Izaskun  Goienetxea  (Askapena):  “Eskuratu  nahi  dugun  burujabetza  lortzeko,  internazionalismoa  da  tresna  eraginkorrena”

Izaskun Goienetxea (Askapena): “Eskuratu nahi dugun burujabetza lortzeko, internazionalismoa da tresna eraginkorrena”

30 urte Askapena Euskal Herriko erakunde internazionalista jaio zenetik. Zarautzen egin zuten euren lehenengo asanblada 1987an, eta 30 urteren ondoren, orduko eta gaurko Askapenako militanteak. Urteak pasa arren Euskal Herri  sozialista, feminista, euskaldun eta internazionalista baten alde borrokan jarraitzeko deia egin dute, brigadak, hitzaldiak, formakuntzak edota ekimen ezberdinak hartuz oinarritzat horretarako.

Erakunde <internazionalistako izaskun Goienetxearekin hitz egin dugu ARABA HIZPIDEn, iraganaz, orainaz, eta etorkizuneko erronken inguruan. urriaren 7an, 30. urteurrena ospatzeko jaialdia ospatuko dute Berriozarren.

Entzun
“Basamortu  debekatua”  -Alaitz  Andreu-

“Basamortu debekatua” -Alaitz Andreu-

Igandea egun euritsua izan zen, euritsua eta hotza. Lagun batzuk gonbidatu nituen etxera, eta, Gintonik artean, Desertu Debekatuan aritu ginen jolasean. Jolasean, eta ez jokoan. Izan ere, elkarlaneko jolasa da; talde osoak galtzen du, ala bizirik ateratzen. Basamortua bera eta bertako ekaitzak dira etsaiak, eta egarria. Erabakiak guztion artean hartzea da kontua, eta, elkarri lagunduz, basamortutik ateratzea. Egarriak jota hiltzen bada bat, guztiok hiltzen gara.

Atzo eguerdian, bazkaltzekotan nengoela, etxeko tinbrea jo zuten. Etxean bakarrik egoten naizenean, ez zait atea irekitzea gustatzen; are gutxiago, behatxulotik begiratu eta gizonezkoak direla ikusten edo atzematen badut. Auskalo zergatik, etxepeko administratzaileak garelako beharbada, behatxulotik begiratu eta bi gizonezko ikusi nituen arren, atea ireki nuen. Iberdrolakoak zirela esan zidaten. Hitz egiten zuenak hontz-begiak zituen. Eta asko hitz egiten zuen. Deseroso nengoen, baina, atea itxi beharrean, entzuten jarraitu nuen. Hala ere, zerbait egiten saiatuko balira, nola erantzungo niekeen pentsatzen hasi nintzen, nola kolpatuko nituzkeen irudikatzen. Eta ez, ez da sentipen batere atsegina.

Albistegia nuen jarrita, eta oso ondo entzuten zen geunden tokitik. Bi neska etxera sartu zitzaien gizonezko lapur erasotzaile batez nola libratu ziren kontatu zuten; kontakizun odoltsua izan zen. Nahi gabe, barre txikia atera zitzaidan, eta, aurrean nituen bi gizon horiek nitaz pentsatuko zutenaz batere kezkatu gabe, lasaitu egin nintzen, eta indartu. Haietaz libratzeko mila ideia bururatu zitzaizkidan. Eta, Basamortu Debekatuan bezalaxe, nolabaiteko talde-sentipena eduki nuen. Beren burua babestu zuten bi neska haiek eta ni, hirukote galanta.

Atzokoa pelikula bateko eszena izango balitz, berez, ez luke Bechdelen testa gaindituko. Edozein adierazpen artistikotan, izan daiteke pelikula batean edo nobela batean, emakumeen eta gizonen errepresentazioa parekidea den jakiteko erabil daiteke Bechdelen testa. Hau da, kopuruez gain, emakumeek lan artistiko horretan duten irudikapena onargarria den ala ez ikusteko. Test horren arabera, lan horiek hiru ezaugarri eduki behar dituzte. Lehenengoa, gutxienez bi emakume agertu behar dira, eta paper nahiko garrantzitsua eduki behar dute traman. Bigarrena, elkarri hitz egin behar diote uneren batean. Hirugarrena, elkarrekin daudenean ez dute gizonezkoei buruz bakarrik hitz egin behar.

Zoritxarrez, pelikula, telesail, nobela, komiki eta abar gehienetan, ez da testa betetzen. Ikusten edo irakurtzen duzuen hurrengo lanean testa betetzen ote den probatzeko proposamena egiten dizuet; bai, baita zuen pelikula gustukoenean ere. Litekeena da ez gainditzea.

Atzoko iberdrola-momentura itzuliz, gertatutakoa pelikula bat balitz, berez, ez litzateke testa beteko; nire burutazioak agertuko balira, ordea, bai. Hiru emakumek eratutako taldea sortu zen, garrantzitsua traman, eta gizonezkoei buruz beharrean, autodefentsa feministaz aritu ginen.

Irribarre ere egin nuen.

Ezinbestekoa da adierazpen artistiko guztietan agertzea emakume edo gorputz ez-(hetero)normatibo eraldatzaileak, gogorrak, dibertigarriak eta azkarrak, batzuetan triste, besteetan pozik edo haserre. Badago esaten duenik beti ari garela horrelako kontu txotxoloak eskatzen, ea ez ote garen nekatzen. Aspertu egiten ditugula. Eta kontua da haien eredu hegemonikoa irudikatzen ez duen guztiak beldurtzen dituela.

Basamortu Debekatura jolastu nahi?

Alaitz Andreu Eizagirre

Entzun
GES  (Gazte  Emantzipaziorako  Sarea):  “Gaur  egun  dauden  baldintza  objetiboekin,  okupazioa  da  aukera  bakarra”

GES (Gazte Emantzipaziorako Sarea): “Gaur egun dauden baldintza objetiboekin, okupazioa da aukera bakarra”

Gazte talde batek Gasteizko alde zaharreko hiru eraikin okupatu dituela jakin genuen asteburuan, Ensanche 21en eraikinak hirurak. Sei urtez egon dira hutsik eraikin hauek, eta, orain, hainbat hedabidetan zabaldu dutenez, Udalak mugitzeko asmoa omen dauka.
Etxebizitzaren eta Emantzipazioaren arazoei aurre egiteko GES sortu da, Gazte Emantzipazio Sarea eta bertako kide den Maialenekin hitz egin dugu ARABA HIZPIDEn, sareaz eta azkenengo berriak mintzagai hartuta.

Entzun
Tertulia  |  “Gaixotasun  larriak  eta  espetxea”  -Amets  Martínez  de  Heredita  eta  Gotzone  López  de  Luzuriaga-

Tertulia | “Gaixotasun larriak eta espetxea” -Amets Martínez de Heredita eta Gotzone López de Luzuriaga-

Bi egun baino ez dira falta Gasteizko kaleak aldarrikapenez betetzeko. Manifestazio nazionala deitu du Sare herritarrak Arabako hiriburuan, larriki gaixorik dauden presoen askatasuna eskatzeko.

Oier Gomezen kasuak titularrak hartu ditu azken asteetan, baina badira oraindik larriki gaixorik dauden beste 12 euskal preso. Zerrenda horretan, bere garaian, gure gonbidatuetako bat egon zen, Gotzone Lopez de Luzuriaga.
Beste gonbidatua, aldiz, larunbateko manifestazioa prestatzen burubelarrri dagoen Sare herritarreko Amets Martinez de Heredita da.
Biekin hitz egin dugu ARABA HIZPIDEn, manifestazioaz, eta espetxeak eta gaixotasunak batera sufritzeak suposatzen duenaren inguruan.

Entzun
“Kutxazainak”  -Patxi  Goenaga-

“Kutxazainak” -Patxi Goenaga-

Gaurkoan ere lapurrez, ustelkeriaz eta lotsagabeez izan ditugun hainbat berriri buruz hitz egin nahi nuke. Berri zaharrak eta, horregatixe, okerragoak. Madrileko Ppko goi kargu batzuen negozio ustelak, Katalunia aldeko zenbaiten larrialdien berri ere izan dugu, epailearen aurrean agertu behar izan dutenean. Zenbaitek, itxuraz duintasun izugarriaz agertzen bazitzaizkigun ere, eta ez naiz ari traje eta korbata garestiez, etikan eta zintzotasunaren banderan bildurik beste guztioi lezioak emateko posturan agertzen zitzaizkigun, pertsonaia eredugarriak balira bezala, gure haurrei eredu gisa erkusteko moduko pertsonaiak balira bezala…

Gero ikusi ditugu ipurdia estuturik, egindakoaz benetan damu balira bezala, ez barkazioa eskatzen, ume gezurti gaiztoen antzera inori errua boteaz baizik: “ez ez, ez nintzen ni izan…” nik ez nekien ezer… halakok engainatu ninduen…

Beste batzuetan egindako errua aitortzeak ekar liezaieketen onurak errentagarriagoak direlakoan… Bartzelonako Palau de la musica delako kasua. Beste batzuetan…

Baina niri tripako minik handiena ematen didana, edo handiena ez bada, haindienetakoa, da jendilaje honek, pribatuan ari denean, inork entzuten ez diela edo zelatatzen dituztela susmatzen ere ez dutenean darabilten hizkera kuartelarioa, makarra,… Umeen aurrean ere nola hitz egingo ote dute pertsonaje dotore hauek? Eta jendilaje hau Madrileko Komunitateko buru. Erruki ditut Madrildarrak.

Lehenbizikoez pentsatzen jarrita, esaten da sekretuak gordetzeko modurik egokiena sekretuok nork bere buruari bakarrik kontatzea dela. Norberaz aparte beste norbaitek baldin badaki zure sekretuaren berri, erraza da, premia sortuz gero, bigarren lagun horrek beste norbait ere jakitun egitea. Zigorra arintzeko balio badu, adibidez, nork ez luke beste norbait salatuko? Hortaz, ez fidatu.

Eta ez fidatu, halaber, komunikazioen  segurtasunean. Gaurko komunikazio sare ezkutuak hor daude. Baina espioiak eta salatariak ez dira filmetako kontuak bakarrik. Nonahi ager daitezke. Ikasbide positibo batzuk behintzat atera litezkeela iruditzen zait, ikasi nahi badugu. Abisatuta gaude.

Lapurrak beti izan dira, txikiak eta handiak. Baina txikiak, esango nuke, gaizkiago ikusiak direla lapur handiak baino. Praktikan behintzat hala ematen du. Lapur txikiak pena ematen du, lapur handiak, enbidia agian zenbaiten artean behintzat.

Ni, berez, gartzelaren kontrakoa naiz: denon diruz zenbait granujari hotela ordaintzeak ez dit pozik ematen. Lepoko zuriz jantzitako horiei ezer ordaintzeak are gutxiago. Lehenbizi itzuli dezatela ostutakoa eta gero hitz egingo dugu.

Lapurtzar horiek beren poltsikoaren alde aritu badira, itzuli dezatela eta ez diezagutela esan ez dutela diru horren arrastorik… edo beren sozioren batek dirua hartu eta poltsa eskuetan ihes egin zuela ez dakit nora, arrastorik utzi gabe, Far Westeko filmetan bezala.

Eta alderdi politiko baten dirukutxa gizentzearren ostu badute, kontua errazago da: alderdiak itzuli dezala. Gizarteak eskertuko du.

Nire gaurko jarduna amaitzeko, utzidazue zerbait kontatzen. Garai bateko fraideek errazago zuten, antza: diru ardurak administradorearen eskuetan uzten zituztenean, kontatzen da administradoreak kargua bere gain hartzerakoan, honako formula hau erabiltzen zutela:

ACCIPE CAPSAM ISTAM VACUAM

QUAM ADIMPLERE CONABERIS

SIVE PER FAS SIVE PER NE FAS.

NIHIL DE ANIMA TUA CURES,

FRATRES PRO TE ORABUNT.

 

Alegia:

‘HAR EZAZU KUTXA HUTS HAU

ZEINA SAIATUKO ZAREN BETETZEN

MODU BATEAN ZEIN BESTEAN.

ZURE ANIMAZ EZ ZAITEZ BATERE ARDURATU,

ZURE ANAIEK OTOITZ EGINGO DUTE ZURE ALDE.’

Ez dakit administradoreari berari zernolako lasaitasuna emango zioten agintzen zitzaizkion bere komentuko anaien otoitzek. Baina ziur naiz gainerako fraideek otoitz egiteaz gainera, ez ziotela begirik gainetik kenduko ez anaia diruzainari ez kutxari,  badaezpada ere.

Egunero azaleratzen diren kasu ugarien aurrean, ez dakit inork otoitz egingo duen inoren alde. Baina bere ‘lagunek’ defendituko dituztela eta, gehiegi ezin fidatu. Garai bateko fraide gizarajoak agian benetan hartuko zuen NIHIL DE ANIMA TUA CURES delako hori. Baita agintzen zitzaizkion otoitzak ere. Gaurko administratzaile ustelek horren ziurtasunik behintzat ez dute. Zorionez. Eta lapurreta egiteko bideak zenbat eta gehiago konplikatu, hobe.

Entzun
Josune  Aguirre  (Legutioko  Gure  Esku  Dago):  “Igandeko  galdeketa  bagoitxo  bat  da;  makinak  martxan  jarraitu  behar  du”

Josune Aguirre (Legutioko Gure Esku Dago): “Igandeko galdeketa bagoitxo bat da; makinak martxan jarraitu behar du”

Erabakitze eskubideak olatu ugari izango ditu ikasturte honetan zehar Euskal Herrian; horietako bat maiatzaren 7an. Araban, aldiz, motel doa olatua baina etenik gabe. Aramaion, aurreko ikasturtean herri galdeketa egin ostean, igande honetan Urkabustaizko eta Legutioko herritarrek bozkatu ahal izango dute.

Hala ere, ez da prozesu erraza. Galdera prestatu, herriko eragile ezberdinak batu, egiaztatzaileak lotu … Serio hartu dute igandeko herri galdeketa Legution, eta hala transmititu du ARABA HIZPIDEn Gure Esku Dagoko kidea den Josune Aguirrek.

Entzun
53 orrietatik 5 orria« Lehena...34567...Azkena »

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies