Milaka  ikasle  Gasteizko  kaleetan  hezkuntza  sistemari  aurre  egiteko

Milaka ikasle Gasteizko kaleetan hezkuntza sistemari aurre egiteko


Ikasleek Euskal Herriko kaleak hartu dituzte gaurko egunean «LOMCE, Heziberri, EU2020. Sistemari aurre egin!» lelopean, gaur egungo hezkuntza sistemaren kontra eta hezkuntza eredu propio eta berri baten alde. Gasteizen ere jarraipen zabala izan du, lehen orduetatik, Ikasle Abertzaleak-ek deitutako grebak, eta Ertzaintzaren presentzia nabariaren gainetik, milaka ikaslek bat egin dute grebarekin, bai piketeetan, bai mobilizazio ezberdinetan.

Ikastetxeetatik eta Gasteizko Kanpuseko zutabeek 12.00etan bat egin dute goizeko manifestazio nagusian. Bertan, Ertzaintzak milaka ikasleen ibilbidea oztopatzen saiatu da, baina azkenik aurrera egin du mobilizazioak, honen baitan protesta eta ekimen ezberdinak burutu dituztelarik. Arratsaldeko 18.00etan Andra Mari Zuriaren enparantzan prentsaurreko masiboa eta ostean mobilizazioak iragarri dituzte.

[HalaBideo]  Oier  Gómez:  Gasteiz  en  marcha  ante  la  grave  situación  del  preso  gasteiztarra

[HalaBideo] Oier Gómez: Gasteiz en marcha ante la grave situación del preso gasteiztarra

Oier Gómez, preso gasteiztarra gravemente enfermo, se encuentra en una situación más que delicada: sarcoma de Ewing, metástasis en la cabeza y en la cadera … Una situación que diferentes colectivos vienen denunciando desde hace tiempo y que ha hecho que personas individuales pongan en marcha la plataforma Oiertxo SOS o que la red ciudadana Sare convoque para el 6 de mayo una manifestación nacional en Gasteiz para exigir la libertad de las personas presas gravemente enfermas, entre ellas, la de los gasteiztarras Oier Gómez y José Ramón López de Abetxuko.

En este reportaje de alrededor de 10 minutos, hemos juntado diferentes voces conocedoras de la situación de Gómez. Además de conocer y denunciar su situación, están trabajando para poder traer cuanto antes a Oier Gómez a casa y poder hacer frente a su enfermedad de mejor modo.

 

  • Carlos Gómez: Aita de Oier Gómez.
  • Amets Martínez de Heredita: Red ciudadana Sare.
  • Gotzone López de Luzuriaga: Sarekide y expresa gasteiztarra que tuvo que hacer frente al cáncer en prisión.
  • Aritz Sukia y Marta Irigoien: Plataforma Oiertxo SOS.
Bueltan  da  MUINOKO  HOTSAK  |  Martxoaren  24an,  Vicepresidentes  &  Eraso!  izango  dira  Gasteizko  Gaztetxean

Bueltan da MUINOKO HOTSAK | Martxoaren 24an, Vicepresidentes & Eraso! izango dira Gasteizko Gaztetxean

Martxoaren 24an, ostirala, Gasteizko Gaztetxean izango dira VICE PRESIDENTES eta ERASO! taldeak 21.00etatik aurrera, Hala Bedi irratiak eta Gaztetxeak elkarlanean antolatzen dugun Muinoko Hotsak egitasmoaren seigarren edizioan. Oraingoan metal eta grindcore doinuak izango ditugu protagonista, eta dagoeneko sarrerak Hala Bedi Tabernan daude salgai (5€). Muinoko Hotsak proiektuaren nondik norakoak azaldu dizkigute Nagore Encisok (Hala Bedi) eta Kepa Pérezek (Gasteizko Gaztetxea), HalaBideok egindako bideo honetan.



VICE PRESIDENTES | Hirukote gasteiztarra 7 urte geldirik egon ostean bueltan da bira eta disko berri batekin. Kanda Jauna (Sorkun, Neubat, Tutan Come On…), Dorbu (Sorkun, Neubat…) eta Mikelek osatzen dute taldea. Gasteizko Miravalley Studiosen, ‘Grind Capital’ deituriko beraien bigarren lan luzea grabatu zuten eta Grind-Sludge eta Stoner nahasketekin gure belarriak eztandaraztera etorriko dira Gasteizko Gaztetxeara.

ERASO! | 20 urteko ibilbidea bete berri duen talde zarauztarrak ‘Kaiolatik ihes’ (Bonberenea Sutan) diskoa kaleratu du duela hilabete batzuk. Diskoaren izenburuak dion bezala, kaiolatik ihes egin dute. Aurreneko emanaldietako freskotasuna eta 20 urtetan musika talde bat izateak ematen duen esperientzia uztartu dituzte zuzenekoetan. Eta soinu freskoarekin. Egindako ibilbideari uko egin gabe hastapenetara bueltatu direlako.


“¡Hoy  nos  chingamos  al  Estado!”  Behingoan  Mexikok  emakume,  indigena  eta  pobre  izatearen  gaitza  onartu  zuenekoa  -Maialen  Martínez  de  Marigorta-

“¡Hoy nos chingamos al Estado!” Behingoan Mexikok emakume, indigena eta pobre izatearen gaitza onartu zuenekoa -Maialen Martínez de Marigorta-

  • Jacinta, Alberta eta Teresa emakume indigenen errugabetasuna onartu eta barkamena publikoki eskatu behar izan zien Mexikar Gobernuak, aurrekaririk gabeko ekitaldi batean.

  • 5 polizia bahitu izana egotzita, 3 urte baino gehiago pasa zituzten kartzelan; hasieran 21 urteko espetxe zigorra jaso zuten.

  • Estela Hernandez, espetxeratutako indigenaren alabak, Fiskaltzako ahaldun nagusiaren aurrean egindako hitzaldia: “Hoy queda demostrado que ser pobre, mujer e indígena, no es mtivo de vergüenza. Vergüenza hoy es de quien supuestamente debería garantizar nuestros derechos como etnia, como indígenas y como humanos”.

Maialen Martínez de Marigorta gasteiztarrak Mexikotik idatzitako artikulua

Jacinta Francisco Marcial emakume indigena da, ama-hizkuntza ñhäñhúa du eta Santiago Mexquititilanen bizi da, Queretaro estatuan. Bere komunitateko kaleetan zehar zaporedun ur mexikarrak saltzeaz bizi da, sei seme-alabako familia zabala mantentzeko.

Azken 11 urteak amesgaizto batean bizi izan ditu Jacintak, 2006. urteko abuztuaren 3az geroztik. Egun horretan zibilez jantzitako pertsona batzuk bere etxera gerturatu ziren; ilegalki moztu omen zuen zuhaitz baten inguruan deklaratu behar zuela eta, Santiago de Queretaro hiriburura eraman zuten. Queretaroko epaitegietan, komunikabideen aurrean, beste bi indigenekin batera bost polizia bahitzea leporatu zioten.

Geroago jakin zuen Jacintak zer zen leporatzen ziotena, momentuan ez baitzuen ezer ulertu. Are beranduago jakin zuen urte bereko martxoan, salmenta “pirata”-ren aurkako sarekada batean Noticias egunkariak ateratako argazki batean agertu zela, herriko merkatuaren inguruan. Jacinta egunero ibiltzen zen merkatuan bueltaka, han saltzen baitzituen bere zaporedun ur freskoak. Sarekadaren osteko istiluetan bost polizia bahitzea egozteko beste frogarik ez zen agertu orduan, eta ez da agertu gaur egun ere.

Jacintarekin batera beste bi emakume ñhäñhú atxilotu zituzten egun berean: Teresa eta Alberta. Haien prozesu penala ere, Jacintarena bezala, eskubide-urraketez beteta egon zen: indigenak izan arren ez zitzaien itzultzailerik egokitu prozesuan zehar eta haien defentsarako frogak ez ziren ontzat hartu. Aldiz, polizia federalen testigantzak izan ziren onetsitako bakarrak, nahiz eta haien aitorpena beste faktore eta lekukoek emandako informazioarekin bat ez etorri. Hala eta guztiz ere, atxiloaldi prebentiboan egon ziren hirurak 2008ko abenduaren 19an epaimahaiak laudoa publiko egin zuen arte: 21 urteko espetxe zigorra eta 2000 eguneko isuna.

Baina Jacinta, Alberta eta Teresa ez dira lege-prozesu baten aurrean eskubide-urraketak jasan dituzten indigena bakarrak: Mexikoko Hizkuntza Indigenen Institutuaren arabera 200 indigena pasa dira kartzelatik, beren eskubide linguistikoak urratuta ostera aske geratu direnak. Mexikon biztanleriaren %15 indigena da eta 68 ama-hizkuntza ezberdin mintzatzen dira, baina itzultzailea izatearen eskubidea, Konstituzioak dakarrena, etengabe urratzen da. Gainera, espetxeratutako emakume gehienei osasun publikoaren aurkako delituak egozten zaizkie, maiz droga harat-honat garraiatzeko erabiliak izaten baitira; herrialde askotan hau ez da delitu larria, baina narko-estatu mexikarrean pobrezia da etengabe zigortzen dena.

Emakume indigena bat espetxeratzean bere usadioetatik isolatu eta, noski, komunitateko erroetatik erauzi egiten dute. Komunitate anitzetan espetxeratua izatea lotsagarria izaten da, eta mespretxua ere jasaten dute preso ohiek askatasuna berreskuratu ostean; estatu-aparailuetatik urrun egonda, komunitateetako biztanle askorentzat atxiloketa da fidagarria den epai bakarra. Horregatik, Mexiko Hiriko Giza Eskubideen Komisioaren (CDHDF) datuen arabera, emakume indigenek apenas jasotzen dute bisitarik espetxeetan, eta familiarekiko harremanak oso eskasak izaten dira. Nork zaintzen ditu bada, zaintzaileak?

Azken batean, Jacinta, Alberta eta Teresak hiru urte pasatxo eman behar izan zituzten atxiloturik; ez zuten zigor osoa bete behar izan haien komunitateak, giza eskubideen defentsarako taldeek, gizarte-mugimendu ezberdinek eta eurek aurrera eramandako borrokari esker. Hala ere, ez dira estatuaren sistema judizialak eta espetxe sistemak emakume, indigena eta klase baxukoa izateagatik zigortutako lehenengoak, eta tamalez ez dira azkenak izango.

Lehenbiziko aldiz, mexikar estatuko botere judizialek bertako fiskaltzari agindu zioten Jacinta, Alberta eta Teresari barkamena publikoki eskatu eta haien errugabetasuna onartzeko. Militar eta poliziek inpunitate osoz diharduten herrialdean, non delituen %99 zigorgabe geratzen den, ez da zaila imajinatzea beste askok ere merezi dutela eta mereziko dutela barkamena, segurtasun eta politika paradigmak 180 graduko bira eman ezean. Hala ere, Jacintaren alabak errugabetasun ekitaldian esan bezala, “kalte-ordainak ez du balio mina eta tristura gainditzeko”: benetako helburua horrelakorik berriro ez gertatzearen bermea da.

Mexikori buelta eman zion bideoan Jacintaren alabak esan bezala, Fiskaltzak barkamena behin eskatzeak ez du garrantzirik, “justizia lortzeko bidea ohitura bihurtu beharra” baitago. Mexikon ostera ospetsu egin den aldarria bota zuen orduan: “¡Hoy nos chingamos al Estado! Hasta que la dignidad se haga costumbre”.

*Artikuluarekin lotutako bi bideo:
  • Estela Hernandezen hitzaldia (Gaztelaniaz):

A los que sólo piensan en el dinero de reparación de daños, no se preocupen. No nacimos con él, ni moriremos con él; nuestra riqueza no se basa en el dinero. Pueden estar tranquilos, lo destinaremos y lo haremos llegar a donde tiene que llegar en su momento justo”

  • Ekitaldia osorik:

 

Gasteizko  Kanpusa  hartu,  ikasle  bat  atxiki  eta  materiala  eraman  du  Ertzaintzak

Gasteizko Kanpusa hartu, ikasle bat atxiki eta materiala eraman du Ertzaintzak

Martxoaren 16an, ostegunean, Ertzaintza Gasteizko Kanpuseko Ikasle Gelan sartu da. Bertan zegoen material ugari eraman dutela salatu dute ikasleek, tartean, ordenagailua. Goizean, kanpuseko ikasle bat atxiki du Ertzaintzak. Azken asteetan, Ertzaintzaren presentzia oso handia izan da unibertsitatean.

Goiz guztian zehar, Ertzaintzaren presentzia oso handia izan da Gasteizko Kanpusean. Kirol Zientzietako fakultatean, asanblada bat eta elkarretaratzea bat burutuko zutenean, ikasle bat atxiki egin dute Ertzainek. Hasiera batean, atxilotuta eramango zutela zirudien arren, identifikatu, eta minutu batzuz atxikitu ostean, askatu dute.

Baina Kirol Zientzietako gertakaria ez da bakarra izan. Letretako fakultatean ere sartu da Ertzaintza, bertan baitago Ikasle Gela. Ikasle Gela, ikasle mugimenduak egunero erabiltzen duen gela da: bilerak egiteko gunea da, askotan. Gela barruraino sartu dira poliziak, besteak beste, ordenagailuak eta material gehiago eramanez.

Azken asteetan, Ertzaintzaren presentzia handia salatu dute egunez egun ikasleek. Martxoaren 8an, Martxoaren 3an edo ikasleen mobilizazio ezberdinetan polizia ugari egon da kanpusean, kasu batzuetan, ikasleak identifikatuz. Azken kasua aste honetan bertan izan zen, ikasleek elkarretaratze bat egin zutenean iruñean larunbatean atxilotutako gazteak askatzeko eskatuz.

Arratsaldean, elkarretaratzea egin zuten Andra Maria Zuriaren enparantzan, hamarnaka ikasle bilduz. Bertan, indar polizialek kapusean duten presentzia salatu eta martxoaren 23an greba egiteko deia egin zuen ikasle mugimenduak.

Hurrengo ostegunean, ikasle greba deitu dute Ikasle Mugimendutik eta honen harira, greba indartzeko ekimen ugari burutzen ari dira ikastetxe eta faktultateetan, guztietan, Ertzaintzaren presentzia handiarekin. Asteazkenean, martxoaren 22an, aldiz, irakasleak aterako dira kalera, greba deitu baitute ELA, LAB eta Steeilas sindikatuek.

 

Martxoaren  30ean,  egin  Korrika  Hala  Bedi  eta  Gasteizko  Gaztetxearekin

Martxoaren 30ean, egin Korrika Hala Bedi eta Gasteizko Gaztetxearekin

Martxoaren 30ean pasako da Korrika Gasteiztik. Gasteizko Gaztetxeak eta Hala Bedik kilometroa hartuko dugu batera, Kutxi kaleko sarreran. Arratsalde eta gauean, jaialdia antolatu dugu Gaztetxean; besteak beste, Itziarren Semeak egongo da Muinoko Etxean.

1980. urteaz geroztik, bi urtean behin Euskal Herriko txoko ezberdinak igarotzen ditu Korrika ekimenak, euskararen aldeko kontzientzia suspertzea eta euskaltegien eguneroko lana indartzeko dirua biltzea helburu dituen egitasmo erraldoiak. Urtero egin bezala, aurten ere hamaika kilometro egingo dituzte korrika euskaltzaleek martxoaren 30an Otxandion hasi eta apirilaren 9an Iruñean amaitu bitartean.

Gasteizetik, martxoaren 30ean, osteguna, igaroko da Korrika, Otxandiotik irten eta berehala. Egun berezi hori aprobetxatuz, behin baino gehiagotan egin bezala, Gasteizko Gaztetxeak eta Hala Bedi irratiak kilometro bat egingo dugu elkarrekin. Baina, Faroloitik  Kutxi kalean barrena korrika elkarrekin egiteaz gain, beste hainbat ekintza ere antolatu ditugu egun horretarako.

Korrika Jaia arratsaldeko 19:00tan hasiko da, Faroloian bertan, zenbait luzaketa ariketa ezberdinekin, tartean, Araiako hankapaloak, musika eta material salmentarekin. Ondoren, 20:30tan, Zunba beroketa izango dugu eta 21:00tan korrika egiteko txanda izango da. Behin Korrikak Gasteizko alde zaharrari agur esan eta gero, Ttek Elektrotxarangarekin kalejira egingo dugu Garraxi tabernatik Gaztetxera bertara. Eta ondoren, Korrika Jaiari segida emateko, doako kontzertua izango dugu Gaztetxean: Itziarren Semeak talde mungiarra, labetik atera berria duten “EH Republik” diskoa aurkezten. Kontzertua amaitu eta gero, zenbait disko-jartzailek, ordurako bero egongo den gaua girotzen jarraituko dute.

Oier  Gómez,  larriki  gaixo  dagoen  preso  gasteiztarra,Gasteizko  “Parisien”  erakusketan  presente

Oier Gómez, larriki gaixo dagoen preso gasteiztarra,Gasteizko “Parisien” erakusketan presente

Hala Bedira iritsi den ohar batean, Oier Gomez Gasteizko presoa erakusketaren koadroetan barrena ikus daiteke. Minbizia eta metastasia dauka Gomezek eta Frantziako estatuan dago espetxeratua eta dispertsatuta. Apirilaren 8rako manifestazio nazionala deitu du Sare herritarrak, Gasteizen.

Oier Gómez, txapelarekin, argazkiaren ezkerraldean

Gasteizko Foru enparantzan kokatuta dagoen Vital Kutxako aretoak, hilabete honetan zehar Gasteizko zuri beltzeko argazkien esposaketa hartu du. Erakusketa Gasteizko argazkilari esanguratsu desberdinen 650 irudiz osatua dago eta, bertan, hiriko komertzio, taberna edota jatetxe desagertuak topa ditzakegu.

Orain dela hamarkada ugaritako argazkiak biltzen dituen arren, egun batetik bestera, Oier Gomezen irudia jasotzen duen argazkia agertu da erakusketan. Polizia bat ikus daiteke erakusketan, garaiko Udaltzaingo bat; jarraian aurkezten ditugun bi argazki hauetan, argazkirik gabe eta argazki berriarekin ikus daiteke polizia.

Gaur egun, minbizi larria duen arren, Frantzian dago espetxeratuta Gómez, dispertsatuta. Tratamendua jaso dezake, baina baldintza onenetan ezin duela jaso salatu dute eragile ezberdinek. Besteak beste, Sare herritarrak, manifestazio nazionala deitu du apirilaren 8an Gasteizen, larriki gaixo dauden askatasuna eskatzeko.

Argazkia, osorik.

“Emakumea  bizitza  da,  askatasuna  da”  -Maialen  Kortabarria  eta  Igarki  de  Robles-

“Emakumea bizitza da, askatasuna da” -Maialen Kortabarria eta Igarki de Robles-

Martxoaren 8ko mobilizazioen ajea nagusi den honetan, azken kronika honen bitartez Öcalanen Aldeko Nazioarteko Martxa Luzean (Otsailaren 1tik 11ra) parte hartu zuten Hala Bediko kideak emakume kurduen askapen borrokaren berri eman dute. Martxan zehar ikusitako praktika eta antolatzeko erak, jasotako formakuntzak eta TJK-E antolakundeko militante bati eginiko elkarrizketa du hizpide kronikak.

Ozen oihukatzen zen leloa. Eta ozen burrunbatzen zuen inguruko kaleetan eta hormetan. Baina are ozenagoa zen oihartzuna gure barrunbean eta burmuinean. Leloak duen garrantziaz oharturik geunden. Lelo horrek, finean, kurduen borrokaren zerizanarekin lotzen gintuen: bizitzaren aldeko borrokarekin. ‘Jin, jiyan, azadi!’ da garrasia. Emakumea, bizitza, askatasuna, hurrenez hurren. Kurduen borrokan hiru hitzak, hiru kontzeptuak elkarlotuta daude. Ezin da egon askatasunik, bizitza librerik, emakume askerik gabe.

Nahiz betidanik landu, kurduen askapen mugimenduak azken hamarkadan hartu du feminismoa lan-ildo nagusitzat. Abdullah Öcalanen gogoetatik eratorritako Konfederalismo Demokratikoa emakumearen askapenerako borrokarik gabe ezin da ulertu. Ez du zentzurik. Paradigma ideologiko eta filosofiko honen arabera, iraultza emakumearen askapena da. Hau da, emakumea askatzen den heinean beste modu batera antolatuko eta eraldatuko dira harreman sozialak eta beraz zapalkuntza patriarkala eta modernitate kapitalista deuseztatzen joango dira. Emakumea bizitzaren, askapenaren, iraultzaren abangoardia da.

Feminismoa hezurmamituz bidea egiten

Oinarri ideologiko honi kasu eginez, ‘Jin, jiyan, azadi!’ leloa oihukatzeaz gain Öcalanen Aldeko Nazioarteko Martxan baziren feminismoaren garrantzia ikustarazten zuten praktika konkretuak: martxaren buruan bakarrik emakumeak joan ahal ziren, ibiltariok eramaten genituen ikur gehienak emakume kurduen antolakundetakoak ziren. Lo egiteko emakume eta gizonak banatzen gintuzten. Horrela egun osoan zehar gune mistoetan egon ostean, emakumeek gune eta une propioak izateko aukera zuten: botere-harremanik ez egoteko guneak, hain zuzen.

Praktika feminista hauei jarraiki, egoera zailen aurrean ahalduntzeak egon ziren. Martxako 7. egunean, turkiar faxisten erasoek benetan bortitzak suertatu zirenean, eraso hauek behartuta Sarre-Union herriko gizarte-etxe batean itxita eta isolatuta egon ginen. Tentsioak tentsio, martxako emakumeak asanbladan bildu ziren eta erabaki garrantzitsua adostu zuten: autodefentsaren bidea hartuz, bere segurtasuna eta martxako kideen segurtasuna bermatuko zuten.

Martxako antolatzaileen (KCDK-E, Europako Elkarte Demokratiko Kurduen Biltzarrak antolatzen zuen martxa) antolaketa eredua kurduen askapen mugimenduko antolaketa moduaren ispilu bezala balio izan zitzaigun. Horrela, antolakunde kurduen ardura postuetan ardura-kidetza praktikatzen dela egiaztatu genuen. Hau da, ardura karguak emakume eta gizon bana osatzen dutela. Erabaki-markoetan, gainera, emakumerik ez badago, ezin da erabakirik hartu. Emakumeen eta feminismoaren ikuspuntua beti egon behar da presente eztabaida eta erabaki politikoetan.

Emakumearen zientzia

Martxan zehar hainbat eskoletan parte hartu genuen, horien artean mamitsua izan zen Jineolojiaren inguruan jasotakoa. Kurdistanen Jiineoloji izeneko emakumeen zientziaren oinarriak borrokatzen daramatzate azken urte hauek. Emakumearen paradigma da Jineoloji eta hau emakumearen askapen borrokaren bitartez soilik garatu daiteke. Kurduen ustetan, egungo jakintza eta zientzia paradigma gizonen ikuspegitik eraikita dago, gizonen beharrak asebetetzeko eta emakumearen gaineko zapalkuntza bermatzeko. Paradigma hau gainditzeko, ezinbestekoa da Jineolojia garatzea, zientziak feminismotik deseraikitzea.

Gauzak horrela, Jinelojiak emakumea eta bizitza aldarrikatu eta hauen askatasuna lortzeko garatu beharreko prozesua lantzen ditu. Rojavan aurrera daramaten borrokan emakumeak hartu duen garrantzi eta lehen planoa dira urte askoan zehar borrokatutako emaitzetako batzuk. Labur esanda, borroka kurduaren abangoardian kokatzea lortu dute emakume kurduek. Ibilbidea luzea den arren eta Jineolojiren lanak garapen handiagoa eduki behar duen arren, aldaketak begi-bistakoak dira eta emakumearen askatasunaren borrokan jarraituko du mugimendu kurduak eta bereziki emakume kurduek.

Emakumea kurdu baten irribarrea

Emakume kurduak Kurdistanen antzera Europan ere antolatuta daude. Antolakundeen lanak berdinak ez badira ere, hainbat ezaugarri konpartitzen dituzte; kopresidentzia eta  kontseiluen egiturak besteak beste. Europako emakumeen antolakunde nagusia TJK-E da. Emakume gazteek ere badute  Jinen Ciwanên Azad izeneko antolakundea.

Europako TJK-E antolakundeko kide den emakume irribarretsu batek haien lana gertuagotik ezagutzeko aukera emanda, emakumeen askatasunaren aldeko borrokan gehiago murgildu gintuen. Bakurren jaiotako emakume honek esan bezala, ikasle garaian hasi zen herri kurduaren aldeko borrokan, eta garai hartan hasi zen mugimendua hurbilagotik bizitzen. Mugimendu kurdua ezagutu eta hasieran idaztera eta irakurtzera mugatzen bazen ere, ostean aktibismoa beste hainbat esparrutatik eraman zuen aurrera. Haien lana debekatua bazegoen ere, gogor egiten zuten kontra eta hainbat ekimen antolatzen zituzten; hala nola,  Newroz eta manifestazio ezberdinak.

Emakume honen bizitza politiko aktiboak aldaketa jasan zuen espetxera sartu zutenean. 10 urte igaro zituen Turkiako espetxe batean preso politiko gisa, eta familia ere atxilo eraman zutela azaldu zigun. Espetxetik irtendakoan, ordea, debekatua zuen Turkiara itzultzea, beraz, Europara mugitu zen. Garai honek eragin handia izan zuen beragan, izan ere, emakumeen borrokara hurbiltzen hasi zen gertaera hauen harira. Espetxean Öcalanen lanak irakurriz, planteatutako oinarrietan emakumeak eta bere askatasunak duen garrantziaz jabetu eta “gizartearen askatasunerako emakumearen askatasuna ezinbestekoa da” ideian oinarrituz, Europako emakumeen antolakundean lanean hasi zen.  Gizarte kurdua feudala dela kontuan hartuta, eta emakumearen zapalkuntza izugarria kontuan hartuta, garrantzi berezia hartu dute emakumeen borrokek mugimendu kurdu guztiaren baitan.

TJK-E antolakundeko kideen lanari dagokienean, aipatzekoa da bi pausu markatzen dituztela. Lehenengoa prozesu luze bezala identifikatzen dute. Orokorrean gizartearekiko lana egitean datza, etxeetan emakumeek jasaten dituzten egoeren inguruan aritzen dira lanean. Zapalkuntza ezberdinak jasaten dituzten emakume ezberdinekin egiten dute lan, hala nola, errefuxiatuak, arazo sozialak dituztenak zein identitate kurdua duten emakumeekin. Zapalkuntza bikoitz (zein hirukoitz) hauei aurre egiteko, informazio eta jakintza ezberdinak eskaintzen dizkiete, emakumearen askatasunak duen garrantzia zabaldu eta gizartean aldaketa bat baldintzatzeko. Emakumeen auto-antolakuntzaren garrantzia ere lantzen dute aurrez aipatutako emakumeekin, mintegi, bilera zein irakurketa tailerren bitartez. Bigarren pausua, emakumeentzako kontseilu zein komisio ezberdinak (kultura, ekintzak, diplomazia, gizarte arazoak…) osatzean datza.

Europako emakume kurduek jasaten dituzten zapalkuntzak areagotu egiten direla ere azaldu zigun TJK-Eko kideak. Errefuxiatu izanda, hizkuntzak, integrazioak eta burokraziak (Europan estatus arazoek sortzen dituzten egoerei dagozkienak) haien egoera gatazkatsuago bihurtzen dute. Familietan ere indarkeria da nagusi. Honetaz gain,  haurrak eskolara eramaterako orduan integratzeko beharra dute, eta haien jatorrizko kultura eta Europakoa elkarlotzeko lana dute.

Erlijioari dagokionean gizarte kurdua ez da Europan bezain homogeneoa: yazidiak, alebiak eta musulmanak dira gizarte kurduko talde erlijioso guztietako batzuk. Bakoitzak bere kultura bizi eta gainontzeko taldeen ezberdintasunaz kontziente dira, beraz, errealitate bakoitzaren arabera antolatzen dira zentro kulturaletako kontseiluetan. Kontseilu kurduari dagokionean, errealitate ezberdinak ezagutu eta kontatzen dituzte eta proiektuen bitartez egiten dute lan (kooperatiben bidez esaterako). Kultura sustapenerako tailerrak ere egiten dituzte: musika, dantzak…

Emakumeak gizartean antolatzeko erabilitako egitura herrietan darabiltena dela azaldu zigun TJK-Eko kideak.  Kontseiluetan antolatzen dira, eta kontseilu bakoitzak bere ordezkaritza izaten du modu konfederalean esparru ezberdinetan: diplomazia, kultura, ekonomia, prentsa… Kontseilu orokorretan ere kopresidentzia darabilte, eta espazio mistoez gain,  emakumeak soilik erabakiak hartzeko espazioak ere badituzte. Honetaz gain, garrantzitsua da aipatzea emakumerik ez dagoen markoetan ezinezkoa dutela erabakirik hartzea.

Mugimendu kurduak egindako lanak gizartean baldintzatu dituen aldaketei buruz ere mintzatu ginen TJK-Eko kidearekin. Emakumearen egoera bizitzen ari den eraldaketa filosofia osoaren aldaketan oinarrituta dagoela argitu zigun lehenik eta behin. Kurdistaneko sistema konfederalismo demokratikoa da eta ideologia emakumearen askapena. Mugimendu kurduaren hastapenetatik emakumearen figurak izan duen garrantziak gaur egun arte iraun du. Paradigma aldaketak ere eragina izan duela azaldu zuen, estatu-nazio logikarekin amaitu eta estatuaren kontzeptua guztiz aldatzen baitu. Öcalanek paradigmaren erdian kokatzen du emakumea, beraz borrokaren protagonista dira . Aldaketa handiena estatuarekiko ikuspuntuan oinarritzen da, mugimendu osoak kuestionatu behar izan zuelako bere burua. Arlo guztiek jasan zuten aldaketa: ekologiaren kontzeptura hurbildu zen mugimendua, herriek egitura aldaketak jasan zituzten (kulturalki zein politikoki), hiriko bizitza ere aldatu zen, eta historian boterearen eta nazioaren garapenak aldaketak jasan zituen.

Azkenik, Euskal Herriari eta euskal emakumeei mezua bidali nahi izan zion TJK-Eko kideak: “Den lekuan dela herri borrokalari bat badago batera lan egiten indarra dago, eta bide ezberdina izan arren etsai eta helburu bera izateak batzen gaitu herri kurdua eta euskalduna. Zapaldutako emakume guztiak baturik estatuaren kontra egin eta antolakuntza eraikitzen hasiko garen momentua da, XXI. mendea emakumeen mendea baita”.

[Hala  Bideo]  Erreportajea  |  Gasteizko  Kafe  Antzokia  Auzolana  Pilotalekuan?

[Hala Bideo] Erreportajea | Gasteizko Kafe Antzokia Auzolana Pilotalekuan?

Gasteizko Kafe Antzokiarentzat Udalak proposatu zuen kokapena zela eta erreakzio ezberdinak sortu dira Gasteizen. Hala Bedik erreportai bat egin du guzti honek eragin dien partaide ezberdinekin gaur egungo egoreraren nondik norakoak jakiteko. Batetik, Gasteizko Antzokiaren sustatzaile den Lazarrga elkartearekin bildu gara; bestetik, Auzolana frontoiaren egunerokoa daraman Txapa Ahotsa asanbladako kideek ere euren iritzia eman dute; eta, azkenik ,Gasteizko Udaleko EAJko Iñaki Prusilla Euskara zinegotziarekin hitz egin dugu bideo honetan.

13 orrietatik 1 orria12345...Azkena »

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR