[Analisia]  “Liderazgo  en  las  valoraciones  a  políticos/as  en  el  Euskobarometro”  –  NetPolitik  –

[Analisia] “Liderazgo en las valoraciones a políticos/as en el Euskobarometro” – NetPolitik –

Sabemos que la política es un compendio de razones y emociones. No nos sorprende en absoluto la irrupción en expresiones políticas de elementos emocionales y la plasmación de estos nos parece parte de la vida misma. No somos de las escuelas del racionalismo más ultra, aquel que piensa que todas las acciones y decisiones en política están guiadas por valoraciones racionales beneficio vs perjuicio. Damos importancia a  las emociones e incluso las valoramos para poder hacer nuestro trabajo.

euskobarometro

 

Lo que ya nos sorprende e incluso irrita es que ante análisis sostenidos por un método científico se apliquen emociones. El caso de las valoraciones a políticos se presta mucho a ello.

Hablamos en concreto de el último Euskobarometro y las valoraciones a lideres políticos que de su estudio de Octubre de 2016 se desprenden.

capturada

La cosa parece estar entre dos figuras políticas: Iñigo Urkullu y Miren Larrion, los cuales tienen las notas más altas. No obstante, Larrion tiene un nivel de conocimiento mucho menor (22%) frente al 94% de Urkullu. Es decir, aunque Larrion tenga una valoración una décima superior a Urkullu solo el 22% de los encuestados/as dicen conocerla.

Alejemos las emociones de estos datos y hagamos las preguntas oportunas:

  • ¿Cuando miramos los datos de valoración de lideres qué es lo que estamos mirando?

Pues estamos mirando el liderazgo. No estamos mirando las notas de un examen que pone la ciudadanía a su clase política. Esto va mucho más allá.

  • ¿Y que es el liderazgo?

Pues al margen de muchas cosas, más el liderazgo es sobre todo conocimiento, es decir que la población te conozca, si es para bien mejor, aunque hay muchas corrientes de estudio de liderazgo que dicen que los lideres nunca tienen buenas notas en este tipo de valoraciones, ya que un líder genera tantas simpatías como antipatías.

Nos siguen pareciendo mucho más positivas las valoraciones que desde hace muchos años tiene Arnaldo Otegi con 88% de conocimiento, una valoración media de 4.5 y una valoración entre sus votantes de 7.9. Incluso son valoraciones mejores que  las de el propio Urkullu.

  • ¿Estas valoraciones sirven para influir en la percepción de victoria de una opción política concreta?

A esta pregunta solo podemos responder con un si pero no tanto como nos pensamos. Y añadimos, menos en el caso vasco. La cantidad de factores que influyen en la percepción de victoria es tanta que minimizan muchísimo el impacto de las valoraciones. Por ejemplo:

eusko-gv

La valoración del gobierno vasco (el elegido en 2012) era sobre todo positiva. Incluso tan solo un 30% de los votantes de EH Bildu lo valoran como negativo y la nota media de estos es de 4.8 (rozando el aprobado). Esto minimiza el impacto sobre la percepción de victoria que tienen las valoraciones de la clase política y más cuando el titular principal de los grandes medios hacia mención a un descenso de los deseos de independencia de la ciudadanía vasca.

Este es solo un ejemplo que ilustra muy bien a que nos referimos. Las encuestas se observan en su totalidad, no pregunta por pregunta y para eso hay que saber leer las encuestas y sus resultados.

Para terminar, nos gustaría comentar algo que viene a ser recurrente cada vez que el Euskobarometro publica sus estudios. Las criticas, superficiales en muchos casos, son habituales entre sectores de militantes y sus redes sociales. Aquí nadie se libra. Si los resultados son malos para la formación a la que representan, las criticas al método y a los responsables del estudio son demoledoras. Si favorecen todo cambia. Parece, incluso que Euskobarometro es el responsable de que a los partidos les vaya mal. Esto si que es liderazgo.

Para nosotros el Euskobarometro puede ser mejorable desde muchos aspectos pero siempre teniendo en cuenta y respetando la profesionalidad de sus trabajadores y responsables que se cimienta en muchos años de experiencia.

depositphotos_27292969_s-300x200

Gasteizko  Harresiagatik  epaitzera  deituta  zeuden  8  gazteen  aurkako  epaiketa,  sententziaren  zain

Gasteizko Harresiagatik epaitzera deituta zeuden 8 gazteen aurkako epaiketa, sententziaren zain


Gasteizko Harresiagatik epaitzera deituta zeuden zortzi gazteak ez dira epaiketara aurkeztu. 2015eko maiatzaren 17ko Gasteizko Herri Harresian parte hartu zuten zortzi lagun epaitu behar zituzten Gasteizko epaitegietan. Gasteizko Harresiak elkartasun ekonomikorako deia egin du.

unknown-2

Hala Bideo hauetako bi gazterekin egon da. Auziperatuek, 2010eko gazteriaren aurkako polizia operazioa ekarri dute gogora. Ostean, Herri Harresian Ertzaintzaren jarrera salatu dute; desobedientzia ekimenekin jarraituz, epaiketara ez aurkeztea erabaki dute zortziek. Urrian beste bi gazte epaitu zituzten –akordioa lortu ostean, ez zituzten espetxera eraman baina isuna ordaindu behar izan zuten–, baina oraingoan, Igarki De Robles eta Aiala Zaldibar gasteiztarrak eta Ibon Esteban nafarra babesteko kateatu zirenen kontrako epaiketaren txanda zen. Guztira, fiskaltzak, 75 hilabeteko espetxe zigorra eskatzen du gazteentzako: 9 hilabete zortzietako zazpiri eta urtebete zortzigarrenari, aurrekariak izateagatik. Azken honek “arrisku erreala” dauka espetxeratua izateko.

Gasteizko Harresiak, 2015eko Herri Harresiko isunei aurre egiteko elkartasun ekonomikorako deia egin du, kontu korronte bat irekiz honetarako.

czjozvawgaiplx3

[Iritzia]  ‘Bizi  baldintza  duinen  alde  borrokan’  –  Villepinte  SOS

[Iritzia] ‘Bizi baldintza duinen alde borrokan’ – Villepinte SOS

15541217_1236382989741580_8716830300979543902_n


‘Bizi baldintza duinen alde borrokan’

-Igor Uriarte eta Arkaitz Agirregabiria, Villepinteko Euskal Preso Politikoak-

Kaixo Euskal Herria,

Villepinten espetxeratuak gauden eta EPPK osatzen dugun kidegoaren artean, bi preso gara: Arkaitz Agirregabiria eta Igor Uriarte. Gutun honen bitartez, gure egoeraren berri eman nahi diogu euskal jendarteari.

Duela urtebete, zuzendaritza talde berria heldu zen Villepintera, eta haien etorrerarekin batera, gure kolektibo «txikiaren» kontrako erasoak hasi ziren. Urteetan zehar, espetxe honetatik igarotako hainbat kideren borrokaren ondorioz lortutako bizi eta bisita baldintzak bertan behera uzten saiatu ziren. Borrokaldia hasi genuen espetxe barnean, txapeoak, blokeoak, ta mitard-aldiak… Eta Euskal Herriko hainbat txokotatik elkartasun beroa jaso genuen gutun bidalketa masiboen bitartez. Guztien artean, gure eskubideen murrizketa zuzendaritzak nahi zuena baino txikiagoa izatea lortu genuen, eta horren ondorioz, bisita baldintza duinak mantendu genituen. Hala ere, ordutik aurrera, gure egunerokotasuneko bizi baldintzen inguruan tantaka etorri diren eskubide murrizketak jasan behar izan ditugu; hona hemen adibide batzuk:

-Osasunari dagokionez: Dutxa medikala baliogabetu ziguten. Medikuaren ziurtagiria izateak egunero dutxa hartzea ahalbidetzen zigun, orain astean hiru aldiz hartu dezakegu soilik. Zerbitzu medikaleko espezialista desberdinekin harreman zuzena izateko arazo itzelak ditugu. Behin eta berriz idatzi arren, gure gutunek non amaitzen duten ez dakigu.

-Aktibitateei dagokienez: Patioko ordutegiak (lehen 3 ordu, orain 2.30) eta kirola egiteko ordutegiak (lehen 4 ordu, orain 3) murriztu dituzte. Bestelako instalazio eta baliabideetara (liburutegia adibidez) aukera izateko faktuzko ukazioa. Ikasketa zerbitzuetara heltzeko hamaika traba, aktibitate murrizketak…

-Komunikazioari dagokionez: Modulo barneko telefono kabina erabiltzeko zailtasun izugarri eta konstantea, gutunen atzerapen injustifikatua (lehen 10-15 egun, orain hilabete bat, bost aste).

-Kantina zerbitzuari dagokionez: GEPSA enpresa pribatuaren zerbitzu eta gestio oso eskasa, «cantine extérieure» delakoa ez da existitzen, janariaren kalitate eta kantitate murrizketa, berau banatzeko baldintza anti-higienikoak…

Eta guzti honi, gure bizi baldintzek jasan duten azken erasoa gehituko diogu, elkarren artean ziega konpartitzeko inposaketa. «Maison d’Arrêt»-ak, prebentibo egoeran dauden presoak jasotzen ditu hein handi batean, posible da zigor txikiak (urte bat, bi edo hiru) jaso dituzten kondenatuak jasotzea ere, baina orokorrean trantsizio espetxeak direla esan genezake. Inolaz ere ez daude eraikiak presoak baldintza hauetan luzaroan mantentzeko. Euskal presoek ordea, urte luzeak pasatzen ditugu bertan. Batazbeste 21 ordu pasatzen ditugu 9 metro karratu ez dituen ziegetan, eta urte horietan zehar bizi baldintza duinak izateko ezinbestekoa zaigu ziega indibiduala mantentzea.

Estatu frantsesean gertatutako ekintza yihadisten ostean, estatuak eskubide eta askatasunak murrizteko joera izan du segurtasunaren izenean. Estatuaren mugetatik kanpo gerra egin eta estatu barnean langileria klasea disziplinatzen dute, euren eskubideak erasotuz. Beraien balizko zuzenbide estatua eszepzio estatuan bihurtu da, eta horren isla nagusia espetxeetan topatzen dugu.

Prebentibo bezala gauden espetxeetan, gainpopulazioak zenbaki argiak dauzka: 33.263 preso jasotzeko kapazitatean 46.705 preso gaude. Hau da Giza Eskubideen Karta bultzatu zuen estatuaren presondegietako egoera lotsagarria. Estatuak eta bere kartzeleroek ez dute inongo interesik egoera honi amaiera emateko, espetxeak negozio publiko/pribatuak bihurtu dira: geroz eta preso gehiago, geroz eta etekin handiagoa ateratzen dute, ondoren, hemen ez inbertitzeko.

Egoera honen aurrean, presoak gara limiteak ezartzera behartuak gaudenak gure eskubideak eta duintasuna errespetatuak izan daitezen. Horregatik ukatu gara ziegan bikoiztuak izatera. Argitu nahiko genuke 1958az geroztik, legedia frantsesak ziega indibiduala izateko printzipioa jasotzen duela, nahiz eta orokortasunean inoiz ez den errespetatua izan. Euskal preso politikoek borrokaren bitartez lortu izan dugu eskubide hori.

Jarraian datorren testua, espetxean egin ziguten diziplina komisioan eta zuzendaritza koadroaren aurrean esandakoak biltzen ditu:

«Hona gatoz azken aldiz ziegan bikoiztuak izateko errefusa azaltzera, adieraztera. Espetxeetako gainpopulazioa 2010. urtetik ezagutzen dugun egoera bat da, eta egoera hori arinagotik ere existitzen zen. Koltxoi batekin lurrean behartua dagoen jendea, txabolo kideen arteko borroka ta liskarrak… 2016ko azaroan gaude eta egoera hauek arruntak izaten jarraitzen dute, espetxea den azpi-mundu honetan.

2016Ko azaroan eguneratutako Pariseko Direkzio Interregionaleko datu batzuk emango ditugu: Fleury-Merogis bere kapazitatearen %154eko gainpopulazioan, Nanterre %174,8an, Osny %156,5ean, Villepinte %184,7an, Bois d’Arcy %178,8an, Fresnes %184,9an, eta Meaux %185,7an. Direkzio Interregionalaren arabera, 1.422 pertsona dira lurrean lo egitera behartuak direnak. Pariseko «Maison d’Arrêt»etan, prebentibo dauden pertsonentzako kapazitate operazionalak, 7.050 preso hartzeko gaitasuna dute, eta 11.751 preso gaude, %166,7ko gainpopulazioarekin.

Estatu frantsesak eta gaizki deituriko justizia ministerioak, preso bakoitzaren eskubideak urratzen ditu eta gizaki bezala ditugun limiteetara bultzatzen gaitu. Egoera hau aspalditik luzatu izanak, arrazoi bakarra duela esan genezake: estatu frantsesean preso gaudenen bizitza eta duintasunak ez dio axola. Eraiki nahi duten gizartearen soberakina gara, eta espetxeetako hormen alde honetan gertatzen dena hemen gelditzen da, inori ez zaio axola. Urte luze hauetan, justizia aplikatzeko ardura izan duten hainbat pertsonalitatek ezikusiarena egin dute estatu frantseseko egoera gizagabearen aurrean.

Villepinten gauden bi euskal preso politikoak zigortuak gaude gure ziega indibiduala errespetatzea aldarrikatzen dugulako (orain arte beti izan dugu ziega propioa gure perfilagatik), gure duintasuna errespetatua izan dadin aldarrikatzen dugulako, zuen legeak betetzea eskatzen dugulako. Ziur gaude, kontabilitate mailan, espetxe hau inoiz ez dela izan hain errentagarria. Inoiz ez dituelako izan hainbeste kontsumitzaile. Nola da posible presoen eskubideak behin eta berriz urratuak diren egoera honetan administrazioak eta enpresa pribatu batek etekinak ateratzea? Lotsagarria iruditzen zaigu.

Presoak zenbaki bihurtu gara, bat dagoen lekuan bi sartu behar dira, bi dauden lekuan hiru, eta hiru dauden lekuan lau, eta hau ez da gelditzen. Preso gauden pertsonak zenbaki edo merkantzia hutsa bihurtzen garenean, egoera oso larri batera heldu garela esan nahi du, eta Zuzendariorde Anderea, egoera honen ardura estatuarena da, zurea da, inoiz ere ez presoena, ziegan bakarrik egon ala ez. Preso bati, beste batzuk lurrean lo egin behar dutela jakinda, berari ziegan bakarrik egotea lotsarik ematen ez dion galdetzea, Zuzendari Nagusiak, Madame Poplinek egin zuen bezala, hori hipokresia hutsa da. Boterez itsuturik zaudete, eta gure duintasuna eta oinarrizko eskubideak defendatzen ditugula ahazten duzue. Gutako batek sei urte ta erdi pasa ditu zeldan bakarrik, egunero 21 orduz, 9 metro karratu ez dituen ziega batean itxia (9 metro karratu horiek kendu litera, armairua, komuna, iturriak, mahaiak okupatzen duena), gure etxetik 950 kilometrotara, gure bikoteekin inongo intimitaterik izan gabe…

6 urte terdiz eta 3 urte terdia, gutako bat DPS (preso bereziki zelatatua, euren legeen arabera, ziegan bakarrik egon beharko lukeena segurtasunagatik), 6 urte terdi ta gero prebentibo bezala daramatzanak oraindik. Urtebete itxoin behar du berriz ere epaitua izateko, Europako Giza Eskubideen Epaitegiak Estatu frantsesa zigortu du bere prebentibo egonaldi injustifikatuagatik. Bai Zuzendari Anderea, gutako baten eskubideak urratuak izan direla EGEEak ebatzi du nahiz eta hori ere ez zaizuen axola. Honekin zera esan nahi dugu, espetxeetako baldintzarik gogorrenak ongi baino hobeto ezagutzen ditugula, nahiz eta jakitun garen beste batzuk denbora batez lurrean lo egin behar dutela.

Estatu frantsesean posible da 10 egun, hilabete bat edo hiru betetzeko sartzea. Gu hemen gelditzen gara. Zuzendari Anderea, maila berean jarri nahi bagaituzue zuen ikuspuntua da, guk beste modu batera ikusten ditugu gauzak. Nork pentsatzen du gure egoerari buruz?

Zuek ez, argi dago. Zuen erabakia inposatzera etorri zarete gure egoera zein den kontutan hartu gabe, indarrez etorri zarete zuen eskubidea dela predikatuz, noski. Kontziente zarete bi ohe gehiago izateak ez duela sistemak berak duen arazo estrukturala konponduko, baina hala ere egin duzue, elkarrizketarik gabe, errespeturik gabe. Zuzendariorde Anderea saiatu zen guri sinestarazten ez genuela inongo eskubiderik hemengo pertsonalaren aginduak ez betetzeko, eta azaldu genion guk jasotako aginduak beti betetzen genituela salbuespen bakarrarekin: gure duintasunaren kontrakoak ez izatea.

Erantzun zigun nahiz eta gure duintasunaren kontra izan, ez genuela eskubiderik ukatzeko, eta gure erantzuna argia izan zen: “bai Zuzendariorde Anderea, eskubidea daukagu.

Espetxean askatasuna kentzen zaigu, ez erabakiak hartzeko askatasuna ondorioak asumitzen baditugu, eta euskal preso politikoek beti egin dugun gauza bat da. Zuek zarete gaixotua dagoen justizia sistema honen ondorioak asumitzen ez dituzuenak, espetxeak inongo limiterik gabe betetzen jarraitzen eta jarraituko duzuelako. EGOERA HAU AMAITU EGIN BEHAR DA!”

Gu ez baldin bagara defendatzen, ez duelako inork egingo. Gure eskubideak defendatzen ditugu ahal dugun modu bakarrean, agindu horiei kasurik egin gabe, biolentzia edo indarkeriarik gabe, irainik gabe, baina argumentuekin, eta jarrera sendo batekin. Beste behin ere eskatzen dizuegu gure zelda indibiduala errespetatzea, hemen edo beste espetxe batean, gure gainerako kideek bezala, Fresnesen, Fleuryn, Osnyn eta Meauxen ziega indibidualak errespetatuak baitira.»

Momentuz, arazo hauek Villepinten espetxeratuak gauden bi kideei eragiten digu zuzen zuzenean. Gainontzekoek zeharka jasotzen dute gainpopulazioaren eragina eta momentuz euren ziega indibiduala mantentzeko arazorik ez dute izan, baina badakigu ere euskal preso politikoen bizi baldintzen egoera orokorrean kaskartzen ari dela etengabe eta egunez egun. Horregatik, euskal jendartea animatu nahi dugu preso gaudenon eskubideak defendatzeko iniziatibetan parte hartzera: gaixo dauden presoak, 70 urtetik gorakoak, 3/4ak beteta dituztenak, kidegoarengandik isolatuta daudenak, bizi baldintzengatik borrokan daudenak… eta nola ez gure etxeratzea aldarrikatzen dutenak, badago zer egin. Kolektiboaren eta euskal jendartearen arteko elkarlana izango da askatasunera eramango gaituen gakoa. Beraz animo! Guztion konpromiso eta borrokaz lortuko dugulako!

Amaitzeko, Euskal Herri osoari deia luzatu nahi diogu urtarrilaren 14ean Sarek antolatutako manifan parte hartzera eta Bilboko kaleak betetzera joan dadin, eta horren ostean ere dinamika desberdinetan inplikaturik jarraitzeko, presoak eta Euskal Herria askatu arte.

Jo ta ke, aurrera bolie! AMNISTIA ETA AUTODETERMINAZIOA

Villepinteko EPPK, 2016ko abenduan


Kaixo Euskal Herria,

Somos Arkaitz Agirregabiria e Igor Uriarte, dos presos pertenecientes al EPPK encarcelados en la prisión de Villepinte, y mediante este escrito queremos informaros de cuál es nuestra situación. Hace ahora un año llegó una nueva Dirección a Villepinte y comenzaron una serie de ataques en contra de nuestros derechos. En aquella ocasión pretendieron arrebatarnos las condiciones de visitas que, tras años de lucha habían conseguido nuestros kides. Gracias a la lucha llevada a cabo por nosotros dentro de la cárcel ( txapeos, bloqueos, mitard) y a la solidaridad recibida desde Euskal Herria a través de un envío masivo de cartas, conseguimos que ese recorte fuera menor del que pretendía la Dirección, y mantuvimos unas condiciones dignas de visitas. Sin embargo, ese recorte de derechos ha continuado gota a gota, afectando a nuestras condiciones de vida cotidiana, pudiendo subrayar como ejemplos:

· En cuanto a la salud: nos negaron la ducha médica. Ese certificado médico nos permitía duchas a diario, y ahora podemos hacerlo solamente 3 días a la semana. Tenemos grandes dificultades para concertar citas con los diferentes especialistas del servicio médico. No sabemos donde se pierden los correos que demandan esas citas.

· En cuanto a las actividades: nos han restringido los horarios de patio ( antes 3 horas, y ahora 2 horas y media) y de deporte ( antes 4 horas y ahora 3). Negación de facto para acceder a diferentes instalaciones (como la Biblioteca) y recursos. Dificultades para acceder al Servicio escolar, recorte de actividades…

· En cuanto a la comunicación: dificultad constante para acceder a la cabina telefónica del módulo, retraso injustificado del correo (antes 10-15 días, ahora 1 mes -5 semanas).

· En cuanto al servicio de cantina: gestión y servicio deficiente de la empresa GEPSA, ausencia de la denominada «cantine extérieure», deterioro de la cantidad de las comidas, condiciones antihigiénicas a la hora de repartirla…

Y a esto hay que añadir el último ataque a nuestras condiciones de vida, la imposición de compartir celda. Las «Maison d’Arrêt» reciben fundamentalmente a personas en régimen preventivo, si bien es posible también que en ellas cumplan condena personas con penas pequeñas (1, 2 o 3 años), pero en general podemos decir que son cárceles de tránsito. En ningún caso están acondicionadas para mantener a los presos durante largos periodos. Sin embargo, los presos pasamos largos periodos. Pasamos 21 horas en celdas que ni siquiera llegan a los 9m² y durante estos años, nos es indispensable mantener una celda individual para asegurar unas condiciones de vida dignas.

Después de las acciones yihadistas en el Estado Francés, este Estado ha aprovechado la situación para recortar derechos y libertades con el argumento de la seguridad. Hacen la guerra fuera de sus fronteras y disciplinan a la clase trabajadora en el interior, recortando sus derechos. Han convertido su súper-«Estado de Derecho» en Estado de excepción, y el reflejo fundamental de ello lo encontramos en las prisiones. En las cárceles en las que estamos como preventivos la sobre-población refleja números evidentes. Hay 46.705 presos, cuando la capacidad es de 33.263. Esta es la vergonzosa situación en las cárceles francesas de un Estado que presume de ser el impulsor de la Declaración de los Derechos Humanos. El Estado y sus carceleros no tienen ningún interés en poner fin a esta situación. Las cárceles se han convertido en negocios publico-privados. Cuantos más presos haya, más beneficio obtienen. Ante esta situación los presos nos vemos obligados a poner límite a estos abusos, a fin de que nuestros derechos y nuestra dignidad sean respetados. Por ello, nos hemos negado a ser doblados en nuestras celdas. Es necesario aclarar que desde 1958, la ley francesa recoge el derecho a tener una celda individual, si bien en general, ese principio no ha sido respetado. Los presos políticos vascos conseguimos que se respetase este derecho a través de la lucha.

A continuación exponemos el texto que leímos ante un miembro de la Dirección en una de las Comisiones Disciplinarias.

«Comparecemos ante esta Comisión para explicar los motivos de nuestro rechazo a ser doblados en la celda. La sobre-población en las cárceles es una situación que conocemos desde el 2010, pero que viene sucediendo desde muchos años antes. Gente que se ve obligada a dormir en el suelo, peleas entre quienes comparten celda… Estamos a noviembre de 2016 y estas situaciones continúan siendo habituales.

Vamos a detallar una serie de datos ofrecidos por la Dirección Interregional de París, este mismo mes de noviembre de 2016. Fleury-Merogis tiene una sobre-población del 154%, Nanterre del 174,8%, Osny del 156,5%, Villepinte el 184,7%, Bois d’Arcy el 178,8%, Fresnes 184,9%, Meaux el 185,7%. Según esa misma fuente son 1.422 personas las que deben dormir en el suelo. En las cárceles para preventivos de París, hay una capacidad operacional para 7.050 presos y hay 11.751, lo que supone un 166,7% de sobre-población.

El Estado francés y su mal llamado Ministerio de la Justicia vulneran los derechos de cada preso y nos lleva a límites que como seres humanos tenemos. El que esta situación se alargue desde hace mucho refleja que al Estado francés no le importa la vida de las personas presas. Somos los que sobran en la sociedad que quieren imponer y lo que pasa a este lado de los muros de las cárceles se queda aquí, a nadie le importa.

Durante estos largos años, diferentes responsables en aplicar la Justicia han permanecido indiferentes ante esta situación inhumana. Los dos presos políticos encarcelados en Villepinte estamos castigados porque reivindicamos nuestro derecho a permanecer en celda individual (hasta el momento, siempre hemos tenido celda individual debido a nuestro perfil). Porque reivindicamos que nuestra dignidad sea respetada, porque pedimos que cumpláis vuestra ley. Estamos convencidos que esta cárcel es a esta hora más rentable que nunca, porque jamás había tenido tantos «consumidores». ¿Cómo es posible que ante esta continua vulneración de derechos, la administración y una empresa privada obtengan beneficios? Nos parece lamentable.

Los presos nos hemos convertido en números. Donde hay uno hay que meter dos, donde hay dos hay que meter tres; y donde hay tres, cuatro… Cuando las personas que estamos presas nos hemos convertido en meros números y mercancía creemos que hemos llegado a una situación muy grave. Y señora Directora, la responsabilidad de esta situación es del Estado, es suya, en ningún caso de las personas presas, permanezcan o no sólas en la celda. Preguntar a un preso si no le da vergüenza estar sólo en su celda mientras otros presos duermen en el suelo, como hizo la Directora Senora Poplin, es pura hipocresía. Estáis cegados de poder y olvidáis que defendemos nuestros derechos y nuestra dignidad.

Uno de nosotros ha pasado ya 6 años y medio sólo en la celda, 21 horas encerrado en un espacio que no llega a 9m² (a esos 9m² hay que restarle el espacio de la cama, el váter, el armario, la mesa y el lavabo), a 950 km de nuestra casa, sin posibilidad alguna de intimidad con nuestras parejas. Uno de nosotros esta calificado como DPS (preso especialmente vigilado, que debería estar por razones de seguridad sólo en su celda), y después de 6 años y medio en preventivo aún debe esperar un año para volver a ser juzgado, y el Tribunal de Derechos Humanos ha sancionado al Estado francés por el prolongado e injustificado periodo que le ha mantenido en preventivo.

Sí, señora, el Tribunal de Derechos Humanos de Europa ha sentenciado que los derechos de uno de nosotros han sido vulnerados, pero eso también os da igual. Con esto queremos decir que conocemos bien las duras condiciones de las cárceles aunque sabemos que hay personas que deben dormir en el suelo durante un tiempo. En el Estado francés pueden encarcelarte para cumplir algunos días o algunos meses. Nosotros nos quedamos aquí. Señora Directora, si nos quiere poner a todos al mismo nivel es su punto de vista, nosotros vemos las cosas de otra manera. ¿Quién piensa en nuestra situación? Ustedes no, está claro.

Habéis venido a imponernos vuestra decisión sin tener en cuenta nuestra situación. Habéis venido por la fuerza, predicando que es vuestro derecho. Sois conscientes de que dos camas no van a solucionar un problema que es estructural. Pero aun así lo habéis hecho sin diálogo, sin respeto. La Subdirectora intentó convencernos de que no teníamos ningún derecho a desobedecer las ordenes del personal de la cárcel, y le respondímos que acataremos esas órdenes con el límite de que no atenten a nuestra dignidad. Nos respondió que aunque fuera contra nuestra dignidad no teníamos derecho a desobedecerlas y nuestra respuesta fue clara: “Sí Señora Subdirectora, tenemos derechos. En la cárcel se nos arrebata la libertad, no la libertad de tomar decisiones si asumimos las consecuencias, y eso es algo que siempre hemos hecho los presos políticos vascos. Vosotros sois quienes no asumís las consecuencias de este sistema de Justicia enfermo, porque seguís y seguiréis llenando las cárceles sin ningún límite, ESTA SITUACIÓN DEBE ACABAR!

Porque si no somos nosotros quienes defendemos nuestros derechos nadie lo hará. Defendemos nuestros derechos de la única forma posible, desobedeciendo las órdenes que no respetan nuestros derechos, sin violencia, sin ofensas, pero con argumentos y actitud firme. Le volvemos a solicitar una vez más que respete nuestro derecho a una celda individual, aquí o cualquier otra cárcel, como al resto de nuestros kides, ya que en la misma situación, en Fleury, Fresnes, Osny y Meaux este derecho es respetado».

De momento, este problema nos afecta a los dos kides encarcelados en Villepinte. El resto de kides tienen que soportar de otras maneras la sobre-población, aunque de momento mantienen su derecho a permanecer en celda individual. Pero sabemos que en general las condiciones de vida de los presos políticos vascos están empeorando día a día. Por eso queremos animar a la sociedad vasca a tomar parte en las diferentes iniciativas en favor de los derechos de los presos y presas enfermo/as, aquellos aislados del resto de kides, aquellos que luchan por sus condiciones de vida… y cómo no, aquellas dinámicas en favor de nuestra vuelta a casa. La acción conjunta entre el Colectivo y Euskal Herria es la clave para ir avanzando. Así que ánimo! Pues mediante el compromiso y la lucha lo vamos a conseguir!

Por último, queremos hacer un llamamiento a toda Euskal Herria a participar en la manifestación del 14 de enero de 2017 organizada por Sare llenando las calles de Bilbo y a seguir activándose a partir de esa fecha en dinámicas a favor de la libertad de nuestro pueblo y de nuestra vuelta a casa.

JO TA KE! Aurrera Bolie!! AMNISTIA ETA AUTODETERMINAZIOA

Prisión de Villepinte, diciembre de 2016

Zapiz  zapi,  ehunka  lagunek  dispertsioaren  amaiera  eskatu  dute  Etxeratek  Gasteizen  antolatutako  Zapi  Katean

Zapiz zapi, ehunka lagunek dispertsioaren amaiera eskatu dute Etxeratek Gasteizen antolatutako Zapi Katean

Giza Eskubideen Nazioarteko Egunean, eskubide guztiak bermatuta ez daude gogoratu dute euskal preso, iheslari eta deportatuen senideek Gasteizen. Ajuria Enean hasi eta Katedral Berrian amaitu da Etxeratek antolatutako zapi katea, Eusko Legebiltzarretik pasata. Ehundaka lagun hurbildu dira.

 

czt8sn4wqaarusa-jpg-large

Pertsona bat, zapi bat. Zapi bakoitzean ·”Dispertsioa Stop” irakurgai. Iruñean eta Baionan egin bezala, Etxeratek giza eskubideak bermatzen ez direla gogorarazi die instituzio nagusiei. Adin guztietako herritarrak batu dira katera, gaur, asteburua izanik, senide eta lagun askok bisita zuten arren. Ekitaldiaren aurretik, Eusko Legebiltzarra inguratu dute hurbildutakoek.

Ekitaldian, euskal preso, iheslari eta deportatuen senideek hartu dute hitza. Elkartearen beraren kriminalizazioa salatzeaz gain, senide eta lagunen, euren senide presoen eta orokorrean, euskal gizartearen eskubideak bermatuta ez daudela gogoratu dute. “Non daude gure eta gure senideen eskubideak?”. Larriki gaixo dauden presoak jipoituak izan direla ohartarazi dute – Ibon Iparragirren aurkako azken erasoaren salaketa -, eta asteburuz asteburu, istripuak errepikatzen direla: 20 baino gehiago azken urtean eta azkenengo kasuan 8 lagunena, furgoneta batean bisitara zihoazenean. Etrokizuna bakean eraikitzeko deia egin dute, “senideok egin dugun apostua bezala”.

 

*Suelta La Ollak, Etxerateko bozeramailea den Urtzi Errazkini egindako elkarrizketa, zapi katearen aurretik:

ETXERAT organiza el 10 de diciembre cadenas de pañuelos por los derechos de los presos

 

 

[Iritzia]  “BDZ,  zilegitasuna  irabazita  duen  ariketa  internazionalista”  –  Igor  Goikolea  –

[Iritzia] “BDZ, zilegitasuna irabazita duen ariketa internazionalista” – Igor Goikolea –

“BDZ, zilegitasuna irabazita duen ariketa internazionalista”

– Igor Goikolea –

 

Abenduaren 29an Maccabi Tel Aviv saskibaloi talde israeldarra Gasteizen egongo da, Euroligako partida jolasteko Baskoniaren aurka. Urte askotan zehar, boikota egin zaio talde honi: manifestazioak, kontzentrazioak, mural zein ikurrinak zelaian bertan … Hala ere, ez da beti erraza izan. Ezin ahaztu Mossadek Araba Arena zelaia goitik behera hartu zuenean eta Daviden bi izar zelaian jarri zituen hura; probokazioa ere presente izan da Gasteizen. Probokazioa eta inpunitatea.

baskonia-estadio-02

Boikot hau ez da Gasteizko zeozer zehatza izan, mundu mailako Palestinarekin elkartasunez abiatutako “BDZ” kanpainaren baitan kokatu behar ditugu ekimenok: Boikot, Desibertsio eta Zigor kanpaina. Izan ere, nazioartean egin dezakegun ekarpen internazionalista nagusietako bat (nagusia ez bada) da BDZ.

Urte batzuk pasatu dira jada Israelgo Estatuaren aurkako boikot, desinbertsio eta zigorren aldeko kanpaina martxan jarri zenetik, Hego Afrikako “Apartheid” erregimena nazioartean isolatzeko kanpaina luzearen eredua hartuta. Beraz, ez da Palestinan asmatu, historia dauka. Palestinako 170 erakundek bultzatu zuten, Palestinako espektro politiko osoak sostengatuz, ezberdintasun ideologikoen gainetik. Zalantzarik gabe, kanpaina hau herri palestinarrak berak bere borrokaren aldeko mugimendu solidarioei eskaintzen dien tresna da.

Kanpainak hiru ardatz nagusi ditu:

– Boikota. Produktu eta zerbitzu israeldarrei boikota, akademia- eta kultura-boikota barne. Azken honek, Estatu israeldarra nazioartean Estatu moderno eta demokratiko bezala promozionatzeko, akademikoek, artistek eta kirolariek daukaten paper berezia salatzen du. Ekimenak ez du bilatzen boikota era pertsonalean. Estatu sionistaren enbaxadoreak bezala aritzen direnei bideratuta dago. Euren ustezko aktibitate aseptikoaren atzean Estatu horren finantzazioa eta sostengua jasotzen dutenak eta Israelen irudi positiboa zabaltzera eta okupazioren gaia ekiditera konprometitzen dituzten klausula bereziak sinatzen dituztenei dago bideratuta, hain zuzen ere.

– Desinbertsioa. Herri palestinarraren eskubideen zapalkuntzan parte hartzen duten enpresen finantziazioa, beren produktuen erosketa eta zerbitzuen kontratazioa bertan behera uzteko bideratuta, bai sektore publikotik baita pribatutik ere. Desinbertsio kanpainaren adibide nagusiak Veolia, Alstom edo Eden Springs enpresen aurka burututakoak dira.

-Zigorra. Nazioarteko instantzietan Estatu sionista zigortua izan dadin bideratuta.

2005ean, jendarte palestinar zibilaren deialdian jaso zen: “Estatu israeldarrak Herri palestinarraren autodeterminaziorako eskubidea onartu arte BDZ kanpaina mantenduko da”. Gainera, honetan sakontzeko deia egin zuten orduan, “okupazioa eta kolonizazioa bukatu, harresia desegin, Estatu Israeldarraren barruan dauden palestinarren eskubideen berdintasuna onartu eta errefuxiatu palestinarren buelta bideratu arte”.

Kanpainaren helburua desitxuratzeko saiakera batzuk egon dira, baina, zorionez, ez du nazioarteko eragile guztien babesa izan. Gehien erabilitako akusazioa antisemitismoarena izan da, Europako populazioaren zati handi batek judutarrekiko duten erruduntasun eta zor historikoaren sentimenduaz baliatuz. Okupazioa bera desitxuratzeko argudio errazena da hau. Hala ere, kanpainaren bultzatzaileek oso argi azpimarratu dute: “kanpainak ez du zer ikusirik erlijio kontuekin. Zapaldutako herri baten eskubideen aldeko borrokarekin dauka zerikusia”. Ezin dugu ahaztu zapalketaren erantzulea Estatu Sionista bera dela, judaismoa bere oinarri nagusi bezala ezartzen duen heinean. BDZ bultzatzen dutenen artean erakunde eta pertsona ez erlijiosoak baita fede ezberdinetakoak ere badaude, judutarrak barne.

Zilegitasuna kentzeko saiakerek ez dute ekidin aurrerapauso garrantzitsu batzuk ematea. Entitate publiko batzuek Veolia eta Alstomekin sinatzear zituzten milaka milioi euroko kontratuak bertan behera uztea adibide nagusietako bat da, enpresa frantses hauek Jerusalem eta kolonia sionisten arteko tranbia – linean parte hartzeagatik. G4S segurtasun enpresa britainiarraren kontratu galerarena ere adibide argia da: kartzela-sistema sionistari eta check-point sareari hornikuntza emateagatik boikotetatu dute. Co-Operative Group supermerkatuetan sare britainiarrak produktu israeldarrak inportatzeari utzi behar izan zion ere.

Akademia – eta kultura – boikotari dagokionez, Pink Floyd edo Stephen Hawking bezalako izen handiek Israelen emanaldiak bertan behera uztea erabaki zuten, BDZren zabaltzea eta ikuspena handituz. Kanpainak hartu duen garrantziaren beste adierazle bat Kanpo Harremanetarako Ministerioan kudeatzetik (nagusiki Israelen aldeko nazioarteko propagandaren finantziazioa handitzen) Alderdi Estrategikoen Ministerioaren kontu bat izatera pasatu izana da.

Emaitza zehatz hauek erakusten dute, seriotasunez eta iraunkortasunez garatuta, boikota tresna eraginkorra dela. Estatu sionista oso boteretsua da militarki baina ez dago prestatuta halako borroka molde honi aurre egiteko. Horregatik jarri dira behin baino gehiagotan urduri Gasteizko erakustaldi internazionalisten aurrean. Palestinan bertan, argi adierazi diete bertaratutako brigadistei: “BDZri esker Israelekiko negozioak finantza-arrisku bat izaten hasi dira”. Poztekoa.

Argi izan behar dugu. Garatu dezakegun Palestinarekiko elkartasunik eraginkorrena, herritik herrira elkartasun – harremanak eraikiko lituzkeen Euskal Herri libre bat lortzea da, zalantzarik gabe. Ostean, nola ez, BDZ kanpaina bultzatzea da. Herri palestinarraren gehiengoaren deialdiaria erantzutea da kontua, begirada epe ertain – luzean jarrita, arlo guztietan (ekonomia, diplomazia, kultura, kirola, hezkuntza, ikerkuntza…) arituz erregimen sionista nazioartean isolatzeko. Hain zuzen ere, herri palestinarraren kanporatzean, okupazioan eta Apartheid-ean oinarritzen den erregimen espantsionista eta arrazista. Bakarrik modu honetan gatazka historiko honi irtenbide bat emango zaio, era berean, inperialismo estatubatuarrak eta europarrak zonaldean duen eskuhartzea ahulduz. Abenduaren 29an, Gasteizen ere, “Israeli Boikot”, ez dago beste aukerarik.

4707320131015052547073

Espainiako  Konstituzioaren  egunean  independentzia  aldarrikatu  du  Ezker  Abertzaleak

Espainiako Konstituzioaren egunean independentzia aldarrikatu du Ezker Abertzaleak


Abenduaren 6an, Espainiako Konstituzioaren eguna dute deituta Espainiako Estatuan. Hala ere, zonalde askotan ezer ez ospatzearen beharra aldarrikatu dute. Tartean, Euskal Herrian, Araban, Gasteizen edota egunean zehar normal funtzionatu duen Hala Bedi Irratian. 

#EzerEzOspatzeko traolarekin, Euskal Herrian zehar egin diren ekimenak daude ikusgai sarean, besteak beste, Gasteizen eta Arabako beste eskualde batzuetan ospatu diren herri-eskolak. Ezker Abertzaleak elkarretaratzea egin du Gasteizko Gobernu Militarraren parean, Leizaola plazan, performance batekin lagunduta. Konstituzio honek babesten duen frackinga, AHT-a, euskararen zapalkuntza, tortura edota prekatietatea salatu dute.

Ertzaintzaren beste identifikazio bat eta Mozal Legearen mehatxua

Bideoa grabatzen bukatu bezain laster, Ertzaintzak Hala Bediko kazetari bat identifikatu du Leizaola plazan bertan. Identifikazioaz gain, Mozal Legearekin mehatxatu dute kazetaria. Azken bi astetan Ertzaintzak Gasteizen identifikatzen duen bigarren kazetaria da. Azaroaren 25ean, guztira hiru pertsona identifikatu zituen Ertzaintzak Mozal Legearen aitzakipean. Hauetako bat Emakumeen Kontrako Indarkeriaren Aurkako Egunaren mobilizazio nagusia kubritzen ari zen bitartean. Gogoratu behar dugu, 2016ko ekaineren 22an, Eusko Jaurlaritzak Mozal Legea ez aplikatzeko “konpromisoa” hartu zuela Eusko Legebiltzarraren gehiengoak babestuta. 6 hilabete beranduago, argi dago, Gasteizen gutxienez, ez duela konpromisoa bete.

 

Tres  personas  identificadas  y  amenazadas  bajo  la  Ley  Mordaza  en  Gasteiz,  entre  ellas  un  periodista  de  Hala  Bedi

Tres personas identificadas y amenazadas bajo la Ley Mordaza en Gasteiz, entre ellas un periodista de Hala Bedi

La Ertzaintza identificó y amenazó con la Ley Mordaza a tres personas durante el transcurso de la movilización del 25 de noviembre en Gasteiz. Dos de ellas, en una performance de la manifestación; la última, un periodista de Hala Bedi que cubría la movilización.

unknownEn el final de la manifestación anual del 25 noviembre contra la violencia contra las mujeres, un grupo de feministas hizo una pequeña performance frente al Parlamento Vasco bajo el lema “Aski da! Ni una menos”. Antes del acto, dos de ellas fueron identificadas con la excusa de la “Nueva Ley de Seguridad Ciudadana”, más conocida cómo “Ley Mordaza”, obligándolas a cambiarse de acera.

La tercera persona identificada fue un periodista de esta casa, Hala Bedi Irratia. En mitad de la movilización, al igual que durante todo el recorrido, este sacó una foto a la cabecera de la pancarta dentro del seguimiento que estaba haciendo. En un momento determinado, la patrulla se paró e identificó al periodista supuestamente por haber sacado fotos a la patrulla, siendo amenazado también por la “Ley Mordaza”. Esta es la foto que sacó el periodista:

unknown-5

Dos cuestiones a destacar:

  • El periodista en ningún momento fotografió a la Ertzaintza.
  • A pesar de que no fue así, en ningún momento la “Ley Mordaza” prohibe fotografiar a policías y así lo han aclarado más de una vez los propios responsables políticos y policiales de esta ley. En todo caso, puede ser penado “el uso de estas”.

Cabe recordar al respecto que en junio del año 2016 el Parlamento Vasco se “comprometió a no aplicar la Ley Mordaza” en la Comunidad Autónoma Vasca. Meses después, queda claro que los diferentes organismos del Gobierno Vasco no están muy por la labor.

[Hala  Bideo]  Gasteiz  Hardcore  Crew  aurkeztu  dute

[Hala Bideo] Gasteiz Hardcore Crew aurkeztu dute

captura2016ko azaroaren 18an Gasteiz Hardcore Crew aurkeztu zen, Hardcore eszena Gasteiz mailan sustatzeko helburuarekin jaio dena. Goio eta Jorge elkarrizketatu ditugu, kolektiboaren hasiera, etorkizuna eta garatuko dituzten ekintzak azalduz. Akabera, Psikotropik, Drop!, Tres41 eta Flesh for Cannibals-en kontzertuekin amaitu zen gaua.

rthvEl día 18 de Noviembre de 2016 se presentó Gasteiz Hardcore Crew, colectivo nacido para promocionar la escena Hardcore a nivel de Gasteiz. Entrevistamos a Goio y a Jorge del colectivo que nos dieron una visión de los comienzos, futuro y actividades que proximamente llegarán a Gasteiz. La noche acabó con los conciertos de Akabera, Psikotropik, Drop!, Tres41 y Flesh for Cannibals.
Gasteiztik  #GaztEraiki:  «Gazte  boterea  fronte  guztietan  eraiki  behar  da»

Gasteiztik #GaztEraiki: «Gazte boterea fronte guztietan eraiki behar da»


Abenduaren 9, 10 eta 11n Euskal Herriko gazte mugimenduen topaketak egingo dira Barañainen, “Geure gainetik izarrak bakarrik” lelopean. Egun horietan, ehunka gazte elkartu eta euren bizitzaren arlo bakoitzean bizi duten sistema zapaltzaileari alternatibak eskainiko dizkiote: gazteok gazteontzako eraikitako proiektuak, autogestioan eta auzolanean oinarrituak. Elikadura burujabetzatik komunikaziora, eta aisialditik etxebizitzara, sorkuntza, euskara, feminismoa edota hezkuntza… euren bizitzen eta etorkizunaren jabe izateko.

Arloka banatutako hemezortzi proiektu dira amets horien isla zuzena. Batzuk aipatzearren, euskararen aldeko borroka indartzeko euskalduntze gida, gazteon lan baldintzak salatzeko bulego prekarioak edota komunikabide nagusiei aurre egiteko gazte telebista saioa. Proiektu horietako asko topaketetan aurkeztu eta martxan jarriko dira, beste batzuei forma emango diete topaketetan, eta seguru beste hainbat Barañaingo kaleetan bertan marraztu eta euren bide propioa egingo dutela topaketetatik aurrera.

Abenduaren 9tik 11rakoa ez baita prozesu baten bukaera izango, bide luze baten bihurgune baizik. Topaketetara hurbiltzeko, sarrera eskuratu eta webguean izena ematea beharrezkoa izango da. Azaroaren 30a izango da sarrera erosi eta izena emateko azken eguna. Euskal Herriko hainbat tabernetan daude salgai.

Gasteiztik ere deia luzatu diote gazte orori topaketetan parte hartu eta auzolanean Euskal Herrian gazte boterea eraikitzeko: feminismotik, jai eredutik, sorkuntzatik, etxebizitza eskubidearen aldeko edo prekarietatearen kontrako borrokatik, komunikaziotik…

INFO+ gazteokeraikitzen.topatu.eus

Hala  Beditik  elkartasun  ManiquiChallengea  Ahotsa.info  -rekin:  “Zuekin  gaude!  #GureAhotsa”

Hala Beditik elkartasun ManiquiChallengea Ahotsa.info -rekin: “Zuekin gaude! #GureAhotsa”

unknown-2Araban, Gasteizen eta Hala Bedi Irratian ManiquiChallengearen modara batu gara. Ahotsa.info-rekin elkartasunez, Arabako irrati libreenak elkartasun keinu hau eduki nahi izan du Nafarroan #GureAhotsa den hedabidearekin. Jasaten ari den kriminalizazioaren aurrean, prentsa askatasuna aldarrikatzen jarraituko dug: “#GureAhotsa! Zuekin Gaude!”

unknown-4Hala ere, ez gara bakarrik egon. Proiektu honetan parte hartu dute, besteak beste, LAB eta ELA sindikatuek, Ernai Gazte Antolakundeak, Gasteizko Gaztetxeak, Errekaleor Bizirik!-ek, Gasteizko Mugimendu Feministak, Gasteiz Hardcore Crew-k, MusikGerrillak, Askapenak, Haraba-k, Sortuk … eta ekimenera batu nahi izan dira norbanako ugari ere bai.


unknown-3En Araba, en Gasteiz y en Hala Bedi irratia nos hemos sumado a la moda del ManiquiChallenge. Desde la radio más libre de Araba hemos querido tener este gesto en solidaridad con Ahotsa.info, con este medio que también es nuestra voz, #GureAhotsa, en Nafarroa. Todo nuestro apoyo ante la criminalización que está sufriendo, en defensa de la libertad de expresión: “#GureAhotsa! ¡Estamos con vosotras!”.

unknown-1Aún así, no hemos estado solas. También se han unido a esta acción solidaria, entre otras, los sindicatos ELA y LAB, la organización juvenil Ernai, Gasteizko Gaztetxea, Errekaleor Bizirik, el movimiento feminista de Gasteiz, MusikGerrilla, Gasteiz Hardcore Crew, Askapena, Haraba, Sortu… y otras muchas personas que se han animado.

13 orrietatik 5 orria« Lehena...34567...Azkena »

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR