Gasteizko  Udaleko  langileek  itxialdia  hasi  dute,  akordio  berri  bat  lortzeko

Gasteizko Udaleko langileek itxialdia hasi dute, akordio berri bat lortzeko

Burututako asanbladetan adostu dutenez, akordio berri bat lortzeko helburuarekin, itxialdia hasi dute Gasteizko Udaleko langileek; ekainaren 30era arte luzatuko da itxialdia. ELA eta LAB sindikatuek ere deialdi hauekin bat egin dute, eta sindikatu hauetako kideak diren Asier Urruela eta Ruben Egia kideekin hitz egin dugu ARABA HIZPIDEn.

Bi orduko etenaldiak egingo dituzte ekainaren 30ean, greba kontestuan sartuz. Presio honekin, Gorka Urtaran Gasteizko alkatearen bitartekaritza bilatu nahi dute, “Gasteizko Udaleko ardurandun nagusia den heinean”.

Itxialdi formatu honek, akanpada itxura izango du ekainaren 5etik aurrera: 15 lagun inguru inguru egongo dira itxialdian, txandakatuz. Bitartean, gainera, asanbladak edo manifestazioak burutuko dituzte hilabete guztian zehar.

 

Entzun
“Penko”  -Alaitz  Andreu-

“Penko” -Alaitz Andreu-

Unibertsitatean, azterketa-garaia da orain, eta, azterketekin batera, suspentsoak ere etorriko dira. Suspentsoekin batera, berriz, gezurrak. Izan ere, ikasle batzuek, benetako arazoari aurre egin baino, nahiago izaten dute gurasoei gezurra esan eta kafetegian bolloak jaten jarraitu. Lasai, pozik.

Datu batzuk hustu egiten baitira, eta beste batzuk puztu, interesen arabera.

Pertsona bat eta bere penkoen ordez, har ditzagun estatu bat eta bertan gertatzen diren feminizidioak. Emakume izendatutakoak eta gorputz ez-normatiboak erailtzea da feminizidioa, emakumea edo gorputz ez-normatiboa izatea denean erailtzeko arrazoia. Hor barruan sar ditzakegu feminizidio intimoak (bikotekideak edo bikotekide ohiak egindakoak), feminizidio ez-intimoak (sexu-erasoak edo antzekoak tarteko, hiltzailea bikotekidea edo bikotekide ohia ez denean; hala nola, hiltzaileak gizon ezezagunak, lagunak edo senideak direnean), neskatilen feminizidioak, feminizidio lesbofobikoak, feminizidio transfobikoak, prostituzioagatiko edo emakumeen salerosketagatiko feminizidioak, abortu ilegalak egitean edo genitalak mutilatzean egiten direnak…

Alabaina, 1/2004 Lege Organikoak, genero-indarkeriari buruzkoak, feminizidio intimoak bakarrik hartzen ditu kontuan, eta, ondorioz, horren araberako datuak bakarrik ematen dira. Hau da, gertatzen direnak baino askoz ere gutxiago.

Feminicidio.net webari esker, ordea, feminizidio guztiak zenba ditzakegu. Web horretan, Espainiako Estatuko Botere Judizialaren Kontseilu Nagusiak ematen dituen datuak aztertzen dituzte, eta zifra berriak ematen. Hala, datu ofizialen arabera, Espainiako Estatuan 354 feminizidio gertatu ziren 2010etik 2015era bitartean; benetako datuei begiratuta, aldiz, 586 feminizidio egin zituztela ikus dezakegu. Hau da, aldi horri buruzko datu ofizialek benetako datuen % 40 ezkutatzen dute.

Hego Euskal Herriari dagokionez, eta aldi bera hartuta, datu ofizialek diote 17 feminizidio gertatu zirela. Benetako datuei begiratuta, berriz, 31 izan ziren. Hau da, benetako datuen % 46 ezkutatzen dute datu ofizialek.

Feminizidioen ondoan, berez feminizidiotzat jotzen ez diren emakumeen hilketak daude; lapurreten ondoriozkoak izaten dira horietan nagusi. Horiek ere kontuan hartzen baditugu, Espainiar Estatuan beste 95 emakume hil zituzten aldi horretan, 681. Batez beste, emakume bat hil zuten bi egun eta erditik behin.

Feminizidiotzat jotzen ez diren emakumeen hilketa horiek kontuan hartu beharko ez liratekeela pentsa dezake norbaitek, emakume izateak berak ez duela zerikusirik hor (lapurreten kasuan, adibidez), eta gizon bati ere gerta dakiokeela horrelakorik. Egia da gizonei ere gerta dakiekeela, eta, gertatu ere, gertatzen zaiela, baina uste dut ezin ditzakegula berdin aztertu; hain zuzen ere, gizartean ez dugulako toki bera. Bereizita akaso, baina zifra horiek ere barrura.

Ez dugulako toki bera, bost egunean bi emakume erailtzen dituztelako, emakume izendatzen gaituztenean piramidearen beheko aldean jartzen gaituztelako. Hala ere, badago berdintasun faltsuaren ideiaren mende bizi den emakumerik ere. Beren burua feministatzat jotzen ez duten emakumeak daude, indarkeria matxistarik jasaten ez dutela edo jasango ez dutela uste duten emakumeak. Eta tratu txarrak jasotzen dituzten emakumeak tuntunak eta ahulak direla uste dutenak, edo zorte txarra eduki dutela.

Kontua da ezin dezakegula gizon horien indarkeria kontrolatu, baina bai indarkeria hori identifikatu eta horri mugak jarri. Horretarako, baina, beste hamaika konturen artean, legea aldatu eta benetako zifrak eman beharko lituzkete. Ikusgarri egin zein tokitan gauden. Ez dezatela bolloak jan bitartean penkoak ezkutatzen jarraitu, arazoari aurre egin beharrean.

Alaitz Andreu Eizagirre

Entzun
“Josi  ta  josi”  -Patxi  Goenaga-

“Josi ta josi” -Patxi Goenaga-

Datorren igandean ospatuko da Gasteizko Zabalgana auzoan Euskal Eskola Publikoaren eguna. Bere 26. edizioa izango du. Azkenekoz, duela 18 urte egin zen Gasteizen.

‘Josi ta josi’ lelopean, aniztasuna eta honek dakarren aberastasuna azpimarratu nahi dituzte. Jai honen sustatzaileen arabera, Euskal Eskola Publikoak gizarte hau osatzen dugunon arteko elkarbizitza eta kohesioaren alde ari direla aldarrikatu nahi dute eraikitzen duela azpimarratu nahi dute aurtengo edizioan.

Iritzi-tarte xume honetatik, neu ere zerbait esatera ausartu naiz, jai egun hori hortxe, aurrez-aurre daukagun honetan.

Euskal eskola publikoaren jaia da. Eta hiru hitz horietan mami dezente biltzen da.

Euskararen jaia

Euskal horrek ‘euskalduna’ izan nahi du. Hemen ere, gauza guztietan bezala, mailak daude eta euskalduntasun hori zenbaterainokoa den batzuek, gero eta gutxiagok nik uste,  zalantzan jartzen dute. Euskaldunok, euskal herritarrok ahalegin handiarekin, eraikitzen ari garen hori euskal eskola dela ez dugu zalantzan jarriko. Nik ez behintzat. Eskola honi esker, heziketa burututakoan euskal herritarrok euskaldun izateko eskubidea gauzatua ikus dezakegu, euskaradun izateko eskubidea. Ez da ehunetik ehunean lortzen oraindik, baina hein handi batean bai. Eta zenbait tokitan familiek eta gainerako beste zenbait eragilek gehiago lagunduko balute, hobeto joango lirateke gauzak. Nolanahi ere, aurtengo jaiaren antolatzaileek diotenez, euskarak berak ere kohesioa eta integrazio iturri izan behar dute gure gizarte honetan. Horretaz konturatu behar genuke.

Bestalde, festa hau aprobetxatu beharko genuke aitortza egiteko euskara herritar guztion eskura jartzen saiatzen diren hainbat jenderi, indartze horretan partaide izan ziren maisu-maistrei. Irakasleen euskalduntzean egin den ahalegina eta lortu diren emaitzak ikusgarriak dira estatistikek agerian jartzen duten bezala.

Nire adineko jendeak zer aukera genuen euskaraz ikasteko sasoian? Garai hartan, eskola ‘nazionala’ zen publikoa. Zorionez, euskara bere txokoa bilatzen joan zen, diktadorearen ezkutuan. Hura agintera, Jainkoaren graziaz iritsi bazen ere, (a zer nolako grazia!) joan zen zulora eta euskarak nolako indarra hartu duen geroztik eskola publikoan. Lehenbiziko andereño eta maisu klandestinoen ondoren, zenbat irakasle beren buruak prestatzen, euskaraz ikasten etab. zenbat lan eta izerdi! Eta gurasoak ere. Hauek ere aitortza merezi dute. Eta euskal eskola publikoaren jaiak ere horretarako izan behar du.

Eskola.

Eskolaren papera zein izan den, zein den eta zein izan behar duen ere gogoeta egitea ez legoke gaizki. Gizarteak badu zer egina, familiak ere bai. Formazioa instrukzioa baino zerbait gehiago da.  Hortaz, eskola gizarteratu honen eguna ospatzea bidezkoa da. ‘Josi ta josi’ leloaren bidez zabaldu nahi den mezua da aniztasunetik eta honek dakarren aberastasunetik abiatu eta elkarbizitzan oinarritutako gizarte kohesionatu baterantz bide egitea, elkarrekiko errespetua, tolerantzia eta askatasuna oinarri dituzten balioak landuz.

Eta publikoa. Batzuek, praktikan, uste bide dute publikoa dena ez dela inorena. Ez, ez da horrela. Publikoa guztiona da eta denona den zerbait guztion artean jagon behar dugu, laguntza eman eta maitatu. Aginte publikoek, herritarron borondatearen interpretatzaile diren heinean, denona den eskola hau bereziki mimatu behar dute. Sasoi honetan lurralde bakoitzean ikastolen festak antolatzen direlarik, ez  naiz hemen hasiko euskararen aldeko jai horien premia ukatzen. Eskola publikoak ere baditu bere premiak, bere arazoak eta gabeziak. Holako jaiak geure kontzientziak esnatzeko, ditugun premiak agerian jartzeko, gogoetarako… beharrezkoak dira. Jai honek euskaldun guztiona behar du, maiz aski umezurtz bezala tratatzen baitugu, inorena ez balitz bezala, kaleko ume bezala. Arnasa piska bat eman diezaiogun euskarari eta eskola publikoari. Txalo zaparrada ozena merezi dute orduak eta orduak sartzen eta esperantza guztiak beren aurrengan dituzten aita-ama, andereño, eskola-zuzendari horiei. Gustatuko litzaidake jendetza izugarri bat ikustea Zabalganan. Antolatze lanetan partaide izan diren bolondresek ere merezi dute.

      

 

Entzun
Karla  Berrojalbiz  (Errekaleor):  “Azken  urteotan  atomizatuta  dagoen  herri  mugimenduaren  indar  erakustaldia  izango  da  larunbatekoa”

Karla Berrojalbiz (Errekaleor): “Azken urteotan atomizatuta dagoen herri mugimenduaren indar erakustaldia izango da larunbatekoa”

Larunbateko zita garrantzitsura jarri gara begira ARABA HIZPIDEn. Argi mozketaren eta auzoko jaien ostean, “fuerte” dago auzoa, Errekaleorreko kidea den Karla Berrojalbizek azaldu digun moduan.

Larunbatean milaka izango dira Gasteizko kaleetan batuko diren norbanako eta eragileak. Gainera, Euskal Herritik kanpo ere atxikimenduak lortu dituzte eta badira Arabako hiriburura hurbilduko diren internazionaistak: Madril, Valladolik, Herrialde katalanak edo Frantziako estatutik besteak beste. Hala ere, “Errekaleor bigarren lekuan geratu eta herri mugimenduak hartuko du protagonismoa manifestazioan”, adierazi duenez.

Entzun
Alfredo  Remirez:  “Ez  daukat  esperantza  askorik”

Alfredo Remirez: “Ez daukat esperantza askorik”

Sokak ez du etenik. Urtebeteko kartzelaratze eskaera jaso du Alfredo Remirezek: 2009ko auzi batengatik sartu nahi dut orain espetxean. Duela hilabete batzuk, terrorismoa goratzea leporatuta zigortu zuten. Aldiz, 2009an epaileek urtebetez kondenatu zuten delitu bera egotzita, Amurrioko txupinazoan preso baten irudia erakustea leporatuta. Beraz, ez da lehenengo aldia errepresio kasu bat izan behar dugula hizpide Remirezekin hitz egiterako orduan.

Espetxealdia bertan behera geratu zen eta 5 urtez utzi zuten baldintzapeko askatasunean. 2017ko epaiketaren ostean, Audientzia Nazionalaren arabera, hautsi egin dira 2009ko zigorra bertan behera uzteko baldintzak.

Remirezekin hitz egin dugu ARABA HIZPIDEn eta bizitzen ari duen jazarpena salatu du.

Entzun

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies