abokatuak. Ertzainek ez zekiten non zeuden.

Akusazioko beste batek, adibidez, aurrekoaren hipotesi nagusia hankaz gora jarri zuen. 4. ertzainak motorra azkar eta argirik gabe zihoala esan zuen: “Soinuaren bitartez entzun genuen dena”. 5. ertzainak, aldiz: “Ziztu bizian zetorren motorra”.

Epaileak, esaldi berdina errepikatu zien behin eta berriz ertzainei: “Aurrekoek ez dute hori esan”.

Akusazioko lekuko batek, ez zuen deklaratu, “arrazoi pertsonalengatik”. Azaroaren 28an, aldiz, bere txanda izan da. Honek, ez du ezer berezirik aipatu -6.pisu batetik ikusi omen zituen Valdor eta Martinez de Aguirre- eta ezin izan du ezer zehaztu.

Kasuaren azalpena

Las 7 propuestas de la Asamblea de Mujeres para la Casa de las Mujeres

Las 7 propuestas de la Asamblea de Mujeres para la Casa de las Mujeres

La Casa de las Mujeres no consigue ponerse en marcha en Gasteiz. El Ayuntamiento lleva ya varios años diciendo que tiene la intención de ponerla en marcha, pero ahora, alegan que no encuentran espacio para el proyecto. La Asamblea de Mujeres de Araba ha querido dejar en evidencia en las redes sociales que si hay espacios.

Entre las propuestas que ha publicado el colectivo en las redes sociales se encuentran siete edificios de Gasteiz que a día de hoy se encuentran vacíos: Palacio de Elvira Zulueta, Palacio Maturana Verástegi, la antigua gasolinera Goya, Palacio de los Gobeo Gebara, Palacio de los Álava Velasco, antiguo Palacio de Justicia y la Casa Alfaro. La mayoría de estos edificios están en el centro de Gasteiz; edificios de gran tamaño que, a día de hoy, están sin uso.

Araba Euskaraz baliatuko dute Argantzun Ikastolan lehen hezkuntza bultzatzeko

Araba Euskaraz baliatuko dute Argantzun Ikastolan lehen hezkuntza bultzatzeko

Ekainaren 17an ospatuko dute Araba Euskaraz Argantzunen. Bertako ikastolak Manzanosen duen Lehen Hezkuntzako eraikina ordaintzen laguntzeko baliatuko dute jaia.

Alea.eus bidez

Araba Euskaraz 2018 aurkeztu dute gaur ofizialki Arabako Ikastolen Federazioak eta Argantzun Ikastolako zuzendaritza taldeak eta gurasoek. Irrikitan lemarekin ospatuko dute ikastola txikiaren jaia. “Lehen Hezkuntza martxan jartzeko irrikitan gaudelako, Trebiñu Araba ofizialean sartzeko irrikitan, euskaraz bizitzeko irrikitan, umeek ikasten jarraitzeko irrikitan, euskara bultzatzeko irrikitan, oztopoak gainditzeko irrikitan, herriaren parte izaten jarraitzeko irrikitan…”.

Hala, 2018ko Araba Euskaraz, ospakizun eguna izateaz gain, aldarrikapen eguna izatea nahi dute: “Aldarrikapen bikoitza. Alde batetik, euskara eta euskaltzaleen eskubideak errespeta daitezen nahi dugu eta bestetik, gure egunerokotasunean modu lazgarrian eragiten digun Trebiñuko konterriaren aferaren konponbidearen aldeko aldarria plazaratu nahi dugu. Lurraldearen egoerak zuzen-zuzenean kaltetzen gaitu, Euskara kaltetzen du, eta Trebiñu-Argantzun euskararen eerria ere badela ozen azaldu nahi dugu”. 

Ildo horretan, ostiralean, abenduaren 1ean, Argantzun eta Trebiñuko herritarrei aurkezpen publikoa egingo zaie Argantzunen. Bertan Araba Euskaraz 2018ko aurkezpena egiteaz gain, Euskararen eguna aurrerapen pixka batekin ospatzeko aprobetxatuko dute.

Hirugarrenez ospatuko da Araba Euskaraz Argantzunen. 2003an Argantzun Ikastola sortu zenetik ez da ibilbide erraza izan, eta oraindik ere ikastolaren egunerokoa “lasai izatetik oso urruti dago”. Momentu honetan, ikastola handitzeari heldu diote, eta bi herritan banaturik izango du bere aktibitatea, Argantzunen Haur Hezkuntza, eta Manzanosen Lehen Hezkuntza.

Euskarazko lehenengo dokumentalari buruzko dokumentala, Oihanederren

Euskarazko lehenengo dokumentalari buruzko dokumentala, Oihanederren

Gure sor lekua historiako euskarazko lehenengo dokumentalari buruzko dokumentala prestatu du Josu Martinez ikerlari eta zinemagileak. Azaroaren 29an, 19:00etan, ikusgai izango da Oihaneder Euskararen Etxean.

Alea.eus bidez

Euskal zinema dokumentalari buruzko ikerketa bat egiten ari zela izan zuen ezustekoa Josu Martinezek (Bilbo, 1986). Bide luze eta korapilotsu baten ondoren, Gure sor lekua  dokumentalaren kopia bat aurkitu zuen; historiako euskarazko lehen filma, 1956. urtekoa. Dokumentalak berak duen garrantzia eta hura bilatzeko eginiko “detektibe” bilaketa prozesua elkartu, eta Gure sor lekuaren bila izeneko dokumentala prestatu du Martinezek. Zinemaldian (2015ean) eta hainbat aretotan ibili ostean, Gasteizen ikusi ahal izango da hurrengo astean, ikerlariaren eskutik. 

Josu Martinezek berak aurkeztuko du dokumentala, azaroaren 29an, 19:00etan, Oihaneder Euskararen Etxean, eta euskarazko lehen dokumentala bilatzeko lanak azalduko ditu bertan. “Bilaketa nahiko zaila, luzea, korapilotsua eta beste momentu batzuetan xelebrea izan zen; pentsatu nuen bilaketaren istorioak berak bazuela pelikula bat”, azaldu du Martinezek Alea FM saioan egindako elkarrizketan. 

Hazparnen (Lapurdi) hasi, eta Parisera, Dakarrera, Buenos Airesera, San Frantziskora… hamaika txokotara eraman zuen ikerketak. 60 urte beranduago inork bilatu ez zuen dokumental baten bila zebilen, eta, noski, arazoak ez zituen falta: “Lekuko asko hilda zeuden, inork ez zion garrantziarik eman lehenago pelikula hari, eta orohar euskal kulturak dituen arazo berdinekin egin nuen topo: gure ondarea ez dagoela artxibategi nazional batean  gordeta, baizik eta etxeko zokoren batean, askotan bazterrean ahaztuta”. Garaiko Iparraldeko prentsan agertutako albiste bati tiraka aurkitu zuen dokumentala Martinezek, batean eta bestean galdetuta heldu zen altxorra aurkitzera.  

Ordu erdiko dokumentala da Madrerena, diasporako euskaldunei begirako lana. Euskal Herriko hamaika txokotan grabatu zituen, nekazari eta arrantzale, festa eta kirola, familia eta bestelako irudi bukolikoak. Topatutako albisteen arabera, euskarazko dokumental bat egin zuen Andre Madre zinemagileak, Jean Elizalde Zerbitzari idazle, apaiz eta euskaltzainaren hitzak jasotzen zituena. 1953ko euskararen egunean erabaki zuen Madrek euskarazko film bat egin behar zuela, eta bi urte beranduago aurkeztu zuen Hazparnen. Filmean ez da euskararik entzuten, audiorik gabeko kopia bat topatu zuelako Martinezek, baina prentsak filma euskarazkoa zela esaten zuen, eta hala gogoratzen dute lekukoek ere. Hain zuzen, Euskararen astearekin helduko da aurten, Gasteizera, Euskararen Etxera.

Estitxu Villamor: “Eredu energetikoaren inguruko hausnarketa bultzatu nahi dugu”

Estitxu Villamor: “Eredu energetikoaren inguruko hausnarketa bultzatu nahi dugu”

Berriztu Araba!-ko kide den Estitxu Villamor egon da Zebrabidean. Eredu energetikoa eta trantsizio energetikoari buruz hausnartu dute Arrosa Sareko magazinean eta azaroaren 29tik abenduaren 2ra bitartean antolatu dituzten jardunaldietaz mintzatu dira.

Egitaraua osorik eta Berriztu Araba!ren inguruko erreportajea hemen.

 

Ate irekiera arrakastatsuarekin eman zioten amaiera Errekaleortarrek hitzaldi zikloari

Ate irekiera arrakastatsuarekin eman zioten amaiera Errekaleortarrek hitzaldi zikloari

Herritar ugari hurbildu ziren azaroaren 26ko goizean Errekaleorrera auzoa barrutik ezagutzeko. Modu honetan, amaiera eman diete azken asteetan Gasteizko gune ezberdinetan antolatu dituzten hitzaldiei.

Goizeko 09:00ak dira eta auzoa jada esnatzen hasi da. Plazako erdigunean kokatu eta jendea joan etorrian ikus daiteke: porlanezko zaku pisutsuak alde batetik, kipulaz beteriko kutxak bestetik. Berregiten eta desegiten diren pertsona taldeak edonon. 11:00ak baino minutu batzuk lehenago lehenengo plaza jendez betetzen hasi da; lehenago mugimendu frenetikoa zena, geldiune bihurtu da orain.

Geroz eta bisitari gehiago daude auzoaren erdigune den topaleku honetan. Errekaleorreko bi auzokideei begiratu eta irribarre zabal bat antzeman daiteke, pozik daude. Euren helburua bete egin dute. Izan ere, hilabete batez Gasteizko auzo ezberdinetako gizarte etxeetan eginiko hitzaldi zikloaren amaiera izan da Errekaleorreko ate irekien jardunaldi hau. Gorka Urtaran alkateak auzo historiko hau eraisteko borondate irmoaren aurrean errekaleortarrek “herriak azken hitza duela” eta “auzoaren etorkizuna baldintzatuko duen erabaki oro hiritargoarekin partekatua izan behar duela” adierazi zuten.

Horren erakusle, Iparralde, Hegoalde edota Aldabeko gizarte etxeetan azken asteetan egon diren Blanca Urgell, Juan Ibarrondo edota Txema Ramirez de la Piscina bezalako gonbidatuak. Solasaldi hauek jendetsuak baino partehartzaileak izan zirela azpimarratu dute antolatzaileek. “Profil ezberdinetako jendea gerturatu eta zintzoki hitz egiteko aukera izan genuen; zalantzak argitzeko, kritikak jasotzeko, animoak eta indarrak transmititzeko…”.

Azaroaren 26ko igande goibelean, ordea, Errekaleor jendez bete da. 90 pertsona inguru gerturatu dira, antolatzaileek adierazi bezala, “Gasteizko ondare kultural eta historikoa” den auzo hau ikustera. Gehienak arabarrak dira, baina badaude bizkaitarrak edota Burgosetik etorritakoak. Gutxi batzuek proiektua ezagutzen zuten, beste batzuek ez, baina guztiek interes berezia dute. Bisita gidatua pentsa baino gehiago luzatu da, bisitariek aktiboki parte hartu eta hainbat galdera egin dituztelako; eztabaidak ere sortu dira parte hartzaileen artean.

Auzokideek espazio guztiak ireki dizkiete eta kide askoren interbentzioen bitartez hainbat proiektu azaldu dituzte: inprenta, azpiegitura lan taldearen zaharberritze lanak, muralak, eguzki plaken instalazioa …  Bisita amaitu eta gaztetxera gerturatu dira denak; bertan, hamaiketakoa eta argazki erakusketa zituzten zain. Irribarretsu daude auzokide zein bisitariak. Gutxinaka plaza hustuz joan da eta auzoak bere ohiko itxura berreskuratu du: porlanezko saku pisutsuak alde batetik, kipulaz beteriko kutxak bestetik, berregin eta desegiten diren pertsona taldeak edonon. Baina, atzokoan, gaurkoan, etxe askoren mahaiaren bueltan Errekaleor izango dute mintzagai.    

Azaitz Gartzia: “Euskalgintza bidegurutze batean dagoela esan izan da, guk aterabide bat proposatu dugu”

Azaitz Gartzia: “Euskalgintza bidegurutze batean dagoela esan izan da, guk aterabide bat proposatu dugu”

Euskal Herrian Euskarazeko kide den Azaitz Gartzia elkarrizketatu dute Zebrabidea irratsaioan. Azken urtean egindako hausnarketa prozesuaren inguruan eta “Euskal Herri euskaldunari ateak ireki”-n plazaratutako proposamenez aritu dira Gartziarekin. Honetaz gain, esku artean dituzten proiektuak ere azaldu ditu Euskal Herrian Euskarazeko kideak.

Indarkeria matxistaren aurkako amorru garrasi feminista

Indarkeria matxistaren aurkako amorru garrasi feminista

Azaroaren 25ean, Mugimendu Feminista kalera atera da beste behin ere indarkeria matxistaren aurka amorruz oihukatzeko. Gasteizko mobilizazio jendetsuan ekimen ezberdinak egon dira ibilbidean zehar Foru enparantzako ekitaldiaren aurretik.

“Zure egia gurea eginez” lelopean, Mugimendu Feministak elkarren aitortza egiten duela eta elkarri sinesten diola nabarmendu nahi izan du aurtengo deialdiarekin. “Erasoak gure egunerokoan” daudela ohartarazi dute: horren erakusle, azaroko datuak -hilabetea amaitu gabe bederatzi gizon atxilotu dituzte Gasteizen indarkeria matxistagatik. “Baina erasotzaileak askoz gehiago” direla ohartarazi zuten mobilizazioaren deialdian. Mobilizazioan zehar, tortura sexista, dibertsitate funtzionala, arrazismoa, indarkeria lesbofoboa… salatu dute ekimen ezberdinen bitartez.

Bertan ere, auzitegiak, poliziak, hedabideak… izan dituzte hizpide. Izan ere, horiek erasotzaileak babesten dituztela salatu dute: “Patriarkatuaren oinordekoak dira. Bortizkeria normaltasun osoz praktikatzen dute eta euren erasoak zigor gabe geratzen dira”.

 “Guk elkar aitortzen dugu. Guk elkarri sinesten diogu. Gure hitzak balioa dauka”. Zentzu horretan, emakumeen gorputzak “guda zelai” gisa definitu dituzte, sexu-genero kondizioagatik jasaten dutena. “Menderatuak, kontrolatuak, isilduak, esanekoak, errudunak, lotsatuak eta erailak nahi gaituzte. Gu, ordea, elkarrekin gaude. Gutako bat ukitzen badute, guztiok erantzuten dugu”, ohartarazi dute.

Argazki galeria

“La calle no es vuestra” -Arabako Emakumeen Asanblada-

“La calle no es vuestra” -Arabako Emakumeen Asanblada-

A finales de verano, y ante una agresión sexual en Vitoria- Gasteiz, el alcalde de declaró que saldría a la calle cada vez que se cometiera un acto de este tipo. Desde entonces hasta ahora, ha habido diferentes actos de violencia contra las mujeres todas las semanas en esta ciudad. Esta rotunda afirmación, nos dejó perplejas por ser quien es el sujeto de enunciación y por el lugar desde el que emitía tal declaración. ¡El alcalde de Gasteiz llamaba a la ciudadanía a movilizarse en las calles para luchar contra la violencia machista!

Que quién tiene entre sus obligaciones la organización de la ciudad a través de los recursos públicos e institucionales llame a la movilización en las calles nos parece poco serio, poco respetuoso y, sobre todo, fuera de lugar. Nos parece más un acto performativo, que otra cosa. No podemos abstraernos de que quien lo dice, representa y ostenta un cargo de responsabilidad como el de alcalde. No es que pensemos que la clase política no pueda salir a la calle, ni mucho menos, incluso aunque estén gobernando en las instituciones. Pero pensamos que su lugar en la calle debe ser el de una ciudadana más, ya que no es la calle el lugar desde el que trabajar para el que han sido elegidos, aunque se otorguen la potestad de decidir quién es digno de hacer uso de ella y quién no.

La calle no es de nadie, es de todas y de ninguna a la vez, sobre todo, porque el espacio público está cada vez más privatizado. La calle es el lugar en el que nos expresamos los movimientos sociales, desde el que denunciamos y reivindicamos y en el que nos movemos y vivimos día a día. Cuando ocupamos este espacio con una pancarta estamos reivindicando algo, interpelando a alguien: a la sociedad en su conjunto y a la clase política en particular; no por nada, sino porque son quienes tienen los recursos públicos en sus manos para darles una u otra salida. Cuando ocupamos la calle con nuestros cuerpos, expresamos nuestra rabia y cuando exhibimos una pancarta de nuestra lucha feminista, nos estamos visibilizando nosotras, las que enfrentamos las violencias. Pero, cuando la clase política, a iniciativa propia sale a la calle y despliega una pancarta con un lema contra la violencia machista: ¿a quién interpela?, ¿a sí misma?, ¿a quién le habla?, ¿qué pide?, ¿se están autointerpelando por lo que no están haciendo en sus despachos? Les recordamos que lo sentimos pero ¡no es la calle el lugar que os corresponde!

Nos parece una pose innecesaria, aun más sabiendo que desde las instituciones públicas no se hace lo suficiente para combatir esta realidad y este sistema patriarcal – y no lacra, como dicen algunos-. La violencia contra las mujeres* no es una lacra, ni algo residual, aislado y anecdótico que sucede de vez en cuando, es estructural.

Lo que ocurre cuando se subvierten las cosas de esta manera es que sale a la luz la hipocresía de quienes gobernáis, y que detrás de vuestro discurso fácil lo que de verdad estáis haciendo es tratar de suplantar a los movimientos sociales en un acto de irresponsabilidad respecto a vuestras tareas correspondientes, además de alimentar la estructura que sustenta el sistema que permite que la desigualdad y la violencia contra las mujeres sigan en el centro del tablero.

Visto el desplazamiento que se da en este caso, nos vamos a desplazar nosotras ahora y situarnos en vuestros despachos y repasar si en vuestras políticas públicas estáis realmente luchando contra la violencia machista. Os lanzamos las siguientes preguntas a modo de reflexión:

¿Ha reforzado el ayuntamiento el grupo de violencia de género de la policía municipal para que preste servicio 365 días al año y 24 horas al día o sigue siendo un grupo reducido que no alcanza a atender a todos los casos se presentan?

¿Se sigue cuestionando a las mujeres en diferentes instancias municipales (comisaria, servicios sociales de base, urgencias sociales…) cuando relatan estar enfrentando violencia de género, o se les cree, apoya, protege y refuerza?

¿Muestra el consistorio una disposición y un compromiso con la prevención de la violencia apoyando a los grupos que trabajan este ámbito en el día a día?

¿Atiende a todas las mujeres por igual, o se le siguen quedando mujeres fuera de los circuitos municipales de atención porque tienen un perfil que no encaja en sus formularios institucionales?

¿Reconoce la parte política todas las violencias por igual o sigue pensando que hay violencias más graves que otras como si no pertenecieran al mismo sistema heteropatriarcal?

¿Aplican los protocolos que elaboran o según cuándo y cómo?

¿Reconoce al movimiento feminista y los grupos de mujeres como interlocutores en temas de violencia o rivaliza al no aceptar las críticas que desde éstos recibe?

Señores, déjennos la calle y entren en sus despachos a hacer los deberes. No pretendan confundirnos con su omnipresencia y muestren resultados reales y apuestas firmes y valientes para que la lucha contra la violencia machista dé resultados.

No vamos a perder más tiempo recordando cuál es el lugar de cada cual en una concentración, no queremos que siga habiendo motivos para acudir a ellas y para eso es necesario que dejéis de poneros en el centro y empecéis a comprender que a cada cuál le corresponde estar donde le corresponde estar. A vosotros en vuestros despachos y a nosotras recordándoos lo que estáis haciendo mal.

 

Asamblea de Mujeres de Álava/ Arabako Emakumeen Asanblada

Txikita 14 blokea okupatzegatik epaitutako gaztea absolbitu dute

Txikita 14 blokea okupatzegatik epaitutako gaztea absolbitu dute

Gasteizko Udalak helegitea aurkeztuko duela iragarri du. Epailearen arabera, ezin da frogatu gaztea blokean bizi denik eta sarraila apurtu zuenik. Epaiketak agerian utzi zuen Ensanche XXien argudio eza.

Azaroa hasieran epaitu zuten gaztea absolbitu du Gasteizko epaitegiak. Izan ere, epailearen arabera, ez da argi geratu gaztea blokean bizi dela eta bloke honetan sartzeko sarraila apurtu zuela ere ezin izan dute frogatu. Gasteizko Udalak adierazi duenez, helegitea aurkeztuko du.

Gasteizko Alde Zaharreko Txikita kaleko 14.blokea aurreko martxoan okupatu zuten, Kutxi 92 eta Pinto 20ko blokeekin batera. Bloke barruan sartu zirenetik, bloke honen bizilagun berriek ekimen ezberdinetan hartu dute parte. Adibidez, Herri Labanderia jarri dute martxan bloke okupatutako lokalean. Modu honetan, bloke okupatuaren alde soziala ere jarri dute martxan. Zaharraz Harroko jaietan ere, Errekaleor Bizirik kolektiboarekin batera, auzoko jaiei hasiera eman zieten. 

Baina etxebizitza hutsen okupazioaren aurrean, Udalak neurriak hartuko zituela iragarri zuen. Eta hala egiten hasi dira. Epailearen aurretik pasa zen azaroaren 6an Txikita 14 blokean Udaltzaingoak identifikatu zuen gazte bat.

Ensanche XXIen argudio eza epaiketan

Epaiketaren aurretik, gazteek adierazi dutenez, “Ensanche XXIen blokeen okupazio hauek Alde Zaharreko gentrifikazio politika agerian utzi dute”. Baina deklarazioen talkak protagonismoa izango zuen epaiketa ematen zuenak, esaldi batzuk agerian utzi zituen, okupazioa, hein handi batean, legitimatuz.

Ensanche XXIen partetik, elkarteko kudeatzaile den Ignacio Diez Unzueta aurkeztu zen. Harena izan zen epaiketako esaldi borobilenetako bat: “Bloke hauek utzik daude ez delako sei urtetan eskaerarik egon”.

Hala Bideoren bideo-erreportaje honetan, gazteek emantzipaziorako dituzten arazoak azaldu zituzten hiru gasteiztarrek, okupatzearen arrazoia ere azalduz.

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies